Pinksoup met sliertjes

zondag 28 februari, 2010

Het zal je maar gezegd worden...

Trots als ze zijn op het eindresultaat, hebben de zussen het fotoalbum van de kleine grijze al aan diverse mensen laten zien. En die vinden het allemaal mooi.
Oudste zus had het ook klaargelegd voor haar hulp in de huishouding. Met een briefje dat ze het mocht bekijken en laten weten wat ze ervan vond. Die briefjes zijn hun enige communicatiemiddel, omdat ze elkaar vrijwel nooit in levende lijve tegenkomen.
Toen zus 's avonds na haar werk thuiskwam, had de hulp haar reactie aan het papier toevertrouwd. Ze vond het een prachtige herinnering aan 95 jaar kleine grijze.
"Uw moeder was vroeger een mooie vrouw," schreef ze. "En uw vader ook!"

15:03

15:03-280210: Thuis wachtend tot het overwaait

Precies zoals voorspeld: heel veel regen en een forse storm. Best jammer, want de wekelijkse georganiseerde wandeltocht speelt zich vandaag in Ettelbruck af. Maar dit is geen weer om te wandelen, en bovendien wordt er geadviseerd niet de bossen in te gaan, wegens gevaar van vallende takken en bomen. Dus wordt het een rustig dagje thuis. Nou ja, rústig... De windgong laat zich onophoudelijk horen en Födsel is door het dolle heen door alles wat er langs het raam komt vliegen. Maar in elk geval is het binnen warm en droog.

zaterdag 27 februari, 2010

Wordt vervolgd

Dat ik het de afgelopen dagen zo druk zou hebben, had ik niet verwacht. Je zou toch denken dat het juist rustiger zou worden als je stopt met loggen. Nee nee, niet hier natuurlijk - het soeplog blijft nog tot in lengte van dagen bestaan.
Maar na bijna vijf jaar werd het dagelijkse vroege opstaan en het vele werk voor Fanlog Jeanne te veel. Per 1 maart wilde ze stoppen, liet ze ons een paar weken geleden weten. En omdat je een site waar zo lang zoveel prachtige informatie is verzameld toch een beetje netjes wilt achterlaten, hebben we samen keihard gewerkt om alle archieven na te lopen, zodat de links naar de diverse rubrieken het volledige aanbod beschikbaar maakten.
Bovendien krijgt Fanlog een vervolg. En aan mij de eer om het nieuwe team de komende maanden een beetje op weg te helpen. Dat betekende het schrijven van verschillende teksten en het aankleden van een nieuwe site. Met als voordeel overigens wel dat ik een heleboel heb bijgeleerd over html, fonts, kleurcodes en stylesheets. Wie weet kan ik op het soeplog ook nog eens gebruik maken van al die nieuwe kennis.

Enfin, de klus is geklaard. We zijn naadloos overgegaan. De rust is weergekeerd.
Maar het blijft een raar gevoel, na bijna vijf jaar fanloggen...

15:03

15:03-270210: Ettelbruck, Rue Tony Schmit

Hoewel de weersvoorspellingen zelfs gisteren nog redelijk somber klonken, is het een heerlijk zonnige lentedag. Eindelijk weer eens een stralendblauwe lucht en een vriendelijk zonnetje. Met een temperatuur van rond de twaalf graden voelt het dan ook echt aan als voorjaar. Zon en schaduw op een warmoranje gevel - zoals die van het huis op de hoek - vormen een fraai contrast met de bijna wolkeloze hemel. Jammer dat het morgen alweer is afgelopen met de pret: regen, onweer en storm staan op het programma...

vrijdag 26 februari, 2010

Snelle update

Nee, we zijn nog niet verzopen, hoor. Het waterpeil steeg gisterenavond tot 101 cm, maar is inmiddels alweer gezakt tot een ongevaarlijke 95 cm. Al blijft het nog even oppassen, want het weekend wordt qua weer tamelijk bedroevend.
Maar ik ben vandaag té druk voor een fatsoenlijk logje. Jammer, want nu kan ik niet vertellen over het merkwaardige Luxemburgs-Franse gesprek dat ik vanmiddag op straat voerde. Of over de verleidelijke winkel die hier vandaag geopend is. Geen tijd. Te druk.
En waarmee dan wel? Dat vertel ik morgen!

15:03

15:03-260210: Ettelbruck, Avenue John F. Kennedy

Een antiekwinkel heb ik in mijn woonplaats nog niet kunnen ontdekken. Deze zaak komt er nog het dichtst bij in de buurt, al bestaat het aanbod veel meer uit tweedehands spullen en curiosa dan uit echt antiek. Maar het is toch leuk om van tijd tot tijd even in de etalage te neuzen. Het restaurant dat in de ruit wordt weerspiegeld is vrij nieuw; een paar maanden geleden zat in dat pand nog de wit- en bruingoedwinkel van mijn huisbaas (waar zijn huurders 20% korting kregen).

donderdag 25 februari, 2010

Koudwatervrees

Toch vreemd. Vanavond zei ik tegen het kwartet: "Als jullie nu even meegaan naar de badkamer, dan zullen we voor alle zekerheid nog één keer het zwemmen oefenen."
En sinds dat moment heb ik ze geen van vieren meer gezien... ;-)

15:03

15:03-250210: Thuis aan het opletten

Alle smeltende sneeuw en de gestaag vallende regen zoeken een weg naar beneden. Onder meer via de Wark, die langs mijn tuintje stroomt. Normaal is het waterniveau zo'n 45 cm. Gisterenavond was het gestegen tot 76 cm en vanmiddag was dat alweer opgelopen tot 99 cm. Dat is nog geen reden voor paniek: pas over 30 cm gaan we de bergingen ontruimen, en dan is er nog 10 cm speling totdat ook de verwarmingsinstallatie ontmanteld moet worden om kortsluiting en motorschade te voorkomen. Voorlopig kunnen we dus nog rustig gaan slapen. Maar het blijft de komende dagen regenen, dus het zou wel eens een spannend weekend kunnen worden.

woensdag 24 februari, 2010

Vroeg voorjaar

Sjonge, wat kan negen graden onvoorstelbaar wárm aanvoelen na zo'n lange vorstperiode. Zelfs de regen doet dan niets af aan het lentegevoel.
En ook de vogels dragen daar aan bij. Geleidelijk aan wordt een wissel*)ing van de wacht zichtbaar. Kennelijk komen de mussen alleen in hartje winter hier eten, want die laten zich niet meer zien. Merels en meesjes blijven het hele jaar door, maar misschien is de keep een van de eerste voorjaarsgasten? In elk geval komt hij dagelijks een graantje meepikken. Mooi vogeltje - en brutaal genoeg om rustig te blijven zitten tot ik een foto heb gemaakt.

De schoonheid die ik vanmiddag tegenkwam lijkt me een beetje al te enthousiast. Voor vlinders is acht graden volgens mij echt véél te koud. Ik betwijfel dan ook of dit exemplaar de zomer zal halen...

*) Oeps! Eigenlijk een verboden woord, dezer dagen...

15:03

15:03-240210: Ettelbruck, bij Delhaize

Luxemburgers houden wel van een gokje. In dat opzicht verschillen ze nauwelijks van Nederlanders, geloof ik. Bij elk bezoek aan de kiosk of sigarettenboer zie ik wel mensen die hun wekelijkse lottoformulier komen kopen of inleveren. En in alle supermarkten en winkelcentra staan deze automaten met krasloten in diverse soorten, maten en prijzen. En ook daar wordt gretig gebruik van gemaakt.

dinsdag 23 februari, 2010

Smullen

De tien kilometer - voor mij ook nog altijd een feest om naar te kijken - is de ideale afstand voor het bakken van pannenkoeken. Eén rit is lang genoeg voor twee pannenkoeken. En dan kun je ze in de dweilpauze opeten. :-)

15:03

15:03-230210: Ingeldorf, op weg naar de Fressnapf

Fressnapf is dé dierenspeciaalzaak van Duitsland en Luxemburg. Alles wat je maar kunt bedenken op huisdierengebied is hier verkrijgbaar. Ook Födsels dieetvoer. De pasja heeft last van blaasgruis, maar met de aangepaste brokjes is hij nu al meer dan drie jaar klachtenvrij. Zelfs de zondagse hapjes en heel af en toe een zakje seniorenbrokjes voor de afwisseling geven geen problemen. En gelukkig is er een Fressnapf-vestiging in de buurt, waar ik elke twee weken nieuwe voorraad kan inslaan.

maandag 22 februari, 2010

Pauzetje

Bonkhoofd, zere keel, proesten, zweten, warm, koud, geen trek...
en dus geen logje vandaag...

15:03

15:03-220210: Ettelbruck, Rue de Warken

De voordeuren in Luxemburg zijn al net zo gevarieerd als de gevels. Soms zijn het ware kunstwerken. Er zitten bijzonder mooie tussen, maar ook afgrijselijke. Over smaak valt nu eenmaal niet te twisten. Maar het blijft leuk om te zien hoeveel waarde de mensen hier hechten aan hun huizen en de uitstraling ervan. Deze voordeur, die ik bijna dagelijks passeer, vind ik niet uitgesproken mooi. Maar om de een of andere reden word ik er wel altijd vrolijk van. Misschien door de warme kleuren?

zondag 21 februari, 2010

D'Buerg op der Nuck

Het feestje bij de pompjeeën heb ik - o schande! - aan me voorbij laten gaan. Ik had er in het voorbijgaan auditief al iets van meegekregen, en dat vond ik eigenlijk wel voldoende. Harde muziek, veel drank: een typisch Luxemburgse zondagmiddagtraditie als er iets te vieren valt.
Maar het buergbrennen zelf wilde ik niet missen. D'Buerg gëtt op der Nuck ofgebrannt um 19.30, meldde de uitnodiging. En dus klom ik in het pikkedonker langs een onverlicht maar bekend wandelpad naar boven.
Volgens Luxemburgse maatstaven kan '19.30' elk denkbaar tijdstip tussen 19 en 21 uur zijn. Maar vandaag waren ze punctueel, waardoor ik aan de late kant arriveerde. Het ingetogen maar fraaie vuurwerk dat aan het ontsteken vooraf ging, zag ik dan ook alleen uit de verte. Maar kort nadat de Buerg de hens in ging, was ik boven.
Het was een schitterend schouwspel.

Tot mijn verbazing slechts bijgewoond door een handjevol toeschouwers en ongeveer evenveel pompjeeën die over onze veiligheid waakten. Om half negen was iedereen vertrokken en stond ik in m'n eentje lekker dicht bij het vuur.

Uiteindelijk ben ik ook maar het duistere pad weer afgedaald. Thuis wachtte de koffie en een maaltje bloemkool. Dik verdiend na een heerlijk avondje integreren!

15:03

15:03-210210: Thuis aan het speuren

Er zat een vogel in de tuin die ik niet herkende. Niet dat ik ze allemaal persoonlijk ken, maar de merken weet ik inmiddels te onderscheiden - en dit merk had ik nog niet eerder gezien. Vaak biedt een van de vogelboeken dan wel uitkomst, maar in eerste instantie kwam ik hem ook daar niet in tegen. Gelukkig had ik een foto kunnen maken voordat hij wegvloog. Die kan ik na het uploaden sterk vergroten en met dat plaatje een nieuwe poging wagen. Als het daarmee nog niet lukt, is het een kwestie van verder zoeken op internet.

zaterdag 20 februari, 2010

Boem

Arm, arm Nederland...
Sinds vier uur afgelopen nacht dobbert ons kleine landje stuurloos over de internationale wateren. Zonder sterke bestuurders die standvastig en met slechts het landsbelang voor ogen het roer in handen houden. Zonder leiders die de beslissingen nemen die nodig zijn om onze reputatie van beschaafde, moderne, open en tolerante maatschappij in stand te houden. Zonder kapiteins die vol daadkracht en met de blik op de toekomst alles doen om het land veilig, welvarend en gezond te houden.

...

Maar wacht eens even... Dan is er dus helemaal niks veranderd!

15:03

15:03-200210: Ettelbruck, Rue de Warken

De sneeuw is overal nagenoeg verdwenen. Komende nacht valt er mogelijk wel weer wat, maar dat zal vast niet blijven liggen. Want vanaf morgen kruipt de temperatuur langzaam naar de tien graden. De vogels laten zich weer horen, hyacinten, narcissen en krokussen zijn volop verkrijgbaar. Heel voorzichtig begint de lente zich in de hoofden van mensen te nestelen. Maar het blijft natuurlijk nog een paar weken winter. En de bewoners van dit huis zijn zich daar kennelijk heel goed van bewust.

vrijdag 19 februari, 2010

Werkoverleg

F: Is de taakverdeling nu helemaal duidelijk? En zul je deze week dan echt niet vergeten om je drolletjes op te houden tot Pinksoup de bakken verschoond heeft, Meisje?
M: Nee, komt in orde! Maar vergeet jij dan niet om me 's middags te waarschuwen als Pinksoup naar de keuken gaat, zodat ik snel uit de slaapkamer kan hollen om haar plaatsje op de bank in te nemen?
F: Doe ik! En dan kom ik gezellig naast je liggen, dan past ze er echt niet meer naast.
V: Heb je nu ook genoteerd dat ik vanaf maandag elke dag even op de aanrecht spring als ze in de buurt is?
F: Staat op het rooster, Vitesse! En denk je eraan dat je 's avonds dan nog even moet zeuren dat je in de badkamer wilt? Dan zal ik deze week met haar meelopen als ze naar de WC gaat en daar dan koppig blijven zitten als ze klaar is.
V: Okee! Hebben we al geregeld wie er deze week te veel eet en vervolgens op de stoel kotst?
M: Ja, ik ben aan de beurt. Dat doe ik donderdag.
F: Mooi, dan zijn we helemaal rond. Volgende week weer overleg? Zelfde tijd, zelfde plaats. En graag allemaal op tijd zijn!

15:03

15:03-190210: Thuis bij de katten

Veel computerwerk vandaag. Dus afgezien van het gauw even boodschappen doen, bracht ik de hele dag thuis door. Het kwartet vindt dat altijd reuze gezellig en eist regelmatig mijn aandacht op. Of ik even wil komen spelen, of mijn schoot een half uurtje beschikbaar is, of er misschien een aaitje of een borstelbeurt tussendoor geregeld kan worden - er is altijd wel iemand die ergens om komt vragen. Maar mijn belangrijkste taak blijft natuurlijk het voortdurend op peil houden van de voedsel- en watervoorraad. En die plicht neem ik uiterst serieus.

donderdag 18 februari, 2010

Overbelast

Jemig... én voetbal én Olympisch schaatsen én het Uruzgan-debat. Had de zendercoördinator dat niet een beetje evenwichtiger kunnen verdelen?

15:03

15:03-180210: Thuis aan het vooruitblikken

Eens in de twee maanden verschijnt de AgendaLux. Een overzicht van alle concerten, tentoonstellingen, culturele en sportieve manifestaties en festiviteiten die op stapel staan. De papieren edities liggen bij de uitgang van de supermarkt, en meestal neem ik wel een exemplaar mee om door te bladeren. Niet dat ik zo vaak uitga, maar af en toe kom ik toch wel een gebeurtenis tegen die ik niet zou willen missen. Vooral als er bezoekers uit Nederland komen is het heel handig als ik aardige suggesties bij de hand heb voor een leuk dagje uit.

woensdag 17 februari, 2010

Dokken voor de fik

Het is best even schrikken als de bel gaat en er drie brandweerlieden in vol ornaat voor de deur staan. Aan de andere kant: als er brand is, zullen ze toch niet eerst netjes aanbellen? Het lijkt me veel waarschijnlijker dat dan met bruut geweld de voordeur aan diggelen wordt gehakt en er een hele horde dappere spuitgasten je huis binnenstormt.
Het drietal kwam dan ook niks blussen, maar geld ophalen. Het zijn tenslotte Fräiwëlleg Pompjeeën, dus ze moeten het hebben van de bijdragen van burgers.
Als dank voor je gulle gave krijg je vervolgens een uitnodiging voor het Buergbrennen van aanstaande zondag. Mét hapjes en drankjes, uiteraard. Want als de Luxemburgers één ding goed kunnen, is het een feestje bouwen - of een brandstapel als die nodig is.
Leuk hoor, al die nieuwe tradities!

15:03

15:03-170210: Ettelbruck, Place de l'église

Halverwege de belangrijkste winkelstraat ligt de kerk. Die is hier op zondag nog altijd heel populair en heeft veel invloed op het dagelijkse leven en de politiek. Discussies over zaken als euthanasie en abortus in Luxemburg zijn dan ook moeizaam en slepend. Ook in dat opzicht lijkt het land sterk op Nederland in de jaren zestig. Soms onvoorstelbaar, maar het heeft ook voordelen. Als de ontwikkelingen in hetzelfde tempo blijven doorgaan, zal het nog zeker een jaar of dertig, veertig duren voor hier de Nederlandse hufterigheid doordringt. En of ik dat nog (bij volle bewustzijn) moet meemaken, is dus helemaal niet zeker...

dinsdag 16 februari, 2010

IJspret

Da's ook wat!
Blijf je - terwijl je weet dat je de volgende dag vóór half negen de deur uit moet - de halve nacht op om te genieten van een grandioos en superspannend ijsspektakel, en dan komen steeds een paar van die irritante schaatsers de strijd tussen de dweilmachines onderbreken...

15:03

15:03-160210: Thuis bij de koektrommel

Tijd voor een nieuw pak studentenkoeken. De reusachtige biscuits zijn de ideale snack. Niet ál te ongezond, met een stevige bite en groot genoeg om stevige trek te stillen. En lekker zijn ze ook. Er zitten er veertien in een pak, en eenmaal per week verdwijnt er wel een pak in mijn boodschappenmandje. Dus reken maar uit... Vooral als ik 's ochtends vroeg de deur uit moet en geen tijd heb om te ontbijten, bieden twee koeken ruim genoeg maagvulling om het uit te houden tot ik weer thuis ben en een echte maaltijd kan verzorgen.

maandag 15 februari, 2010

Murphy-maandag

Ja hoor, zul je net zien: spaghetti morsen doe je uitgerekend op je pasgewassen crèmekleurige trui...

15:03

15:03-150210: Ettelbruck, Rue de Gare

Vlakbij het station ligt het gebouw van het 'Ministère Chrétien Mondial'. Een gebedshuis waar mensen op elke dag van de week gezamenlijk kunnen bidden. Elke dag heeft een eigen thema en een groot overzicht op het raam maakt duidelijk wanneer je met een specifiek doel terecht kunt. Veel mensen zie ik er nooit binnengaan, maar de gedachte is mooi. Laten we hopen dat het in elk geval op de maandagen lekker vol zit - je weet maar nooit waar het goed voor is. ;-)

zondag 14 februari, 2010

Rondje Erpeldange

Het bospad naar Erpeldange begint aan de rand van Ettelbruck, bij het gedenkteken voor generaal Patton. In het kleine perkje staan een reusachtige legertank en twee beelden, waaronder deze hooggeplaatste adelaar.

Op sommige stukken was het echt oppassen geblazen. Goed kijken waar je loopt en vooral niet te veel in de diepte gluren. En in deze winterse omstandigheden was het nóg griezeliger dan anders.

Er was natuurlijk weer veel moois te zien. In de sneeuw krijgt zo'n lege, aftandse schuur iets heel romantisch.

Aan het eind van het griezelige pad kwam het doel van de tocht in zicht: de buurgemeente Erpeldange.

Ik kon het niet nalaten even van de route af te wijken en naar de oever van de Sûre te wandelen.

Erpeldange is maar een klein dorp, maar het heeft desondanks een heus kasteel. Dat ligt er fraai en kleurrijk bij in het omringende parkje.

Ook vanaf de brug is de Sûre een mooie en fascinerende rivier.

De sneeuw, de sporen, de bomen... het landschap zag er vandaag weer sprookjesachtig uit.

Ze blijven heerlijk, die sneeuwwandelingen. Maar thuis rook mijn behaaglijk warme appartement al helemaal naar de lente.

Het wordt wel weer eens tijd voor een groene zondagsroute, vind ik!

15:03

15:03-140210: Tussen Ettelbruck en Erpeldange

De wandeling van vanmiddag was waarschijnlijk niet de verstandigste keus. Het eerste deel van de route voerde over een supersmal bospad, met vlak daarnaast een steile afgrond vol bomen. Onder de vijf centimeter verse sneeuw lag een dikke laag afgevallen bladeren. Een glibberig geheel, dat uiterste behoedzaamheid vereiste. Letterlijk voetje voor voetje: pas als ik zeker wist dat ik stevige grip had, kon ik een volgende stap zetten. Ik wed dat ik morgen spierpijn heb! Gelukkig had ik om drie uur het "ergste" al achter de rug en werd het een heel stuk veiliger.

zaterdag 13 februari, 2010

Balen

Nou, da's lekker dan. Nadat de twee Duitsers hun vijf kilometer hebben geschaatst, vindt de WDR ineens de biatlon veel interessanter. Nét als de eerste Nederlander van start gaat!

Gelukkig hebben we de radio nog...

15:03

15:03-130210: Thuis aan het niksen

De katten worden steeds enthousiaster over de slaapbank. Niet alleen Födsel, maar ook Dinky en - sinds kort - Meisje vinden het een ideaal plekje om te luieren. Twee of drie katten op de bank laten maar weinig ruimte voor mij over. En als ik even niet oplet, wordt ook het breien me volkomen onmogelijk gemaakt. Op zulke momenten ga ik maar iets anders doen. Nieuwe koffie maken of zo. Uiteindelijk zoeken ze vanzelf een nóg fijner slaapplaatsje en kom ik weer aan de beurt voor een uurtje bankhangen.

vrijdag 12 februari, 2010

Klaar voor de start

Ziezo. De huiskamer is tijdelijk gereorganiseerd.
De salontafel heeft een zwiep opzij gekregen, zodat ik desgewenst halverwege de nacht het slaapbankje kan uitklappen en liggend verder kan kijken - of een klein dutje kan doen tijdens de minder interessante onderdelen. De plaid en extra kussens liggen klaar om me lekker lui te installeren. Een bescheiden schemerlampje op de leuning, zodat de energiekosten binnen de perken blijven. Er is genoeg te drinken en te snacken om de nachten door te komen. Het kattenkwartet wacht vol spanning af wat al die maatregelen te betekenen hebben. Ik heb het vage vermoeden dat ze over een paar uur gezellig om me heen liggen...
Let the games begin!

15:03

15:03-120210: Thuis aan het aftellen

Over twaalf uur begint de openingsceremonie van de Olympische Winterspelen. Acht jaar geleden zat ik nog zelf op de tribune in Salt Lake City. Tijdens de vlaggenparade gooiden Sloveense atleten hun hoedjes in het publiek. Ik wist er een te bemachtigen en sindsdien reist die trofee overal met me mee. De laatste twee jaar siert hij het hoofd van Minerva (Mien voor intimi), de gipsen buste die ik redde uit een Amsterdamse container en die nu pontificaal in mijn woonkamer staat.

donderdag 11 februari, 2010

Je moet toch wát

Tja. Als de winter besluit nog een tijdje te blijven rondhangen, dan moet ik zélf de lente maar in huis halen...

15:03

15:03-110210: Ettelbruck, Rue de Warken

De sneeuw is terug. Veel stelt het nog niet voor; het is een dun laagje poedersuiker dat slechts hier en daar blijft liggen. Althans, dat was de situatie rond drie uur. Inmiddels zijn het dikke vlokken geworden, die gestaag vallen. En ook blijven vallen - naar verwachting tot en met morgen. De hellingen in de verte worden dan ook weer steeds witter.
(De peuken in de goot zijn overigens niet van mij, maar van de scholieren die hier zo snel mogelijk na afloop van de lessen een sigaret opsteken.)

woensdag 10 februari, 2010

Cursief

Excuses voor de wat mindere leesbaarheid van dit stukje. Maar bij het schoonmaken van de kattenbakken vanochtend schoot het in m'n rug, en nu kan ik alleen nog maar schuin schrijven...

15:03

15:03-100210: Ettelbruck, Grand Rue

Ze staan op heel veel plekken in de stad: hondenpoepzakjesautomaten. Gebruikers krijgen al bij voorbaat een pluim voor hun goede gedrag. Of veel mensen inderdaad de productie van hun huisdier in zo'n gratis zakje stoppen, durf ik niet te zeggen. Ik weet wél dat je slechts zelden hondenpoep tegenkomt op de stoepen of in de goten. Maar dat kan ook liggen aan het intensieve schoonmaken van de stad door de gemeente. Vrijwel elke dag zie je hier wel mensen aan het werk om alles netjes te houden. En dat heeft resultaat; Ettelbruck ligt er doorgaans keurig bij.

dinsdag 9 februari, 2010

Speciaal voor Truus*)

Het vriest, er is sneeuw op komst - ik kan niet anders dan erkennen dat het nog steeds winter is.
En toch... het kan nooit lang meer duren. De eerste kleur is alweer opgedoken in de tuin!

*) En al die anderen die smachtend op het voorjaar wachten...

15:03

15:03-090210: Thuis aan het hangen

Het is zo'n dag waarop ik niet echt op gang kom. Het weer is weinig stimulerend en mijn energiepeil valt tegen, na een net iets te korte nacht. Geeft niks, want er wachten geen dringende klussen en boodschappen heb ik vandaag niet nodig. Bovendien is het nooit erg om een dagje thuis te blijven. De bank zit heerlijk, er valt nog genoeg te lezen en als ik om me heen kijk, vind ik mijn huiskamer nog steeds een van de gezelligste plekken die ik ken.

maandag 8 februari, 2010

Eenrichtingverkeer

Nadat ze me had verzekerd dat alles in Amsterdam naar wens was, vroeg de kleine grijze hoe het met mij ging. "Goed," zei ik. Maar omdat dat antwoord wel erg summier was, vertelde ik wat ik de afgelopen weken zoal had beleefd en ondernomen. Af en toe vroeg ze "wie?" of "waar?" - meestal op momenten dat het nergens op sloeg. En toen ik, aan het eind van mijn verhaal vroeg of ze nog leuke uitjes of feestjes in het vooruitzicht had, zei ze: "ooooo!"
"Je hebt geen woord verstaan, hè?" ar-ti-cu-leer-de ik luid en duidelijk.
"Eh... nee," bekende ze. Om vervolgens in giechelen uit te barsten.
Mal mens! Komend weekend moet ik maar een nieuwe poging wagen...

15:03

15:03-080210: Ettelbruck, Rue Dicks

Geen schaduw zonder zon. Voor het eerst sinds weken was die vandaag weer eens zichtbaar. Dan ziet de wereld er meteen een stuk vriendelijker uit. Niet dat de winter nu voorbij is: vannacht heeft het weer een paar graden gevroren en vanaf morgen blijft de temperatuur ook overdag onder het vriespunt. Maar sneeuw wordt er niet meer verwacht; het zou koud maar zonnig worden. Prima weer voor schaatsijs, alleen heb je daar niet zo veel aan in Luxemburg.

zondag 7 februari, 2010

Doodzonde

O jee... ik heb het allerergste gedaan wat een mens kan doen. Ik heb het kwartet een vies zondagshapje voorgezet. Met als resultaat: dodelijke blikken, beledigde ruggen en klierende katten.
Iemand een idee hoe ik dat weer kan goedmaken?

15:03

15:03-070210: Thuis aan het schaven

Zodra de eerste tekenen van het voorjaar merkbaar worden, gaat het beeldhouwhart een beetje sneller kloppen. Het is een hobby die ik vooral buiten uitoefen, omdat het met veel stof gepaard gaat. Je mag me dus een echte 'mooiweerbeeldhouwer' noemen. Maar er is natuurlijk niets op tegen om op een druilerige en grauwe zondagmiddag binnenshuis alvast een beetje warm te draaien.

zaterdag 6 februari, 2010

Horrorscenario

Vanmiddag wandelde ik even door de tuin om te kijken of er al iets lenteachtigs te zien was. En ja hoor: op diverse plekken zag ik minieme sprietjes hun kop boven het maaiveld uitsteken. Nog geen idee was het was. Het zouden sneeuwklokjes kunnen zijn, maar net zo goed verguisde vogelzaadjes die toevallig in vruchtbare bodem waren gevallen.
Ik maakte wat foto's, in de hoop dat die iets meer herkenning zouden opleveren. Maar bij het uitvergroten sloeg de schrik me om het hart.

Ik heb in mijn leven aardig was fantasy and horror gelezen. Dus ik ken alle theorieën over buitenaardse wezens die heel creatieve manieren kennen om zichzelf te reproduceren, zodat ze ooit de wereld kunnen veroveren. Ik ben op de hoogte van de complotten van gemuteerde planten die tot onvoorstelbare afmetingen uitgroeien en alles in hun omgeving vermorzelen. Ik weet dat er mysterieuze ondergrondse levensvormen bestaan die opduiken als hun tijd gekomen is.

O help, er groeien griezelige wezens in mijn tuintje!

15:03

15:03-060210: Thuis aan het relaxen

Na de wekelijkse poetsbeurt maak ik er een luie middag van. Lezen, tv kijken en koffiedrinken. Uitgebreid bankhangen is er niet bij - daar steekt steeds een of andere huisgenoot een stokje voor. Zelfs met zijn favoriete speeltje lukt het me niet Födsel van 'mijn' plekje te krijgen. Hij wil er best even beleefd tegen tikken, maar is niet bereid om de comfortabele bank te verlaten voor een partijtje hollen door de gang. Straks nog maar eens proberen...

vrijdag 5 februari, 2010

Ik mis iets

Best jammer: ik heb een heel behoorlijke x-factor. Ik kan alleen niet zingen...

15:03

15:03-050210: Thuis bezig met de persoonlijke verzorging

Er zijn nogal wat van die fysieke karweitjes waar ik altijd tegenop zie. Nagels knippen, bijvoorbeeld. Ik vind het irritant dat ik daar allebei m'n handen voor nodig heb, zodat ik niet tussendoor iets anders kan doen. Toch moet het af en toe gebeuren, want van te lange nagels word ik erg onhandig. Vanmiddag ben ik er maar even voor gaan zitten. En dat "even' bedoel ik dan heel letterlijk. Het werd zoals altijd een raffelbeurt. Veel aanleg voor manicure heb ik nu eenmaal niet.

donderdag 4 februari, 2010

In the air...

De witte landschappen zijn weer groen geworden. Na wekenlang alleen maar foeterend protesteren als ik hun maaltijd kwam verstoren, zongen de vogels me vrolijk toe toen ik naar buiten stapte. Het blauw in de lucht vertoonde een zweempje veelbelovend pastel. Vanmiddag zag ik de eerste muggen dansen langs de Wark. En de kou leek vandaag ineens een milde ondertoon te hebben.
Er hangt iets in de lucht, geloof ik... :-)

15:03

15:03-040210: Bijna thuis met de boodschappen

Op het verkeerde been gezet. Volgens het woordenboek zou boerenkool in het Frans 'chou frisé' moeten heten. Daar heb ik de afgelopen weken dan ook driftig naar gezocht in de schappen. Vandaag kwam ik het voor de eerste keer eindelijk tegen. Althans, ik ontwaarde 'chou frisé'. Maar boerenkool? Ik dacht het niet. Savooiekool komt dichter in de richting, als je het mij vraagt. Enfin, da's ook lekker - en daar kun je vast wel een prima stamppotje van maken...

woensdag 3 februari, 2010

Alle beetjes helpen

Voor mensen die last hebben van financiële krapte, zijn huisbazen vaak aanleiding tot nachtmerries of wakker liggen. Daar heb ik gelukkig geen last van; ik heb een huisbaas uit duizenden getroffen.
Niet alleen is hij uiterst flexibel en begrijpend als de huur af en toe een of twee weken later komt dan de afgesproken datum, hij denkt ook met me méé.
Vanmiddag kreeg ik een mailtje van hem. Hij was toevallig in contact gekomen met een buurtbewoner die op zoek was naar een plekje voor zijn auto. Zou ik hem mijn ondergrondse parkeerplaats willen verhuren? Dat leverde in elk geval maandelijks een extraatje op.
Natuurlijk heb ik gretig 'ja' gezegd, waarna hij me de gegevens van de gegadigde doorgaf. Daar ga ik morgen meteen gebruik van maken om het eerste contact te leggen.
Nu alleen nog even uitzoeken wie er regelmatig illegaal zijn auto op mijn parkeerplaats zet. Want dubbelparkeren is volgens mij ook in Luxemburg verboden...

15:03

15:03-030210: Ettelbruck, Rue Dr. Klein

Nog steeds ontdek ik nieuwe doorsteekjes en sluiproutes in mijn woonplaats. Zo kan ik vanaf de Match door een paar kleine straatjes naar de Avenue Lucien Salintiny lopen. Dat is niet korter dan de 'normale' route, maar ik vind het prettig om op de terugweg naar huis een andere route te kiezen dan op de heenweg. Ik hou wel van wat afwisseling. Bovendien zie je dan weer eens heel andere dingen. Lieftallige tuinhekjes, bijvoorbeeld.

dinsdag 2 februari, 2010

Leegloop

Het waren de worstjes, zeker weten.
Ze oogden niet meer helemaal fris en roken ook een beetje verdacht. Maar volgens het etiket waren ze tot minstens morgen houdbaar. Dus vleide ik ze opgewekt en vol vertrouwen in de pan.
Nu ren ik heen en weer tussen het bankje en het toilet. Eigen schuld, domoor!

15:03

15:03-02022010: Ettelbruck, Place de la Résistance

Op een pleintje langs de Grand Rue staat dit beeld. De maker en de diepere betekenis ervan - voor zover die er is, natuurlijk - heb ik nog niet kunnen achterhalen. Het pleintje heette oorspronkelijk de Bottermaart, wellicht heeft de scène met vrouw, kind en hond daar op enigerlei wijze iets mee te maken. Vandaag staat het beeld er maar koud en nat bij, in de ijzige sneeuwregen en de snijdende wind. Erg druk was het dan ook niet in de winkelstraten. Voorlopig lijkt dit de laatste aanval van de winter; het dooit inmiddels en de komende dagen blijft dat ook zo.

maandag 1 februari, 2010

Tegenstellingen

Themafoto's... dat werd wel weer eens tijd, nietwaar? Gelukkig kwam er bij de wandeling van gisteren al heel snel een toepasselijk thema naar boven borrelen: contrast. Dat leverde zulke duidelijke beelden op, dat ze maar weinig tekst nodig hebben.

Zwart en wit

Stad en land

Natuur en cultuur

Zon en schaduw

Hoog en laag

Hard en zacht

Groot en klein

Los en vast

Leven en dood

15:03

15:03-0102010: Ettelbruck, Rue de Warken

Hier en daar is er een lege plek in de lange huizenrij langs de Rue de Warken. Daar hebben vroeger ongetwijfeld ook mensen gewoond. Niet overal worden de gaten opgevuld met nieuwe woningen. Dan wordt de ruimte op een andere manier gebruikt. Als groentetuin, bijvoorbeeld. Het is nu nog een wat dorre boel, maar 's zomers groeit hier genoeg om een kleine supermarkt van verse voorraad te voorzien. Of de buren. Voor eigen gebruik lijkt de opbrengst van dit stukje grond wel erg riant. Ook goed zichtbaar op de foto: de voorliefde van de Luxemburgers voor natuursteen.