Pinksoup met sliertjes

zondag 31 januari, 2010

Rondom Ettelbruck

De ideale zondag voor een wandeling. Droog, zonnig en een verse laag sneeuw. Die het lopen wel zwaarder maakte: het is ploeteren als je steeds tot aan je enkels wegzakt. Maar wat een voorrecht om door zo'n ongerepte wereld te lopen!

In zulke winterse omstandigheden zijn zulke trappetjes bloedlink - vooral als je naar beneden moet.

Maar de sneeuw geeft de uitzichten wel een heel mooie extra dimensie.

Bovendien waren er links en rechts prachtige details. Zoals deze "pretty pink" besjes.

En het zilveren winterlicht boven de sneeuw zorgde voor een heel serene sfeer.

Vanuit de hoogte keek ik uit over mijn woonplaats. Waar ik ook mijn eigen woning ontdekte.

Ik had het gevoel dat ik rondwandelde door een sprookjeswereld...

... waar in elk geval ook hazen woonden.

Tegen het eind van de middag was ik weer terug op het punt waar de tocht gestart was. Het licht had inmiddels een zweempje goud gekregen.

Thuis wachtte een warm bad, hete koffie - en de zachte slaapbank. Na zo'n tocht is het heerlijk luieren!

15:03

15:03-310110: Biiserhecken, tussen Ettelbruck en Ingeldorf

De wandeling was pittig. Extra zwaar door de dikke laag sneeuw en met flink wat hellingen. Maar o, wat mooi! Grote delen van de route waren nog volkomen ongerept. Dan voel je je bijna schuldig dat je die perfecte sneeuw overhoop schopt met je lompe voeten. Rond drie uur was ik al diverse plekken met fraaie namen gepasseerd: Hinchen, Nuck, Neihaff en Pélefeld. Op dat moment was ik zegge en schrijve twee andere wandelaars tegengekomen en was ik ongeveer halverwege de route. Na thuiskomst had ik zo'n twaalf kilometer in de kuiten. Een welbestede zondagmiddag.

We hebben een winnaar

Een jaar lang verzamelden de fanloggers de mooiste gesprekken, reportages en verslagen die ze in het Radio 1 Journaal hoorden. Dat leverde vier kwartaalwinnaars op, waaruit we begin januari de allermooiste radio van 2009 kozen. De maker van die prachtige radiominuten is nu beloond met de eerste Fanlog Award.
Wie het is? Dat kun je lezen op het Fanlog!

zaterdag 30 januari, 2010

Winterfan

Overal waar ik me op het wereldwijde web begeef, wordt het geroep om de lente steeds luider. Mensen zijn de sneeuw, de kou en de gladheid beu.
Maar ik nog niet hoor! O, áls de lente straks komt, zal ik die met open armen ontvangen, daar niet van. Maar van mij mag het best nog even blijven sneeuwen en vriezen. Ik ben een fan van álle seizoenen, dus ook van de winter. Al geef ik toe dat er ook nadelen aan kleven.

Zoals geknakte bezemstelen. Slachtoffers van de voortdurende strijd tegen de sneeuw op stoep en oprit. En ik ben de enige niet. Je leest het steeds vaker. Het lijkt wel een epidemie - de week van de geknakte stelen.

Gelukkig had ik nog een reservesteel. Die was ook wel nodig, want behalve de stoep moet ook het vogelrestaurant regelmatig sneeuwvrij worden gemaakt. Want dat is ook een nadeel van de lange winter: de mezen, mussen en vinken hebben het moeilijk. Ik doe m'n best voor ze - en dat lijken ze wel op prijs te stellen.

Maar voor de rest? Laat maar vallen die sneeuw! En laat maar zakken, die temperaturen. De wereld wordt er een stuk mooier door...

15:03

15:03-300110: In de tuin

Het sneeuwde toen ik vanochtend opstond. Na de wekelijkse poetsbeurt sneeuwde het nog steeds. De halve middag wachtte ik op een geschikt moment om de boodschappen te doen. Pas om kwart voor drie werd het droog - nou ja, droger. Dus verpakte ik me snel in de buitenkleren en voerde voor het vertrek nog even de vogels. De tuin lag er zo mooi bij dat ik het niet kon nalaten dáár de 15:03-foto te maken. Na de barre tocht naar de supermarkt, heb ik meteen maar even de stoep geveegd. En toen ik binnen met een mok koffie zat op te warmen, begon het opnieuw te sneeuwen. Dat wordt morgen een mooie wandeling!

vrijdag 29 januari, 2010

Bonbonblokkade

Elke avond als ik na de avondmaaltijd en de laatste koffie van de dag op de bank zit, krijg ik trek in chocolade. En herinner ik me dat ik geen chocolade in huis heb. En neem ik me voor om de volgende dag bij de supermarkt "iets" van chocolade mee te nemen. Om de volgende avond na de avondmaaltijd en de koffie te beseffen dat ik nog steeds geen chocola gekocht heb.
Er zal ongetwijfeld een diepzinnige psychologische verklaring voor die selectieve vergeetachtigheid zijn. Maar die kan me gestolen worden. Ik wil alleen maar dat eindelijk de avond komt dat ik kan opstaan van de bank om een stukje heerlijke chocola uit het snoepkastje te halen...

15:03

15:03-290110: Ettelbruck, Rue de l'École Agricole

Tegenover de ingang van de supermarkt staat een bankje. Erachter ligt een fraaie heuvel, maar als je op het bankje plaatsneemt, zit je daar met je rug naartoe. Gelukkig staan er diverse plantenbakken om ook naar voren enig uitzicht te creëren, al blijft dat in hartje winter een beetje behelpen. Feitelijk kijk je alleen maar uit op de automatische schuifdeuren van de Match. Misschien is het bankje vooral bedoeld voor wachtende echtgenoten die geen zin hebben in een rondje boodschappen?

donderdag 28 januari, 2010

Cadeautje

Nu mij een - bescheiden - uitkering is toegekend, is het officieel: ik ben arm. Geen schande, maar toch zal ik natuurlijk mijn uiterste best doen om die status zo snel mogelijk op te schroeven.
Toch zitten er ook leuke kanten aan. Zo kreeg ik vandaag onverwacht een spannend formulier toegestuurd.

Hiermee kan ik een gratis jaarabonnement op het openbaar vervoer afhalen. Dat maakt maakt het boodschappen doen alvast weer een beetje goedkoper. Dus morgen maar snel mét een pasfotootje naar het station!

15:03

15:03-280110: Thuis aan het klooien

Van alle restjes en voorraden garen zijn nu proeflapjes gebreid. Van elke soort is in kaart gebracht hoeveel steken en naalden er nodig zijn om vierkantjes van dezelfde grootte te breien. Alleen nog even de gegevens bijwerken op de computer en afdrukken. Daarna pons ik bij elk merk een gaatje waar ik een draadje in vastknoop, zodat ik ook kluwens waarvan de banderol verdwenen is kan herkennen. Volgens mij is het systeem dan helemaal kloppend en kan ik bij elke willekeurige greep in de grote hoop in één oogopslag zien hoe ik te werk moet gaan. En nu maar aan de slag voor de eerste sprei.

woensdag 27 januari, 2010

Lijstje

Vijf dingen waar ik graag naar kijk:

1: Etende katten (en slapende katten, spelende katten, poetsende katten enne...)
2. Vogels (en koeien, herten, vlinders, konijntjes, honden, vleermuizen, slakken enne...)
3. Rivieren (en watervallen, meren, de zee, beekjes, plassen enne...)
4. Sneeuw (en zon, mist, regen, storm, onweer, hagel enne...)
5. Bloemen (en bomen, gras, riet, struiken, bladeren enne...)

Gek, het zijn maar vijf dingen, maar het lijken er véél meer!

15:03

15:03-270110: Ettelbruck, Rue Pierre Wiser

Het wordt de postbodes hier zo makkelijk mogelijk gemaakt. Bij elk huis dat een voetpad naar de deur heeft - hoe kort dat ook is - staat een buitenbrievenbus pal naast het trottoir. En de ene bus is nog mooier (of lelijker) dan de andere. Van superstrak gestileerd tot nostalgische kitsch. Zelfs "echt" Engelse pilaren kom je tegen. Ik vraag me wel eens af hoe mensen eraan komen. Volgens mij moet er ergens in Luxemburg een speciale brievenbussenwinkel zijn.

dinsdag 26 januari, 2010

Wie, ikke?

De dag begint niet direct vrolijk als je er extra vroeg uit moet voor het periodieke bezoek aan het arbeidsbureau, zodat je door de snijdende kou naar het busstation moet wandelen en in de aangrenzende gemeente nog een eind moet lopen voor je te bestemder plaatse bent.
Maar dan maakt de stempelambtenaar, terwijl je in je onelegante gevoerde broek, op stevige stappers en met de fleecetrui tot aan je oren dichtgeritst voor zijn tafeltje staat, alles goed met de verbijsterende vraag: "Was u vroeger geen bekende zangeres?"

15:03

15:03-260110: Thuis foto's aan het uitzoeken

Over zes weken wordt de kleine grijze 95. Voor het feest gaan we in elk geval iets met oude foto's doen. De zussen hebben alle portretten die zij in bezit hebben op cd gezet en naar me toegestuurd. Ik kijk of ik nog wat kan aanvullen. Van die oude foto's maak ik dan nieuwe, digitale afbeeldingen en vervolgens maak ik er een mooi album van. Het is een flinke klus, maar wel een heel leuke. En het resultaat wordt hopelijk heel bijzonder.

maandag 25 januari, 2010

Kluns

Kijk, dat ik me regelmatig in m'n vingers snijd tijdens het aardappels schillen, vind ik zo langzamerhand niet meer dan normaal. En als het me overkomt tijdens het schoonmaken van de spruitjes of de makreel, kijk ik daar ook nauwelijks van op.
Maarre... tijdens het afwassen? Daar moet je volgens mij wel héél erg onhandig voor zijn!

15:03

15:03-250110:Ettelbruck, Rue de Warken

Als ik zeg dat Luxemburgers houden van nogal wat kleur en fleur in en rond huis, dan overdrijf ik echt niet. Niet alleen de gevels en de fraaie tuinen maken de aanblik van de straten hier zo vrolijk, ook de ramen en vensterbanken worden vaak gebruikt voor een gezellige uitstraling. Dit willekeurige Ettelbruckse venster is wellicht niet helemaal representatief, maar wel een goede illustratie. Voller dan dit kun je je vensterbank niet zetten, denk ik... Tja, je moet ervan houden.

zondag 24 januari, 2010

Zondagsrust

Lekker warm binnen, bankhangen, breien, een aangenaam boek, kat op schoot, kat in m'n nek, twee beschuitjes met kaas, koffie, uitgebreide badbeurt, ceedeetjes, nog meer koffie, lekker maaltje voor de katten, lekker maaltje voor mezelf...
Ook zonder wandeling kan een zondag heel plezierig zijn!

15:03

15:03-240110: Thuis aan het genieten

De zondagse wandelingen zijn een grote passie. Maar het moet wel leuk blijven. Op alle Luxemburgse sites vliegen de waarschuwingen me om de oren: ijsregen, sneeuw, ijzel - het is gevaarlijk glad. Vanochtend waren er al 33 ongelukken gemeld. Dat lijkt me een flink risico op hobbelige en steile wandelpaden, en bovendien moet ik die eerst nog zien te bereiken over de beijzelde trottoirs. Kortom: rugzak, kaart en wandelschoenen bljven vandaag rustig thuis. En ik ook.

zaterdag 23 januari, 2010

In aantocht

Daar komt ie dan, de winter.

De vraag blijft alleen: wordt het ijzel of wordt het sneeuw?

15:03

15.03-230110: Thuis na de boodschappen

Uiteindelijk blijf ik natuurlijk een Nederlandse in Luxemburg. En nu er een terugkeer van de winter wordt beloofd, leek spruitjesstamppot me een heel aantrekkelijk weekendmaal. Ook erg lekker na het wandelen morgen - als de voorspelde ijzel die tenminste niet onmogelijk maakt. Vanavond heb ik er een biologisch karbonaadje bij, morgen worden het saucijsjes. Hollandser kan het bijna niet!

vrijdag 22 januari, 2010

Gratis gift

Het voelt niet prettig als je weet dat elders op de wereld zo snel mogelijk heel veel hulp - en dus heel veel geld - nodig is, terwijl je nét even tamelijk krap in je portemonnee zit.
Gelukkig biedt de supermarkt uitkomst. Die creëerde de mogelijkheid om spaarpunten in te leveren voor Haïti. Voor elke 500 punten die je afstaat, maken ze € 5,- over naar de hulporganisaties. En dus kon ik tóch iets doen zonder dat ik er een boterham minder om hoef te eten. Mooi geregeld toch?

15:03

15.03:220110: Ettelbruck, Rue Dr. Herr

Mocht ik ooit nog eens schathemeltjerijk worden (haha), dan zijn er mogelijkheden te over om riant te wonen. Alleen al in Ettelbruck zijn er vijf of zes makelaars, waar altijd een ruim aanbod aan huizen in de etalages hangt. En als ik daar niets naar mijn zin tussen zie, kan ik een huis laten bouwen dat helemaal aan mijn persoonlijke verlangens en eisen voldoet. Een aardige gedachte, maar voorlopig loop ik de etalage die mij dat idee wil 'verkopen' toch maar voorbij en beperk ik me tot de dagelijkse inkopen bij de supermarkt.

donderdag 21 januari, 2010

Ander perspectief

Nadat ik gisteren de hele dag als een razende had gewerkt en vervolgens als een zombie op de bank zakte, viel het me ineens op dat Födsel er maar apathisch en ongeïnteresseerd bij lag. Zou er iets met hem zijn?
Ik begon er extra op te letten. Zag hem geen enkele keer naar de keuken sjokken voor een hapje eten of een slokje water. Toen hij even op de bak ging, keek ik ongegeneerd toe en inspecteerde zorgvuldig wat hij daar deponeerde. Het zag er heel normaal uit. Gewoon poep, geen diarree. Maar toch... Waren zijn oortjes niet erg warm? Had hij gedurende de dag wel door de gang gerend? Gespeeld? Had hij überhaupt bewógen?
Vandaag had ik het aanzienlijk minder druk. Tijd genoeg om wat meer op de pasja te letten. Hij had zijn gebruikelijke holuurtje door het huis, probeerde diverse malen dwingelanderig in mijn benen te klimmen om mijn schoot te bereiken, wandelde om het uur naar de keuken voor een paar brokjes en wat water, en toonde irritante belangstelling voor het draadje breigaren waar ik mee bezig was.
Achteraf weet ik dat hij dat alles ook gisteren heeft gedaan. Alleen had ik er toen geen oog voor. Te druk om aandacht te hebben voor Födsel of de andere huisgenoten.
Shame on me. En na de onrustige uren van gisterenavond heb ik me dan ook voorgenomen dat dat niet meer mag gebeuren. Hoe druk ik het ook heb, de katten krijgen voortaan weer élke dag hun eigen quality time!

15:03

15.03:210110: Ettelbruck, Place Marie-Adélaïde
Mocht ik ooit eens geen idee hebben waar ik wil gaan wandelen, dan kan ik altijd een van de borden raadplegen die op diverse plekken in mijn woonplaats staan. Zoals hier bij de Delhaize. De lokale routes gaan uit van twee startpunten: de camping en het kerkhof. Dat laatste lijkt misschien geen aantrekkelijke plek, maar na een wandeling vorig jaar weet ik dat het er erg mooi is. Daar start ook de tocht die ik, ijs en weder dienende, voor aanstaande zondag op de planning heb staan. Of het dan zeven of twaalf kilometer wordt, laat ik afhangen van het weer en van mijn conditie op dat moment.

woensdag 20 januari, 2010

Tempowisseling

Wel grappig dat het manuscript dat ik aan het corrigeren ben 'Rennen en Stilstaan' heet. Want dat is precies zoals ik vandaag heb ervaren.
Waar ik na het opstaan nog het idee had van een kalm ochtendje waarin ik de laatste pagina's zou afwerken, werd het werk voortdurend onderbroken door mogelijke nieuwe opdrachten, onderhandelen met een groot internationaal vertaalbureau en de vraag om snelle aflevering van een proefvertaling die wellicht tot een spoedopdracht kan leiden. Niks 'dagje stilstaan' dus, maar een constante stroom van e-mails en teksten die heen en weer gestuurd werden.
Nu is het eindelijk even rustig en kan ik, bij een welverdiende mok koffie, tevreden constateren dat ik weliswaar niet van vandaag of morgen zomaar rijk zal worden, maar dat er nieuwe kansen gloren. En nu maar afwachten of er morgen inderdaad mooie contracten in de mailbox liggen.
Het was vermoeiend, maar toch voelt dat stukken beter dan die lange, lege dagen van stilstaan. Van mij mag het wel vaker, zo'n dagje rennen!

15:03

15:03-200110: Ettelbruck, bij de Cactus

Eén van de onmisbare dingen voor een thuiswerker is koffie. Gelukkig hebben ze een ruim aanbod bij de supermarkt. Van pads (nee, een Senseo heb ik niet) en oploskoffie (in huize Pinksoup veelvuldig gebruikt als één kopje voldoende is) tot bonen die je ter plekke vers kunt malen. Ik heb het nog nooit geprobeerd, maar de reusachtige koffiemolen is behoorlijk populair bij de Luxemburgers. Ik durf dan ook zonder meer bij de buren op de koffie te gaan. ;-)

dinsdag 19 januari, 2010

In de herhaling

Heel prettig dat ik de mogelijkheid heb om, ondanks mijn eigen "economische crisis", toch iets voor Haïti te doen. Van het doneren van een tekening en een verhalenbundel merkt mijn portemonnee tenslotte niks... ;-)
Twitter laat zich weer eens van zijn beste kant zien!

15:03

15.03-190110: Ettelbruck, Rue Guillaume

Nu de sneeuw is weggesmolten en het 's middags merkbaar later donker wordt, beginnen de eerste gedachten aan de lente te kriebelen. Niet alleen bij mij, ook bij de Blumenbuttèk. Alle kerstornamenten zijn uit de etalages gehaald om plaats te maken voor voorjaarsachtige kleur en fleur. Als ik op hun aanbod moet afgaan, wordt wit dit jaar dé trend. Hoewel ook het pseudo-oude roest nog steeds in trek schijnt te zijn. Maar natuurlijk trekken de vrolijke bloemen de meeste aandacht - en zo hoort het ook.

maandag 18 januari, 2010

We zullen doorgaan

Het ging wel goed, zei de kleine grijze via de telefoon. Geen klachten, niks aan de hand. Alleen een beetje last van de tijd van het jaar. De koude, korte dagen zonder grote feesten enzo. "Ik zit mezelf een beetje in de weg. Maar dat gaat wel weer over. En ondertussen ga ik maar gewoon door met leven."
Dat leek me een prima voornemen. En voldoende houvast voor het startschot voor de voorbereidingen van haar verjaardagsfeest. In maart wordt ze 95. En daar gaan we een onvergetelijke gebeurtenis van maken!

15:03

15.03-180110: Thuis aan het werk

Bezig met een correctie. Het manuscript is goed geschreven, dus ik hoef er niet zo heel veel in te wijzigen. Het lijstje met opmerkingen voor de uitgever - waarin ik alles zet wat een 'simpele correctie' te boven gaat - blijft dan ook kort. Dat scheelt een hoop tijd, want juist dat lijstje met notities wil de snelheid van het werk nog wel eens temperen als er veel te overleggen valt.

zondag 17 januari, 2010

Tevreden

Het is uiterst aangenaam als je op zondagavond constateert dat je alles hebt gedaan wat je je voor deze week had voorgenomen - en zelfs nog een beetje méér.
Maar het is tegelijkertijd wel confronterend als je daarbij merkt dat het voor de eerste keer in weken is dat je een grond hebt voor dat voldane gevoel...

15:03

15.03-170110: Thuis aan het lanterfanten

Breigaren is een van mijn verslavingen. Ik heb dan ook een gigantische voorraad. Restjes, maar ook genoeg voor truien of vesten. Het lukt me alleen slechts zelden om werkelijk een hele trui af te maken. Dus ben ik overgestapt op het breien van lapjes. Om te beginnen maak ik de restjes op; van alle garens brei ik lapjes van 15x15 cm, waar ik later - als ik zin heb - "iets" van kan maken. Lekker snel af, en als ik genoeg heb van een kleur begin ik gewoon aan een nieuwe.

zaterdag 16 januari, 2010

15:03

15:03-160110: Thuis aan de poets

De zaterdagse klus duurt vandaag wat langer dan normaal. Maandagochtend worden de verwarmingsmeters afgelezen, en dat betekent meteen het jaarlijkse bezoekje van de huisbaas. Dan wil je natuurlijk een beetje netjes voor de dag komen. Opgeruimd was het al, maar een extra dweilbeurt van het hele appartement kan natuurlijk nooit kwaad. Nu maar hopen dat geen van de katten dit weekend last krijgt van misselijkheid of diarree - dat zou het effect weer geheel teniet kunnen doen.

vrijdag 15 januari, 2010

Niet zeuren!

Niets is zo relativerend als het bekijken van de beelden uit Haïti en - geen idee voor de hoeveelste keer - Schindler's List.
Dat drukt je met je neus op de realiteit. Als ik éven verder kijk dan m'n portemonnee, heb ik het hartstikke goed in mijn veilige en vreedzame wereld.
Dus geen gejammer meer. Simpelweg genieten van wat ik héb!

15:03

15.03-150110: Ettelbruck, Place Marie-Adélaïde

Er zijn twee gratis kranten in Luxemburg. De 'Point 24', sinds kort in het Frans én Duits, en de iets serieuzere 'L'Essentiel'. In de meeste steden kun je ze op vrijwel elke straathoek meenemen en staan de voorraden gebroederlijk naast elkaar. Ik ga er niet speciaal de deur voor uit, maar als ik ze tegenkom stop ik beide kranten meestal wel in m'n tas. Zeker als ik met de bus moet reizen, want dan bieden ze aangenaam tijdverdrijf. Vandaag nam ik beide krantjes mee naar huis, plus de (niet gratis) Lux Bazar, zodat ik straks de personeelsadvertenties kan doorpluizen.

donderdag 14 januari, 2010

IJver

Even snel tussendoor een gehaaste zwaai. Want nu er eindelijk weer een opdracht is, werk ik daar maar zo lang mogelijk aan door. In elk geval door de week, zodat ik het weekend straks zoveel mogelijk voor mezelf kan houden.
Bovendien is het computerbureau de beste plek die ik op het moment kan bedenken. Want het slaapbankje is - voor de zoveelste keer -in bezit genomen door de katten... ;-)

15:03

15.03-140110: Ettelbruck, Rue de Warken

Het dooit en de zon schijnt. De wereld ziet er meteen heel anders uit. Het kleine technische bedrijf aan de Rue de Warken ligt er zonnig bij onder de strakblauwe lucht. Het is van zichzelf al fleurig, maar zon en schaduw geven er toch iets extra's aan. Wat er precies gemaakt wordt, weet ik niet. Maar het is er altijd druk en lawaaierig, en voor zover het van buitenaf zichtbaar is, worden er ingewikkelde processen uitgevoerd met behulp van grote machines.

woensdag 13 januari, 2010

Heilzaam

Kennelijk broedde het gevoel dat ik in actie moest komen al een tijdje onopgemerkt op de achtergrond. Want de laatste tijd sliep ik bar slecht. Kort en oppervlakkig, zodat ik moe - en vaak in mineurstemming - m'n bed uitkroop.
Nadat ik gisteren eindelijk de eerste stappen had gezet, stapte ik zonder al te hooggespannen verwachtingen onder het dekbed. Want over het algemeen hebben financiële perikelen tenslotte de neiging om mensen wakker te laten liggen. Maar het idee dat ik er iets aan had gedáán, woog duidelijk zwaarder.
Voor het eerst sinds weken sliep ik lang en diep. Pas tegen het middaguur werd ik wakker. Verkwikt en gesterkt. Niet dat ik nu de situatie bagatelliseer, maar ik heb er veel meer vertrouwen in dat ik het wel kan oplossen. En de opdracht die in de loop van de ochtend mijn mailbox was binnengevallen, hielp daar uiteraard ook bij.
Het komt wel weer goed. Zolang ik maar actief stappen blijf zetten én goed blijf slapen. En omdat die twee zaken elkaar duidelijk beïnvloeden, zal alles in hoofdzaak van mezelf ophangen. Dus upwards and onwards maar weer!

15:03

15.03-130110: Thuis aan het vegen

Na een hele ochtend neerslag ligt er weer zo'n drie, vier centimeter sneeuw. Het stoepvegen begint zo langzamerhand tot de dagelijkse routine te horen. Ik laat dan ook de bezem steeds uitnodigend naast de voordeur staan, maar tot nu toe heeft dat de medebewoners nog niet op ideeën gebracht... Vandaag was ik bijna de eerste met een schone stoep. Wel leek het aanstekelijk, want al snel kwam de overbuurman met de bezem naar buiten, even later gevolgd door zijn buurman met een professionele sneeuwblazer. Maar die woont dan ook op de hoek en heeft dus héél veel stoep om schoon te maken. In de tuin laat ik alles lekker liggen, die wordt er alleen maar mooier van.

dinsdag 12 januari, 2010

En nu naar bed

Waar vroeger vervelende situaties nogal eens leidden tot struisvogelgedrag en ontkenning, heb ik vandaag in elk geval direct actie ondernomen. Al had ik dat misschien beter eerder kunnen doen, maar tot zulke conclusies komt een mens nu eenmaal altijd te laat.
Over mijn inspanningen vandaag mag ik eigenlijk best tevreden zijn. En toch wordt dat gevoel overheerst door de frustratie dat al die actie niet metéén resultaat oplevert. Maar in elk geval heb ik bereikt dat ik over de komende weken gelukkig niet wakker hoef te liggen. Of ik daar blij mee ben? Op het ene moment lijken die weken heel kort en voel ik de zorgen voor de periode daarna al onrustig kriebelen. Op andere ogenblikken lijkt het een ruime periode waarin ik vast nog wel een structurele oplossing kan vinden.
Enfin. Voor vandaag heb ik m'n best gedaan. Nu maar eens kijken of ik ook echt kan genieten van een avond welverdiende rust...

15:03

15.03-120110: Thuis soep aan het maken

Een gesprek bij de gemeente vanochtend maakte duidelijk dat het er financieel allemaal niet zo rooskleurig uitziet. Ik zal echt in actie moeten komen, en snel ook. Daar ben ik na thuiskomst dan ook meteen mee begonnen. Tussen de bedrijven door staat de maaltijdsoep vast te trekken. Kippensoep met groente of groentesoep met kip - het is maar net hoe je het bekijkt. Wel een toepasselijke maaltijd voor iemand die aardig in de soep begint te raken. Hoewel puree natuurlijk ook een mogelijkheid was geweest. ;-)

maandag 11 januari, 2010

Bakenanalyse

De start van een nieuw jaar is bij uitstek het moment om nieuwe wegen te onderzoeken en misschien ook in te slaan. Soms omdat de uitdaging lokt, soms omdat de bestaande wegen niet blijken te leiden naar wat je voor ogen had.
Nadat aanvankelijk de opdrachten elkaar naadloos opvolgden, ontstonden geleidelijk lacunes en dreigde de stroom langzaam maar zeker op te drogen. Is het de crisis? Hoe dan ook, zonder nieuwe wegen ziet het nieuwe jaar er behoorlijk leeg uit.
Dus ga ik maar eens op zoek naar andere mogelijkheden. Tijdelijk werk, vast werk, thuiswerk... ergens zal toch wel iets zijn waarmee ik zowel de dagen als de portemonnee wat beter kan vullen. Waarbij de grootste hobbel - dat lastige Luxemburgs - als eerste zal moeten worden genomen.
Moet ik nu het afgelopen jaar wegschrijven als mislukking? Zo zie ik dat helemaal niet. Een avontuur, een aanvankelijk kansrijke poging, een leerschool. Maar een mislukking wordt het voor mij pas als ik hier niet zou kunnen blijven. En dát gaat echt niet gebeuren. Er zijn immers meer dan genoeg wegen die naar Rome Luxemburg leiden... ;-)

15:03

15.03-110110: Ettelbruck, Rue Pierre Wiser

Tijdens de zondagse wandelingen kom ik regelmatig bankjes tegen. Vooral langs de vele hellingen, zodat je even op adem kunt komen, en op strategische punten waar je van fraaie uitzichten kunt genieten. Maar ook in de stad staan aardig wat bankjes. Zoals hier, op de hoek van de Rue Pierre Wiser en de Rue de Warken. Van een helling kun je nauwelijks spreken, en ook het uitzicht ontbreekt. Het enige wat je hier ziet is een kruispunt waar vrij veel verkeer langskomt en het huis aan de overkant. Misschien is het bedoeld om even uit te rusten van het sjouwen met de boodschappen?

zondag 10 januari, 2010

Rondje Ettelbruck

De tocht van vandaag begon met een lange klim. Langs de Kalkesdellt, de camping en het Hineskneppchen naar het Wëllerbësch. Halverwege de helling passeerde ik een boom bomvol kraaien, waarvan er eentje net wist te ontsnappen.

Ook kwam ik de drie verstrengelde bomen weer tegen, die ik nog ken van vorige wandelingen.

Bij het Wëllerbësch werd het pad minder steil, zodat ik rustig kon genieten van de prachtige uitzichten. En hé, loopt daar nu een hert te grazen?

Nee, het is een paard. Nou ja, da's ook leuk. :-)

Vanuit de hoogte keek ik neer op de Haupeschhaff. Zo te zien is die nog volop in bedrijf.

Met al die sneeuw is soms nauwelijks te zien waar de wereld ophoudt en de hemel begint...

maar eenmaal op de top, wordt dat meteen weer duidelijk.

De ruïne van de Mederhaff ziet er in de sneeuw nog troostelozer uit dan in normale omstandigheden. Maar mooi blijft ie!

De wandeling eindigde zoals ie begon: met kraaien. Inmiddels bezig met hun laatste rituele dans voor het slapengaan.

Het was - ondanks de glijpartij - een heerlijke tocht. Met als beloning een smakelijke en voedzame maaltijd en een lange avond bankhangen.

15:03

15.03-100110: Ettelbruck, Wëllerbësch

Voor de vierde achtereenvolgende zondag lag er een vers laagje sneeuw. Niet heel veel, een centimeter of drie, maar genoeg om me het gevoel te geven dat ik wandelde in een winter wonder land. De route van vandaag voerde onder meer langs het Wëllerbësch, de Haupeschhaff en de ruïnes van Mederhaff. Eigenlijk heb ik iets te ver gelopen - of ben ik iets te laat vertrokken - want ik was deze keer niet helemaal voor donker thuis. Maar wel ruim op tijd terug in de bebouwde wereld, dus echt onverantwoord was het niet (en dan hebben we het maar niet over die ene keer dat ik onderuit ging op de gladde sneeuw...)

zaterdag 9 januari, 2010

Incognito

Terwijl ik dagelijks lees over de weersperikelen in Nederland - stuifsneeuw, ellenlange files, uitgevallen treinen en een snijdende wind - valt de winter hier reuze mee. 's Nachts vriest het een graad of zeven, overdag schommelt het rond de min-twee. Van tijd tot tijd valt er een bescheiden laagje sneeuw, dat binnen een dag alweer verdwenen is, dankzij de gemeente, de bewoners of de auto's die eroverheen rijden.
Toch hebben de Luxemburgers het koud. Op mijn wandeling naar de supermarkt kom ik heel wat dikke wanten, moonboots, petten met oorflappen en gewatteerde skijacks tegen. Dat heeft gevolgen voor de herkenbaarheid van de dragers.
Gisteren wilde ik op de terugweg een korte, bolronde eskimo passeren die voor mij uit liep. In een gigantische namaakbontmantel en met een dik gevoerde teddymuts op. Terwijl ik mijn boodschappenkarretje zwierig om de brede gestalte heenzwierde, klonk er een vrolijke groet vanonder de muts.
Het was mijn overbuurvrouw. Totaal onherkenbaar in deze winterse uitrusting. Gelukkig herkende zij mij wel. Want ik loop nog steeds in mijn 'gewone' winterjas en zonder handschoenen of hoofdbedekking. Die komen nog wel - als het écht gaat winteren in Luxemburg. ;-)

15:03

15.03-090110: Thuis aan de burgerplicht

Balkenende zegt het, en "onze" Juncker zegt het ook: iedereen is verantwoordelijk voor zijn eigen stoepje. Nu is zo'n oproep hier nauwelijks nodig. Als ik 's ochtends opsta, zijn de meeste stoepen in de straat al schoon en ligt alleen voor ons huis nog sneeuw. De snijdende wind die beloofd was, is achterwege gebleven, dus ik hoef me niet eens zo heel dik in te pakken. En gelukkig is de sneeuwlaag van vannacht ook minder dik dan voorspeld, zodat ik het makkelijk met de bezem af kan. Een sneeuwschuiver heb ik niet, maar als de winters zo blijven, zal ik die volgend jaar toch maar eens aanschaffen.

vrijdag 8 januari, 2010

Druk-druk-druk

Zo, toch maar mooi een minuutje vroeger dan gisteren! ;-)
De tijd vliegt op een doordeweekse vrijdag. Een volle uitzending om over te fanloggen, daarna vast zorgen dat morgen de nominatie van de vierde kandidaat voor de Fanlog Award 2009 kan worden bekend gemaakt - dan loopt het toch alweer tegen half acht voordat ik eens aan het eten kan denken. Koken voor drie dagen is handig, maar kost op al die dagen toch de nodige tijd. Het moet op z'n minst - onder regelmatig omscheppen - lekker warm worden, maar daarnaast vergt mijn persoonlijke drie-dagen-methode elke dag nog wat extra bemoeienis. Op dag één kook ik een basaal gerecht (in dit geval een traditionele pasta), op dag twee voeg ik wat extra ingrediënten toe (vandaag waren dat champignons en hamblokjes) en op dag drie zet ik de puntjes op de i (al moet ik morgen nog bedenken hoe ik dat wil gaan doen).
En als je dan tijdens het opwarmen van de hap nog even op de bank hangt, waarna een zekere kat het idee heeft dat de schoot weer voor de hele avond beschikbaar is, dan is het laat voor je er erg in hebt...

Eens kijken of het morgen beter lukt. Maar ik beloof niks!

15:03

15.03-080110: Thuis (nog net)

Op het punt om te vertrekken, op weg naar de supermarkt. Ik hoef alleen nog even mijn schoenen aan te trekken. Stevige stappers, en niet alleen vanwege de kou en de sneeuw. Al een paar maanden lang kan ik alleen nog probleemloos lopen op mijn wandelschoenen met halfronde zolen. Gelukkig heb ik drie paar, dus keuze genoeg. Een paar hoge schoenen met stevige profielen voor tochten onder ruige omstandigheden, een paar lage zomerse wandelschoenen en deze stadsstappers. De echte wandelschoenen zijn MBT's, dit zijn 'shape-ups' van Schlecker, een kloon van de originelen. Het lijkt erop dat halfronde zolen steeds populairder worden, en daar kan ik alleen maar blij om zijn.

donderdag 7 januari, 2010

Vertraging

O jee, het is eigenlijk al veel te laat voor een logje...
Maar er is een logische verklaring voor, hoor. Ik heb vanavond namelijk voor drie dagen gekookt. En dat duurt natuurlijk drie keer zo lang als een gewone maaltijd.

Nu ik jullie toch spreek: ik heb hier nog een half zakje strooizout staan. Zal ik dat maar naar Nederland sturen? ;-)

15:03

15.03-070110: Ettelbruck, Rue Dr. Klein

Toen ik gisteren een paar adressen in mijn woonplaats moest opzoeken, heb ik meteen eindelijk maar eens gekeken waar het beroemde Patton-museum nu precies is. Het blijkt om de hoek bij de supermarkt te liggen, op nauwelijks twintig meter van de route die ik veelvuldig loop. Vandaag nam ik er een kijkje, zij het beperkt tot de buitenkant. 's Winters is het museum alleen op zondag open. Dus gaat het op mijn lijstje, als alternatief voor een wandeling mocht het een keertje regenen.

woensdag 6 januari, 2010

Geduld is een schone zaak

Als Födsel nu eindelijk weer eens zijn eigen slaapplaatsje wil opzoeken, kan ook de laatste doos met kerstspullen naar de berging...

15:03

15.03-060110: Thuis aan het rommelen

Het meeste opruimwerk zit erop, maar hier en daar liggen nog wat losse eindjes. Hoewel, lós... Sommige eindjes zitten juist stevig in elkaar geknoopt. Deze mobile komt hopelijk voor de schuifdeur te hangen, maar dan moet ik 'm wel eerst zien te ontwarren. Een echte geduldklus, waar ik vandaag mee kan beginnen doordat ik al vroeg boodschappen heb gedaan en dus de hele middag voor mezelf heb. Het blijkt wel een karweitje waarbij je veel koffie nodig hebt en dat je af en toe even moet onderbreken om ogen en handen rust te geven.

dinsdag 5 januari, 2010

Upwards and onwards

Het was maar een heel klein zwart gaatje. Maar ik tuimelde er pardoes in, om vervolgens tot de ontdekking te komen dat het misschien niet groot was, maar behoorlijk diep.
Moe-moe-moe was ik. Moe van het chronische slecht slapen. Moe van het regelmatig terugkerende getob over hoeveel dagen maand ik overhield aan het eind van m'n geld. En moe van de Luxemburgse staat die als een Rupsje Nooitgenoeg bleef vragen naar nieuwe informatie om te beoordelen of ik in aanmerking kwam voor een financieel ruggesteuntje.
Onderin het zwarte gaatje zat ik. En deed niets. Helemaal niets. Zodat ik aan het eind van de dag nóg meer baalde over mijn apathie, die me alleen maar langer onderin de put hield.
Gelukkig heb ik in dit land één ding goed in m'n vingers benen gekregen. Klimmen. Daar ben ik dan ook maar mee begonnen toen ik genoeg kreeg van m'n eigen labberigheid. Elke dag een stukje omhoog, elke dag een beetje méér tevredenheid over het "iets" - hoe weinig het soms ook was - wat ik die dag gedaan heb. En uiteindelijk veranderde de lamlendigheid in een steeds grotere daadkracht; de apathie in een opruimwoede die binnen een paar dagen het appartement en mijzelf terugtoverde in een redelijke toestand.
Hèhè, ik voel me eindelijk weer een beetje méns...

15:03

15.03-050110: Ettelbruck, Avenue Lucien Salentiny

Schuin achter mijn huis ligt de Clinique Saint-Louis. Dus in medische noodgevallen is er hulp op loopafstand - voor zover ik op dat moment mobiel ben, althans. Van buiten ziet het eruit als een ruim en modern ziekenhuis, met uitzicht op de Waarkener Haard. Bij de ingang houdt de heilige Louis - fraai uitgevoerd in mozaïek - toezicht op het dagelijkse reilen en zeilen. Aan het weghalen van de kerstversiering zijn ze kennelijk nog niet toegekomen.

maandag 4 januari, 2010

Oneerlijk verdeeld

Tja. Hier voorspellen de weerdeskundigen nog zeker tien dagen flinke vorst en nauwelijks of geen sneeuw.
Maar hier hebben we dan weer geen elfstedentocht...

15:03

15.03-040110: Thuis aan het aftuigen

Het laatste feestdagenritueel: de kerstboom onttakelen en voor ruim elf maanden opbergen. Vanavond is de huiskamer weer zoals ie hoort - al zal ik ongetwijfeld over een week of twee nog een ergens vergeten versiering tegenkomen. De vogeltjes krijgen een apart kratje. Nu nog wat ruim bemeten, maar hopelijk stroomt het in de loop van dit jaar geleidelijk vol. Ze gaan dan ook niet naar de berging, maar op een onopvallend plekje in de buurt, zodat ik nieuwe aanwinsten direct bij hun soortgenoten kan stoppen.

zondag 3 januari, 2010

Waarkener Haard (revisited)

Ik tref het de laatste weken wel met de wandelingen. Het was de derde zondag op rij dat er sneeuw lag. Vandaag maar een heel bescheiden laagje, maar het was er niet minder mooi door.
De route begon met een flinke klim. Maar eenmaal boven kun je volop genieten van het prachtige winterlicht boven Ettelbruck...

de laatste rode besjes aan een struik...

en het gezicht op Erpeldange en de Sûre.

Dat ik flink geklommen heb, kan ik zelfs bewijzen:

Er waren vanmiddag regelmatig opklaringen. En dan zorgde de zon voor warme kleuren in het landschap.

Terwijl het werk van de boeren sierlijke sporen op het land had achtergelaten.

Een muur langs de weg leidde tot herkenning dankzij de opvallende dwarsligger... ;-)

Dat het echt hartje winter is, blijkt wel uit de vroege zonsondergang.

En toen ik weer beneden was, restte van het zonlicht alleen nog deze fraaie roze wolk.

15:03

15.03-030110: Ettelbruck, Waarkener Haard

Aan het wandelen. Het is koud, maar droog en zonnig. En vooral ook heel erg mooi, mede dankzij het kleine laagje sneeuw dat vannacht gevallen is. De uitzichten, die hier toch al erg mooi zijn, worden er nog fraaier door. Ik heb tijdens de twee uur durende wandeling dan ook weer heel wat foto's gemaakt. Na thuiskomst zoek ik snel de 15.03-foto, zodat ik die kan plaatsen om daarna lekker op te warmen in bad. Net zo lang tot ik weer gevoel in m'n handen heb... ;-)

zaterdag 2 januari, 2010

Woeah!

Alweer een hele tijd doe ik fanatiek mee aan allerlei foto-uitdagingen. Bijna elke dag van de week is er wel eentje. Het spelletje is vrij eenvoudig: je krijgt een thema op, maakt (of zoekt) een foto die daarbij past, plaatst die - ergens - online en geeft de link door. Zo heb ik al heel wat foto's laten meedingen. En vandaag - jippie! - hoor ik eindelijk tot de "winnaars" (de prijs blijft beperkt door eeuwigdurende vergankelijke roem)!

Waar een mens al niet blij mee kan zijn, hè? ;-)
En welke foto nu in de prijzen viel? Nou, deze - in het thema 'Jezus en/of de kerstman'.

15:03

15.03-020110: Ettelbruck, Rue Tony Schmit

De straat waarin ik woon is niet lang, maar heeft desondanks twee bochten én een extra doodlopend aanhangsel. Als ik vanaf de hoek in de richting van mijn huis kijk, is het een fleurig gezicht. Volgens mij is het een van de kleurrijkste straten van Ettelbruck - maar ik geef toe dat ik niet helemaal objectief ben. Mijn appartement is vanaf de hoek niet te zien, omdat het precies in de volgende bocht ligt. Toch geeft deze aanblik, die ik vrijwel dagelijks zie, al echt het gevoel van 'bijna thuis'.

vrijdag 1 januari, 2010

Goede voornemens 2010

1. Ik ga dit jaar niet meer aan mezelf twijfelen.

...Ho, wacht eens even... dat gaat je natuurlijk nooit lukken. En zeg nu zelf: zóveel heb je ook weer niet van 2009 gebakken, af en toe leek het heel wat, maar het bleef toch een jaar van vallen en opstaan. Trouwens, je twijfelt al je hele leven aan jezelf, waarom zou dat nu ineens anders worden? En erg veel grond voor zelfvertrouwen heb je dan ook niet: je bent nog altijd een werkloze expat die een beetje als zelfstandige probeert te ploeteren, maar of het nu allemaal zo succesvol is? Hahaha, minder aan jezelf twijfelen... Hoe denk je dat te gaan doen dan, muts?

Mijn beste voornemen is om geen goede voornemens te maken, denk ik...

15.03

15.03--010110: Thuis aan het opruimen

Op de eerste dag van een nieuw jaar wil ik ook altijd echt opnieuw beginnen: van alles uitzoeken en opruimen, herinrichten, reorganiseren. Dat begint met de administratie. Hoewel ik er een gezonde aversie tegen heb, ben ik niet eens érg achter. Toch ligt er genoeg dat netjes in de mappen moet. Daarna wil ik de oude tijdschriften uitzoeken en grotendeels wegdoen en de buffetkast opruimen. Maar zo halverwege de middag bekruipt me al de behoefte om naast de nieuwe kalender een "note-to-self" op te hangen: het hoeft niet allemaal in één dag...