Pinksoup met sliertjes

donderdag 31 december, 2009

Op de grens

15:03

15.03-311209: Ettelbruck, Rue Guillaume

De laatste boodschappen. Het is druk bij de winkels en er gaat veel lekkers over de toonbank. De champagne zal vanavond rijkelijk vloeien. Het wordt de laatste feestdag van 2009 - en morgen de eerste van 2010. Nog heel even, dan zal ook de feestverlichting weer uit de straten verdwijnen. Maar vandaag kunnen we er nog van genieten.
Uiteraard is dit ook de laatste 15.03-foto van het jaar. Tot nu toe heeft het project 120 uiterst gevarieerde plaatjes opgeleverd. En in het nieuwe jaar ga ik er enthousiast mee verder!

woensdag 30 december, 2009

Aftellen

Ik ben er helemaal klaar voor. De kandelaars zijn gevuld met verse kaarsen voor morgenavond, in het keukenkastje staan de blikjes met het extra zondagsoudejaarshapje voor het kwartet, het kerstbuffet krijgt morgen een oud-en-nieuw-staartje en voor de eerste dag van 2010 is de traditionele snert al volop in voorbereiding. En morgen hoef ik alleen nog maar de nieuwe kalenders op te hangen.
Dus laat maar komen, dat nieuwe jaar!

15:03

15.03-301209: Ettelbruck, Rue de l'Ecole Agricole

Vlak achter de supermarkt van Match begint het pad naar de Waarkener Haard, waar ik zondag hoop te gaan wandelen. De tocht begint met een stevige helling, maar levert daarna dan ook veel mooie uitzichten op. Hij lijkt me heel geschikt voor de Nederlandse vrienden die volgend jaar (wat klinkt dat ver weg!) weer op bezoek komen, alleen moet ik bekijken of de klim niet té steil voor ze is. In mijn herinnering zijn vooral de eerste zestig meter behoorlijk heftig, maar blijft de route daarna redelijk horizontaal. Dat kan ik zondag dan mooi even checken.

dinsdag 29 december, 2009

Langetermijnplanning

Ziezo. Dat kan ik in elk geval niet meer vergeten...

Ik heb er inmiddels al vijftien!

15:03

15.03-291209: Ettelbruck, bij Delhaize

Bij elke supermarkt staan ze bij de kassa. Miniflesjes sterke drank, handig voor onderweg. Ruime keuze: madeira, scotch, brandy, rum... En lekker betaalbaar ook. Of ze veel gekocht worden, weet ik niet - ik heb het eigenlijk nog nooit gezien gebeuren. Maar gezien het innamebeleid van de Luxemburgers zou het me niet verwonderen als veel mensen er eentje in hun binnenzak hebben...

maandag 28 december, 2009

Overwinteraar

Ik heb een nieuwe huisgenoot. Hoewel, het is niet echt een huisgenoot: vooralsnog verblijft hij - of zij, ik heb het onderscheid nog niet helemaal onder de knie - op het terras. Daar probeert ie (denk ik) zoveel mogelijk mee te genieten van de warmte die vanuit mijn huiskamer naar buiten straalt.
Al ruim een week hangt ie aan het glas van de schuifdeur. Elke ochtend als ik de rolluiken opentrek, kijk ik of ie er nog zit. En 's avonds berg ik hem dan weer veilig en min of meer warm op tussen glas en luik.
Ik zou 'm met liefde de winter doorhelpen met lekkere hapjes, zodat ie straks in de lente weer gezond kan uitvliegen. Maar waar vind ik bladluizen in deze tijd van het jaar? Hopelijk kan ie zijn kostje bij elkaar scharrelen in de plantenbakken.
Welterusten, dapper ding! Ik hoop je morgenochtend weer in goede gezondheid aan te treffen...

15:03

15.03-281209: Ettelbruck, Rue de Warken

Er rijden twee stadsbussen door Ettelbruck. Lijn 2 klimt, na het passeren van de begraafplaats, achter mijn woonwijk de helling van Lopert op. Lijn 1 rijdt naar Warken en vervolgens door mijn buurt terug naar het station. Dus als ik eens geen zin heb in lopen (hahaha), kan ik altijd de bus nemen. Bij de halte even verderop hangt zo'n bolle verkeersspiegel, waarschijnlijk bedoeld voor mensen die de parkeergarage aan de overkant van de straat uitkomen.

zondag 27 december, 2009

Meer sneeuw

Eigenlijk stond er helemaal geen wandeling op het programma. Maar toen ik de verse laag sneeuw en de dikke vlokken zag, kon ik het niet laten. En dus liep ik na het bezoek aan de supermarkt, het tasje met de aankopen over mijn schouder, de stad uit in de richting van de Sûre.

Bij Ingeldorf stak ik de rivier over, waarna ik over het besneeuwde voetgangerspad terugliep naar Ettelbruck.

Langs het pad stonden talloze verlate kerstbomen...

en de route voerde me door een nostalgisch kerstlandschap, mede dankzij de sneeuw die maar bleef vallen.

Het paadje naar boven was prachtig, maar ik liet het toch maar links liggen.

Ik passeerde een verlaten hutje waar je zonder moeite een sprookje bij zou kunnen bedenken...

en zag nu de monding van de Wark eens van de andere kant.

Na het oversteken van de Alzette hád ik even kunnen uitrusten, maar ik besloot ervan af te zien.

Bij thuiskomst ontdekte ik voor de zoveelste keer dat ook mijn eigen tuintje prachtige plaatjes oplevert.

Het was een heerlijke winterwandeling. De tweede alweer, dit seizoen. En ik werd er zó rozig van, dat ik vanmiddag prompt op de bank in slaap viel. :-)

15.03

15.03-271209: Thuis foto's aan het uitzoeken

Het sneeuwde vanochtend al vroeg. Omdat de vlokken in de loop van de middag zouden veranderen in regendruppels, besloot ik bijtijds te gaan wandelen. Het werd een eind langs de Sûre en de Alzette, door een verse sneeuwlaag, met prachtige uitzichten en nog ettelijke sneeuwbuien. Genieten dus. Rond half drie was ik thuis en kon ik met een kop hete koffie de oogst aan foto's gaan bekijken.

zaterdag 26 december, 2009

Leesplezier

Het blijft een echte hangdag, die tweede kerstdag. Helemaal niet erg, want zo komt een mens nog eens toe aan al die bezigheden die er vaak bij inschieten. Lezen, bijvoorbeeld.
Dat doe ik grotendeels lekker hangend op de bank, meestal in gezelschap van een of twee katten. Maar tussen de bedrijven door mag ik ook graag (laat de majesteit het maar niet horen...) een beetje digitaal lezen.
En wát een verrassing dan als je een nieuw weblog ontdekt van een oude bekende. Vooral als die oude bekende degene is die je ooit tot het webloggen wist over te halen. Ze is terug van weggeweest - en dat is dubbel en dwars genieten! ;-)

15:03

15.03-261209: Thuis aan het rondhangen

Tweede kerstdag heeft altijd iets landerigs, vind ik. Maar dat kan best aantrekkelijk zijn, zo'n dag waarop helemaal niets hoeft en ook helemaal niets gebeurt. Natuurlijk worden wel de vogels verzorgd, al lijkt dat vandaag nauwelijks nodig. Van de week kocht ik een klein zakje strooivoer in een andere winkel dan gebruikelijk. Kennelijk zijn de tuingasten niet zo tevreden over de kwaliteit en/of de samenstelling. Er blijven in elk geval de laatste dagen heel wat versmade zaadjes achter in het voederhuisje en op de grond.

vrijdag 25 december, 2009

Illegale praktijken

Gelukkig heeft de koningin het niet over webloggen gehad. Nu kan ik mezelf nog wijsmaken dat alles wat ik hier doe wél geoorloofd is. Maar voor de rest vindt de majesteit dat hele virtuele gebeuren maar niks.
Nou ja, da's háár probleem. Voorlopig blijf ik hier, veilig verscholen achter mijn beeldscherm, toch maar mijn berichtjes schrijven. Hooguit maak ik ze wat lánger, want ik meen dat juist de beknoptheid van digitale boodschappen op bezwaren stuit. En als ik de lange zinnen van Beatrix hoor, begrijp ik wel waarom ze moeite heeft met de beperking tot 140 tekens op twitter. Ze zou niet eens kunnen twitteren, al wilde ze nog zo graag... ;-)
Ik zou ook niet zo gauw een alternatief weten voor het webloggen. Of zal ik vanaf maandag dagelijks in levende lijve bij jullie langskomen om te vertellen wat ik om 15.03 gedaan heb?
Trouwens, ik denk dat ik mijn buren beter ken dan Beatrix de hare. Mijn buren hebben katten, en zoiets schept meteen een band. Ik durf te wedden dat de majesteit niet eens wéét of haar buren katten hebben...
Wat mij betreft krijgt de koningin drie ellen*). Dankzij het internet heb ik méér contacten dan ooit. Meegeleefd met méér mensen en méér medeleven ontvangen dan ik ooit had kunnen dromen. Volgens mij wordt het hoog tijd dat Beatrix zich eens écht in de computer gaat verdiepen.

*) Lekker laten l*llen

15:03

15.03-251209: Thuis aan het (door)lopend buffet

"And so this is christmas" constateert mijn cd-speler. Voor mij in elk geval wel. Toastjes met lekkere dingen, blokjes kaas voor 'toe' en de zoveelste mok koffie ernaast. De katten hebben al vroeg gegeten, liggen nu uit te buiken en tonen gelukkig maar weinig belangstelling voor mijn hapjes. Wel zo rustig. Vanavond volgen er nog gegrilde runderlapjes op knoflookstokbrood. Wie durft nu nog te beweren dat kerst in je eentje per definitie sneu is?

Zomaar wat overpeinzingen

- Monthy Python's 'The meaning of life' in het Duits nagesynchroniseerd is een heel... eh... aparte belevenis.
- Ik drink niet, en toch word ik elke ochtend wakker met een kater.
- Heel irritant: al die randjes en ribbeltjes in de plastic verpakkingen van toetjes. Zo krijg je toch nooit alles uit het bakje?!

donderdag 24 december, 2009

Kerst 2009

Laatste loodjes

De kaarsjes staan al in de kandelaars. De tafel ziet er feestelijk uit, de koelkast staat vol met kleine hapjes, de borden zijn nog eens extra blinkend gepoetst. De kerst-cd's zijn uitgezocht, twee boeken liggen klaar naast de bank.
Mooi zo. Dan heb ik nog de hele avond om te bedenken hoe ik kan voorkomen dat al het lekkers morgen grotendeels in de kattenmaagjes verdwijnt...

15:03

15.03-241209: Ettelbruck, hoeke Rue Pierre Wiser/Rue de Warken

Bijna thuis met de laatste aankopen. De drukte in de winkels viel reuze mee. Kennelijk heeft iedereen ruim op tijd ingeslagen. Het boodschappenwagentje bewijst vandaag goede diensten: het is gevuld met 12 kilo water, 10 kilo kattenbakgrit en 2,5 kilo vogelvoer. In de tas bovenop zitten nog wat kleine dingen; zoals een eenvoudige doch voedzame maaltijd voor straks en een paar groene kaarsjes. Volgens mij ben ik nu helemaal klaar voor de kerst!

woensdag 23 december, 2009

Goed voornemen

De goudvinken zijn binnen.

Bovendien heb ik nog twee groenlingen gekocht. 't Is ongetwijfeld serieuze kitsch, maar volgend jaar wil ik een kerstboom met alléén maar lampjes en vogeltjes! :-)

15:03

15.03-231209: Ettelbruck, bij de Match

Vandaag probeer ik al zoveel mogelijk van de kerstboodschappen te halen. Het wordt geen verschrikkelijk overdadig diner, maar een bonte verzameling kleine hapjes waar ik vrijdag de hele middag en avond van hoop te genieten. De aankopen verdeel ik over drie supermarkten - inmiddels weet ik wel waar ik de lekkerste dingen kan krijgen. En alles wat ik vandaag niet kan vinden of vergeet, kan ik morgen nog halen.

dinsdag 22 december, 2009

Onderbroken slaap

Ik schrok wakker doordat iemand langdurig een vinger op de deurbel hield. Ik was weliswaar voorbereid op de komst van de garagedeurreparateur, maar die zou op z'n vroegst tegen het eind van de ochtend komen. En dat was het nog lang niet, tenzij zich onverwacht een zonsverduistering had voorgedaan - het was nog pikkedonker.

Een noodsituatie?
Zonder nadenken sprong ik m'n bed uit en rende naar de voordeur. In m'n bijna-niksie en op blote voeten. Door een kiertje gluurde ik naar buiten.
Er stond een mij onbekende meneer in het licht van de buitenlamp. Hij had wel iets van de kerstman, maar dan zonder het bekende pak. In plaats daarvan droeg hij een leren muts met oorflappen en koddige witte kuitlaarzen. Hij zag er in elk geval onschuldig uit.
Het was een buurman uit het belendende pand, die onder mijn appartement een van de overtollige parkeerplaatsen had gehuurd. Hij moest naar zijn werk, maar was de sleutel van de elektrische deur kwijt. Mocht hij misschien binnendoor naar de garage? Zijn vraag was gelardeerd met wel honderd vertederende excuses voor de overlast.
Ik vond op de tast mijn sleutel en stond hem bereidwillig af. Terwijl hij de binnendeur naar de garage openmaakte, schoot ik gauw in een vestje en mijn pantoffels, want ik werd knap koud van het schaarsgeklede avontuur.
Even later kwam hij netjes de sleutel terugbrengen, onder vele dankbetuigingen en nog een paar verontschuldigingen. Daarna scheidden zich onze wegen.

Het was vijf over zes. Jippie, ik mocht nog twee uur slapen...

15:03

15.03-2212-0: Thuis aan het wachten

Of ik de garagedeurreparateur wilde binnenlaten, had de huisbaas gevraagd. Die zou óf aan het eind van de ochtend, óf in de loop van de middag komen om te onderzoeken waarom de deur hapert. De man laat nogal op zich wachten, maar ik heb er geen moeite mee. Het is lekker warm binnen, de koffiepot is geduldig en boeken heb ik zat. En vanaf het terras kan ik af en toe kijken naar de sneeuw die langzaam wegsmelt uit de kerstvoortuin...

maandag 21 december, 2009

Niet wéér!

Nadat ik gisteren het pad naar de deur en de stoep voor het huis had schoongeveegd, zag ik vanmiddag een van de Tibetanen van boven de lading van vanochtend de goot in schuiven. En inmiddels is de derde sneeuwaanval begonnen.
Dat wordt morgen lootjes trekken...

15:03

15.03-211209: Thuis bij de kerstboom

De kerstboom is eindelijk af. Het is een compromis, want eigenlijk wilde ik alleen groene versieringen. Maar heel veel groene ballen had ik niet, en ook een piek ontbrak. Dus heb ik er nu toch een tweede kleur tussen gehangen. Goud. En met het resultaat ben ik best tevreden. Vooral de groene vogeltjes (voor één euro bij Zeeman) vind ik prachtig. Misschien ga ik er daar nog twee van halen - of twee gouden, als ze die hebben.

zondag 20 december, 2009

Wereld zonder kleur (nou ja, bijna dan)

Het was een ideale winterzondag voor een wandeling. Ploeteren door een zachte sneeuwlaag die alle geluid en kleur dempte. En het was rustig onderweg.

En de uitzichten - altijd al erg de moeite waard - waren vandaag nog veel prachtiger dan anders.

Het bleef de hele middag sneeuwen. En dan heb je helemaal niks aan zo'n omgewaaid parasolletje...

De sneeuw zorgt soms voor fraaie grafische patronen in het landschap...

en soms ook voor schitterende weerspiegelingen (al heb je daar natuurlijk wel een vijver voor nodig).

Af en toe is er onder al dat wit, grijs en zwart toch een zweempje kleur te zien.

Overigens hoefde ik voor de mooie plaatjes eigenlijk niet eens de deur uit. Want het winterweer doet bijzondere dingen met de waterval...

de Wark ligt alweer bijna dicht (ik ben benieuwd wanneer de reiger weer opduikt)...

en de voortuin lijkt wel een kerstkaart.

Hoewel het zwaar lopen was door de dikke laag sneeuw, hebben mijn knieën zich prima gehouden. Dat geeft de burger wandelaar moed!

15:03

15.03-201209: Ettelbruck, langs de Grondwee

Zondag en sneeuw. Die combinatie schreeuwt natuurlijk om een wandeling. Dus zocht ik een korte route uit, wachtte tot het iets minder hard sneeuwde en ging op pad. De wandeling bewees al snel mijn gelijk: het was alsof ik door een levende kerstkaart liep. Daar had ik het geploeter en geglibber door de - naar schatting - tien à vijftien centimeter sneeuw wel voor over. Het uitzicht vanaf de Grondwee was prachtig, en na een extra lus om de vijver (rechts net buiten beeld) liep ik langs het pad aan de overkant weer terug.

zaterdag 19 december, 2009

Licht in de duisternis

Fase 2a is voltooid. Ik kan het nog niet 'fase 2' noemen, want er ontbreekt nog een piek. 'k Heb geen groene, en vóór ik besluit er dan maar een gouden op te prikken, wil ik eerst nog even kijken op de kerstmarkt van de Cactus. Misschien neem ik daar dan ook nog wat ballen mee, want het is een tamelijk kale boom geworden - ik had duidelijk minder groene ballen dan ik dacht. Mocht ik helemaal niks naar m'n zin kunnen vinden, dan kan ik alsnog besluiten er een tweede kleur tussen te hangen.

De blauwe lampjes zijn vervangen door warmwitte exemplaren. En ja, de kaarsjes op tafel branden al. Maar dat was overmacht. Terwijl ik, lekker rozig van het boodschappen doen en een maag vol wortelpuree-met-worstjes, net een beetje zat weg te soezen, werd het opeens donker in huis. En niet zomaar een béétje donker, in het hele appartement gingen de lampen uit. Terwijl alles toch netjes verdeeld zit over een stuk of twintig - beveiligde - groepen. Na een paar minuten ging alles weer aan. Zelfs de radio, die voorheen toch echt had uitgestaan. Even later viel het licht opnieuw uit om uiteindelijk weer aan te gaan en (tot nu toe) aan te blijven. Alleen heb ik nu op alle tv-zenders sneeuw, behalve bij CNN en Eurosport. Voor de zekerheid heb ik maar wat kaarsjes aangestoken, zodat ik in elk geval nog iets zie als alles straks weer op zwart mocht springen.
Er gebeuren soms vreemde zaken in L...

15:03

15.03-191209: Ettelbruck, Avenue J.F. Kennedy

Bij de kassa van de Match met de weekendboodschappen. Twee ongezonde gemaksmaaltijden voor mij, het zondagshapje voor de katten, een paar snacks voor de lekkere trek en - nu heel belangrijk - een extra zak strooivoer voor de vogels. Ik had gehoopt ook nog wat groene kerstversiering te vinden, maar die was nergens te krijgen. Dat betekent dat de boom nog steeds piekloos is. Gelukkig kon ik wel een doos groene waxinelichtjes op de kop tikken - de laatste in het schap.

vrijdag 18 december, 2009

Fase 1

Ziezo. De afdeling "licht" is alvast helemaal verzorgd.

15:03

15.03-181209: Thuis in de lappenmand

Een onverwacht extra luierdagje. Min of meer noodgedwongen, want het hollen en vliegen door Nederland van afgelopen weekend en het verkoudheidsvirus dat een van de vele treinreizigers me toeblies vergen hun tol. Gelukkig hoefde ik er niet uit voor boodschappen, zodat ik vanochtend riant kon uitslapen en de rest van de dag op de bank kon hangen. De pretty pink huissloffen zullen ongetwijfeld bijdragen aan een snel herstel. :-)

donderdag 17 december, 2009

Eindelijk!

Nadat ik de hele dag vol afgunst - en af en toe met een licht gevoel van leedvermaak - de beelden uit Nederland heb gezien, kan ik eindelijk ook de eerste sneeuw in L melden. Hooguit een millimeter of drie, maar het begin is er!

En als het goed is, komt er komend weekend nog véél meer!

15:03

15.03-171209: Thuis, in de berging

Hoog tijd om de kerstspullen naar boven te halen. Allereerst de boom en de lichtjes, natuurlijk. Daarna moet ik kiezen welke kleur dit jaar de boventoon zal voeren. Ik twijfel nog tussen roze en groen. Allebei mooi, maar geen geschikte combinatie, dus het zal één van de twee moeten worden. Enfin, eerst de lichtjes maar eens ophangen, dan knopen doorhakken en vanavond inventariseren of de kaarsenvoorraad nog op peil is.

15:03

15.03-161209: Ettelbruck, Rue Pierre Wiser

Het weer is nu ook helemaal in kerststemming. Zo'n lekkere, knisperige winterkou die voor extra veel kerstgevoel zorgt. De kapper in de Rue Pierre Wiser doet ook al volop mee. En de sneeuw die hier in de etalage hangt, krijgen we vanaf komend weekend in het echt, beloven de Luxemburgse weervoorspellers. Van mij mag het!

15:03

15.03-151209: Thuis aan het niksen

Na al het geren en gevlieg van het lange reisweekend, ben ik wel toe aan een dagje rust. Dat gun ik mezelf dan ook. Eén dag, want morgen moet het appartement kerstklaar gemaakt worden. Vandaag "moet" even helemaal niks. Dus ik ben uitgebreid aan het bankhangen, met veel koffie en met de tijdschriften die ik uit Nederland heb meegenomen. Als die uit zijn, kan ik beginnen aan de twee boeken die ik van Sinterklaas gekregen heb. :-)

woensdag 16 december, 2009

15:03

15.03-141209: Treinstation Liège-Guillemins

Vóór het nieuwe station in Luik is een tijdelijke ijsbaan aangelegd. Daar omheen staan diverste standjes waar je allerlei lekkers en fraais kunt krijgen. Veel animo om te schaatsen is er nog niet, maar nu het ineens echt winter geworden is, zal dat vast wel gaan komen. In elk geval is het nu al een aangename plek om de tijd tot de trein naar Luxemburg vertrekt te doden.

Even tussendoor

Overigens had ik een fantastisch lang weekend in Nederland. Samengesteld uit een geslaagd - enigszins verlaat - Sinterklaasfeest met de familie, een uiterst gezellig en warm 40-jarig huwelijksjubileum van vrienden dat in groot gezelschap werd gevierd, een bijzonder genoeglijke logeerpartij in het land van Maas en Waal, een wandeling door mijn oude woonplaats in het Gooi die eindigde met een bezoek aan tante die alweer aardig opknapt nu ze eenmaal uit het ziekenhuis is (waar ze, tot ons afgrijzen, tien dagen lang noch haar Parkinson- noch haar schildkliermedicijnen kreeg toegediend) en een verblijf bij de kleine grijze die nog altijd prima bij de les is.
Alleen de terugreis op maandag viel een beetje tegen. Wisselstoringen op het traject Amsterdam-Utrecht zorgden voor een ingewikkelde reis met veel overstappen die in Maastricht een snelle spurt naar de Belgische trein nodig maakte. En tussen Luik en Aywaille - toch een stuk dat zo'n drie kwartier vergt - deelde ik de trein met (onder meer) een goedgevulde schoolklas van uitgelaten vijfjarigen die terugkwamen van een dagje uit. Bovendien dacht iemand er pas aan om de verwarming aan te zetten toen we de grens met Luxemburg al gepasseerd waren.
Enfin, ik ben weer thuis. En jullie zijn weer helemaal bijgepraat. ;-)

15:03

15.03-131209: Hilversum, Kerkbrink

Vanmiddag breng ik een verrassingsbezoek aan een tante, die na een beenbreuk in Hilversum revalideert. Het brengt me terug in de plaats waar ik van mijn puberteit tot mijn dertigste woonde. Ik besloot daarom te voet naar het verpleeghuis te gaan, zodat ik nog wat oude plekjes kon terugzien. Hoewel de Kerkbrink - vooral verkeertechnisch - flink veranderd is, is ook veel hetzelfde gebleven. Het Goois Museum bestaat nog, net als de Oude Kerk daarachter. Leuk om weer even wat jeugdsentiment op te snuiven!

15:03

15.03-121209: In de trein tussen Utrecht en Tiel

Op weg naar het 40-jarig huwelijksfeest van vrienden. De gasten worden verwacht in een hotel in Beneden-Leeuwen, waar ook een nichtje van me blijkt te wonen. Dat las ik toevallig op de rouwkaart van mijn oom. Vreemde ervaring als je zo'n plaatsnaam die je zelden tegenkomt ineens twee keer onder ogen krijgt. Ik heb voor de treinreis een enkeltje gekocht, omdat ik bij de jubilarissen blijf slapen en morgen via een andere route terugreis.

15:03

15.03-111209: Amsterdam, thuis bij de kleine grijze

Nu ik er toch ben, mag ik van moeders de boom optuigen. Dit jaar moet hij zo bont mogelijk worden, dus we halen letterlijk alles uit de kast. Voor dit stadium is bereikt, heb ik trouwens al heel wat gefoeterd. Vooral op degene die vorig jaar de kerstspullen heeft opgeborgen en daarbij twee lange snoeren met kerstlichtjes als één grote kluwen in een doos heeft gepropt. Voor je alles dan weer uit elkaar hebt gepulkt, ben je zo anderhalf uur verder...

Hèhè!

Een mobiele internetstick zonder saldo is al erg genoeg. Maar als dan ook nog je weblog stuk is en je vanuit de verte niks kunt ondernemen om het te (laten) repareren, is dat ontzettend frustrerend.
Eindelijk ben ik terug. Niet alleen in L, maar nu ook weer op het wereldwijde internet!

vrijdag 11 december, 2009

Oen!

Hartstikke handig, hoor, zo'n prepaid mobiele internetstick. Maar dan moet je natuurlijk wel controleren of je nog genoeg saldo hebt...

donderdag 10 december, 2009

15:03

15.03-101209: Maastricht, treinstation

Het meest frustrerend is het als de trein uit Luik vijf minuten vertraging heeft. Dan zie je namelijk als hij het station van Maastricht binnenrijdt nét de trein naar Amsterdam langzaam vaart maken en uit het zicht verdwijnen. Enfin, het went. Want slechts bij hoge uitzondering is de trein uit Luik op tijd. En het oponthoud is maar een half uur, dus dat is te overkomen. Zeker nu het station van Maastricht al helemaal in kerstsfeer is.

woensdag 9 december, 2009

Vrouw Holle

't Is elke keer weer hetzelfde liedje: ik dénk altijd dat ik de reis naar Nederland ruimschoots op tijd heb voorbereid, en tóch loop ik die laatste avond als een idioot te rennen om alles nog geregeld te krijgen...

15:03

15.03-091209: Ettelbruck, Place Marie Adelaïde

Nog even pinnen voor het boodschappen doen. Dat hoeft niet per se in het Frans: zodra ik mijn pas heb ingevoerd, mag ik kiezen uit vier talen. Aan het Luxemburgs waag ik me nog niet, al zou het moeten lukken omdat ook in die taal alle knoppen dezelfde functies hebben - dat neem ik althans aan. Misschien moet ik het een dezer dagen toch maar eens uitproberen.

dinsdag 8 december, 2009

Waar is Födsel?

Niet op het bed. Niet onder het bed. Niet in de linnenkast. Niet op het bankje of op de voetensteun naast de verwarming. Niet in de keuken of in de gang. En zelfs niet op schoot.

Maar ja, toen ik besloot om het wasrek voor de nacht toch maar naar binnen te halen, had ik natuurlijk kunnen weten dat ik daarmee een heel interessant nieuw slaapplaatsje creëerde...

15:03

15.03-081209: Thuis aan de strijk

Strijken zal nooit een hobby van me worden. Maar soms ontkom je er niet aan. Zeker niet als er weer een lang weekend Nederland - compleet met feest - zit aan te komen. Dan wil je toch redelijk schoon en kreukvrij voor de dag komen. De gestreken kleren verdwijnen dan ook meteen in de koffer. En dan maar hopen dat ze er donderdagavond ook weer een beetje netjes uitkomen.

maandag 7 december, 2009

Alle dieren tellen mee

Ik krijg wel eens de indruk dat Födsel zowel hier thuis als op dit weblog nogal de show steelt. Begrijpelijk, want de grote rooie pasje is behoorlijk... eh... aanwezig, zal ik maar zeggen.
Meisje is een goeie tweede. Die is aandoenlijk genoeg om hier van tijd tot tijd te figureren, en roept dan - geheel terecht - veel moederlijke gevoelens op.
Vitesse komt een heel enkel keertje voorbij huppelen. Zoals ze dat ook in het appartement doet. Een vrolijk, altijd opgewekt katje dat met speelse souplesse door het leven danst.
Maar Dinky komt vrijwel nooit ter sprake. Het kleine, grijze katje dat nog altijd een veilig verstopplekje opzoekt als ze geluiden hoort die op gevaar wijzen. En in haar beleving geldt dat voor héél veel geluiden. Zelfs ik ben eng, als ik te snel loop of onverwacht te dicht in haar buurt komt. En tóch voelt Dinky zich over het algemeen heel prettig in huize Pinksoup. Zeker nu het slaapbankje zijn intrede heeft gedaan. Reden genoeg om haar vandaag maar eens in de spotlight te zetten. Mijn ándere kleine grijze...

15:03

15.03-071209: Ettelbruck, voetpad bij Rue de Warken

Aan de Rue de Warken ligt een klein industrieterreintje, met een paar werkplaatsen waar grote machines staan opgesteld. Naast het gebouwtje loopt een voetpad naar het technisch lyceum, dat achter het terrein ligt. Via dat voetpad kun je ook doorsteken naar de supermarkt - en dat doe ik dan ook regelmatig. Wie verantwoordelijk is voor de versiering op de zijmuur van de werkplaatsen weet ik niet, maar fleurig is het wel!

zondag 6 december, 2009

Kleine moeite

Dat één mailtje zóveel mensen blij kan maken...
W is blij en opgelucht dat haar lievelingen straks een prachtig nieuw plekje krijgen.
B is blij nu haar dochter niet meer hoeft te piekeren over een oplossing voor haar acute probleem.
T en F zijn blij met de nieuwe huisgenoten die ze straks mogen begroeten.
En ik ben blij omdat iedereen blij is!

En ook een beetje omdat ik me nu geen zorgen meer hoef te maken over een mogelijke ontvoering van Mr. F uit mijn appartement... ;-)

15:03

15.03-061209: Thuis aan het scharrelen

Een echt doe-dagje. Wassen, cadeaus inpakken, gedichten schrijven, een beetje fröbelen. En ondertussen bakt het brood voor morgen zichzelf. Of eigenlijk doet de broodbakmachine dat. Het hoort helemaal bij de zondag, de geur van vers brood die het hele appartement vult. Daar krijg je trek van! En omdat het nog even duurt voor ik ervan kan eten, behelp ik me voorlopig met twee beschuiten met kaas. Ook lekker.

zaterdag 5 december, 2009

Tijd voor herziening

"Het moet eerst erger worden voor het beter wordt."
Ik weet niet wie die regel ooit heeft bedacht, maar kunnen we er niet eens opnieuw over stemmen?

15:03

15.03-051209: Ettelbruck, Grand Rue

Het heeft iets dubbels om op sinterklaas rond te lopen over de kerstmarkt. Maar ik moest de weekendboodschappen doen en daarbij was de markt onmogelijk te ontlopen. Het hele voetgangersgebied stond vol met deze houten huisjes, waar van alles werd verkocht, grotendeels voor het goede doel. Kerstbomen, versieringen, kleine cadeautjes - en natuurlijk vooral heel heel eten en drinken. Want dat blijft voor Luxemburgers toch altijd de hoofdzaak.

vrijdag 4 december, 2009

Afsluiting

Het was een mooie dag geweest, vertelde de kleine grijze. Hartverwarmend dat zoveel vrienden oom kwamen uitzwaaien op zijn laatste reis. En het bleek dat voor veel van de aanwezigen het grootste verdriet al in de afgelopen maanden was verwerkt, in die lange periode dat hij zweefde tussen zijn en niet-zijn. Nu was er vooral berusting, acceptatie, en de opluchting dat het niet nóg langer had hoeven duren.
Na afloop had ze nog koffie gedronken bij een van zijn dochters thuis. Dat was gezellig. Een aangename afsluiting van een toch wel emotionele en vermoeiende dag.
Ze dóet het toch allemaal maar, die ouwe taaie moeder van me. Op dagen zoals deze prijs ik me rijk. Omdat zij er nog is, omdat zij het leven op haar eigen manier nog zo goed aankan en omdat ik waarschijnlijk toch wel iets van haar unieke genen heb geërfd...

15:03

15.03-041209: Thuis aan de koffie

Een luierdagje. Bij een kop koffie - mét koek - bekijk ik de post. De rouwkaart van mijn oom is gearriveerd. Inmiddels is de begrafenis al geweest. Ik had geen behoefte aan een afsluiting; voor mij blijft hij altijd de leuke, grappige en boeiende oom uit mijn kinderjaren, die zo prachtig kon vertellen. En altijd met die twinkeling in zijn ogen. Die herinneringen zal ik dit weekend ook opschrijven in een brief aan zijn vrouw en kinderen. En intussen gaat het dagelijkse leven gewoon door...

donderdag 3 december, 2009

Tijdloos

Tja, een degelijk merkhorloge dat het na twaalf jaar trouwe dienst laat afweten gooi je natuurlijk niet pardoes in de prullenmand. Dus nam ik het bij mijn laatste bezoek mee naar Nederland en liet het achter bij oudste zus met de vraag of zij een Seiko-dealer wilde opzoeken die kon nagaan wat er loos was.
Dat deed ze, en inmiddels is er een diagnose gesteld. Door het vervangen van een aantal onderdelen kan het horloge nog jaren mee, verzekerde de deskundige. Hij adviseerde reparatie te overwegen, want volgens hem was het de moeite waard. Het kost wel wat, maar dan heb je ook opnieuw een prima horloge - en nog steeds eentje zonder batterijen.
Het opknappen gaat een week of drie duren. Dat betekent dat ik ook na het volgende bezoek nog zonder horloge terug naar L zal moeten reizen. Pas in 2010 weet ik weer precies hoe laat het is...

15:03

15.03-031209: Ettelbruck, Rue de Warken

Als ik vanaf huis de Rue de Warken de andere kant insla, naar de Avenue Salentiny - waar het postkantoor is - passeer ik een bruggetje over de Wark. Een van de vele bruggetjes over de Wark, want je komt die rivier op tal van plaatsen in Ettelbruck tegen. En elke keer vind ik het weer leuk om 'm te zien, ook al kan ik er desgewenst de hele dag naar staren vanachter mijn keukenraam. Alleen heb ik daar niet zo'n fraaie hulst om het plaatje helemaal áf te maken. ;-)

woensdag 2 december, 2009

Kattenlol

Kijk, het is natuurlijk fantastisch dat we zoveel speelgoed hebben. En daar dollen we in het weekend ook altijd naar hartelust mee. Maar tegen zondagavond zijn al die balletjes en muizen onder het tv-meubel gevlucht, en dan moeten we weer wachten tot Pinksoup ze er tijdens de zaterdagse poetsbeurt onderuit haalt.
Bovendien is het veel leuker om midden in de nacht de zak met vogelvoer ondersteboven te kieperen en dan de zaadjes, zonnebloempitten en pinda's het hele huis door te jagen.
Alleen jammer dat Pinksoup daar de lol totaal niet van inziet...

15:03

15.03-021209: Ettelbruck, Rue des Chariots

Bij elk zebrapad in Ettelbruck vind je deze vrolijke plaktegels. "Gucki" wil de kinderen leren dat ze goed moeten uitkijken bij het oversteken. Heel verstandig natuurlijk, al is het zebragedrag in Luxemburg veel gedisciplineerder dan in Nederland. Vrijwel iedereen stopt voor de zwart-witte - en soms rood-witte - strepen, en reken maar dat er heel véél van die oversteekplaatsen zijn. Mocht er onverwacht toch een chauffeur doorrijden, dan is het in 99% van de gevallen een toerist óf een chauffeur van het corps diplomatique.

dinsdag 1 december, 2009

Naar huis

Dag lieve oom. Ik ben blij dat je eindelijk naar huis mocht...

Da's kras!

Wat een verrassing: Sinterklaas stuurde me met de post alvast een cadeautje. Een heel bijzondere adventskalender die me een maand lang op z'n minst de hoop geeft om héél erg rijk te worden. Het eerste vakje mocht vandaag open en beloofde meteen al veel goeds: nog tien van dezelfde plaatjes en ik strijk zomaar € 5000,- op.
Dusse... dank u, Sinterklaasje!

15:03

15.03-011209: Ettelbruck, Rue Pierre Wiser

Kerstmis heeft zich al zichtbaar in Luxemburg gesettled. Overal duiken de lichtjes en versieringen op, en de hele maand zijn er extra koopzondagen. Ook de privéhuizen worden al opgetuigd; mijn overburen hebben het afgelopen weekend de struiken in hun voortuin volgehangen met lampjes, en ik mag elke avond gratis meegenieten. Veel voordeuren zijn voorzien van een hartelijke kerstwens. Zelf wacht ik nog even - bij mij begint kerstmis pas ná sinterklaas.