Pinksoup met sliertjes

maandag 30 november, 2009

Daar is ie!

Gisteren zag ik de eerste blaadjes heel voorzichtig wijken. En vanochtend stond ie ineens in volle glorie. De cactus bloeit!

Van dichtbij kun je goed zien wat een wonderbaarlijke creatie het is.

En hoe langer ik ernaar kijk, hoe mooier ie wordt...

15:03

15.03-201109: Thuis in de lappenmand

Beetje ziekjes. Nee, geen Mexicaanse griep, daarvoor zijn de symptomen gelukkig niet ernstig genoeg. Die blijven beperkt tot een fikse hoofdpijn en misselijkheid. Eten is sinds gisterenavond een zinlose exercitie: alles wat er ingaat, komt er net zo snel weer uit. Vanmiddag heb ik een rol beschuiten gehaald en ingrediënten voor kippensoep. Nog altijd de beste remedie, denk ik. Hopelijk lukt het straks om daar iets van binnen te houden. In elk geval mogen de vogels natuurlijk niet lijden onder mijn labbekakkerigheid, die heb ik na de tocht naar de supermarkt netjes van vers voer voorzien.

zondag 29 november, 2009

Plaatjes kijken

Hoera! De tweede virtuele galerie is goedgekeurd en geopend! :-)

15:03

15.03-291109: Luxemburg-stad, op de Internationale Bazar

Elk jaar wordt in het eerste adventsweekend de Internationale Bazar gehouden. Stands uit allerlei verschillende landen verkopen dan nationale specialiteiten voor het goede doel. En elk jaar ga ik daar een middag kijken. Enerzijds om weer eens bij te praten met de Nederlandse Luxemburgers die ik ken - en die zich uiteraard verzamelen bij de Nederlandse stand - en anderzijds om te snuffelen naar leuke sinterklaascadeautjes. Favoriete stands zijn die van Scandinavië en 'Fair Trade', waar ik altijd wel iets aardigs weet te vinden.

zaterdag 28 november, 2009

De veranderlijke mens

Het gaat nog steeds prima met m'n knieën. En tóch ga ik morgen niet wandelen. Nee, dat heeft niets te maken met de weersverwachting (regen, regen, wind en regen) maar alles met de aankondiging die ik nog net op tijd zag. Dé plek voor de laatste sinterklaascadeautjes! :-)

15:03

15.03-281109: Ettelbruck, Rue de Warken

De herfst heeft inmiddels definitief toegeslagen. Het regent al dagenlang, en volgens de voorspellingen wordt het voorlopig nog niet droog. De lucht is grijs en grauw. En tóch hou ik van dit seizoen. Het licht in de herfst lijkt wel van zilver, en die jagende wolken houden het uitzicht fascinerend. En als het écht donker wordt, hebben we altijd de fraaie lantaarns nog...

vrijdag 27 november, 2009

Disproportioneel

't Is geen gezicht. Een vlag op een modderschuit. Een parel tussen de zwijnen. En over een paar dagen wordt 't topzwaar en kiept de hele boel zó de vensterbank uit.

Die bloem wordt toch véél te groot voor zo'n iel mini-cactusje?

15:03

15.03-271109: Thuis aan het worstelen met een onwillige printer

Een echte administratiedag vandaag. Ik blijk in aanmerking te komen voor een financieel steuntje in de rug van de Luxemburgse overheid - en misschien ook nog voor een extraatje van de gemeente Ettelbruck. Dat zijn leuke dingen voor een beginnend freelancer. Ik moet er uiteraard wel de nodige gegevens voor inleveren, en dan is het lastig als de printer niet meewerkt. Ergens in het binnenste moet een vel papier vastzitten, maar tot nu toe kan ik er van geen van beide kanten bij. Dat wordt dus nog even puzzelen.

donderdag 26 november, 2009

Pourquoi pas?

Twee jaar in L beginnen hun vruchten af te werpen.
Toen ik al surfend de site van een groot vertaalbureau tegenkwam waar ze freelancers kunnen gebruiken, heb ik natuurlijk enthousiast 'ja, ikke!' geroepen. En meteen de proefteksten gedownload waarmee je je kandidatuur kracht kunt bijzetten. Vlak voor vertrek naar Nederland had ik de eerste Engelse tekst keurig vertaald. Die wilde ik deze week samen met tekst twee inleveren.
Maar inmiddels kreeg ik een mailtje van ze. Ze zitten redelijk ruim in hun Engelse vertalers, maar hebben een tekort aan Franse. Zou ik misschien nóg een proefvertaling willen maken?
En zo heb ik vandaag zitten zweten op 'het democratiseringsproces in Gabon'. Waarbij ik ontdekte dat mijn Frans in deze twee jaar met sprongen vooruit is gegaan. Een goed woordenboek doet de rest - en uiteindelijk komt het er toch op aan hoe je het geheel in soepel lezend Nederlands onder woorden weet te brengen.
Dus met een beetje geluk ga ik binnenkort mijn professionele activiteiten uitbreiden. Pinksoup wordt meertalig!

15:03

15.03-261109: Ettelbruck, de Alzette

Omdat de zaken die ik moest inkopen me buiten de gebruikelijke boodschappenroute voerden, besloot ik meteen maar even door te lopen naar de monding van de Wark. Een eindje langs de Alzette bracht me weer terug naar het centrum van de stad. Af en toe piepte de zon door de wolken, wat het uitzicht op de rivier des te fraaier maakte. Naast deze 'verplichte' om 15.03 heb ik dan ook nog veel meer foto's gemaakt. En (ook) dat werden prachtige plaatjes!

woensdag 25 november, 2009

Voorzichtig juichen

Vandaag heb ik voor 't eerst sinds ruim twee maanden helemaal niks van m'n knieën gevoeld. En dat terwijl ik al serieus rekening begon te houden met een definitief einde aan de zondagse wandelingen. Nu durf ik weer heel stilletjes te hopen. En te plannen ook. Als het de komende dagen zo blijft, ga ik voor het komende weekend maar eens een uiterst bescheiden route uitzoeken. De berg - en dus ook project '16.03' - laat ik voorlopig nog maar even (letterlijk) links liggen. Als de wandeling van zondag geen nieuwe klachten oplevert en ik ook bij langere routes pijnvrij blijf, mogen berg en project zo tegen januari weer op het programma.
Voorwaarde voor het pijnloos lopen is wel dat ik nu buitenshuis alleen nog maar de MBT's of de namaak-MBT's draag. Maar dat heb ik er wel voor over. En met drie paar kan ik nog een hele tijd uit de voeten. Waarbij iedereen dan maar moet accepteren dat ik ook bij nette gelegenheden tamelijk sportief oog. Elegante modelletjes zijn in deze uitvoering nu eenmaal niet te vinden.
Zo zie je maar: uiteindelijk komt alles wel goed. Als je maar geduld hebt - en verstandig genoeg bent om tijdelijk wat minder eigenwijs te zijn. 'Rust roest' is een mooi uitgangspunt. Maar uitzonderingen bevestigen de regel. Soms is rust echt de beste remedie.

15:03

15.03-251109: Ettelbruck, Rue des chariots

Veel Luxemburgers vinden een fleurig huis nog niet voldoende. De meeste entrees - of dat nu een simpel voetpad, een trappetje of alleen maar een portiek is - worden opgesierd met planten en bloemen. En alles wordt keurig bijgehouden; elke zaterdag zie je overal mensen ongewenste grasjes wegplukken, snoeien of grasmaaien. De gemeente maakt het plaatje af met de vele bloembakken die her en der op stoepen en straten staan. En ook die worden zorgvuldig onderhouden. Drie of vier keer per jaar worden ze helemaal leeggehaald en opnieuw gevuld met verse voorraad.

dinsdag 24 november, 2009

Beestenbende

't Ging gisterenavond meteen als een lopend vuurtje door het huis: de schoot is terug! Iedereen wilde het met eigen ogen komen bekijken en bovendien uitvoerig testen of het wel de echte schoot was en of ie in die vier dagen niet aan kwaliteit had ingeboet.
Inmiddels is de keuring voltooid en geloven ze het verder wel. Want ook hun eigen slaapplaatsjes moeten natuurlijk ten volle worden benut. Voor mij is dat even wennen, omdat oude slaapplaatsjes alweer ingeruild blijken te zijn voor nieuwe. Waaronder de bureaustoel, waar ik nog slechts sporadisch even gauw gebruik van mag maken.
Ik ben benieuwd hoe lang het duurt voor ik het appartement weer een heel klein beetje heb heroverd...

15:03

15.03-241109: Thuis aan het luieren

Na de drukke dagen in Nederland en de vermoeiende treinreis, hoef ik vandaag van mezelf helemaal niks. Uitslapen was jammergenoeg niet mogelijk, omdat ik op tijd naar het arbeidsbureau moest. Op de terugweg haalde ik de allernoodzakelijkste boodschappen, maar daarna was het luieren geblazen. Tot grote vreugde van de katten, die ombeurten op schoot wilden. Vanmiddag heb ik wat geëxperimenteerd met nieuwe stiften waarmee je mee kunt tekenen maar ook aquarelleren. Mooi spul!

15:03

15.03-231109: In de trein bij station Roermond

Om precies 15.03 rijdt de trein het station Roermond uit. Het regent. Zoals het al de hele dag regent. Veel is er buiten dan ook niet te zien. Maar in elk geval is duidelijk dat we nog steeds keurig de dienstregeling volgen. Dat betekent dat ik in Maastricht straks de tijd heb voor een broodje en een kop koffie, voor de trein naar Luik binnenkomt. Als alles zo vlot blijft verlopen, ben ik rond half acht vanavond in Ettelbruck, en een kwartiertje later thuis.

maandag 23 november, 2009

15:03

15.03-221109: Den Haag, Café Het Paard van Troje

Een spannende dag voor minstens 24 mensen. De presentatie van de bundel 'Verhalen van de Straat', een initiatief van Theo van Rijn die een wedstrijd uitschreef onder webloggers. Uit de vijftig inzendingen werden de verhalen gekozen die nu in de bundel staan - en daar is er ook een van mij bij. Vandaag wordt de bundel officieel naar buiten gebracht. Tijdens het programma staan de dozen al klaar waaruit straks de exemplaren aan de auteurs worden uitgereikt en hopelijk ook nog een aantal wordt verkocht.

Ouwe taaie

Terwijl ik op de bus wacht, staat de kleine grijze voor het raam. Af en toe knipt ze de zaklantaarn aan en zwaait ermee. Dan zwaai ik natuurlijk terug. Eigenlijk moet ze naar de wekelijkse gymnastiek, "maar ik vind het leuk om je nog even na te kijken," zegt ze, "dan ga ik wel een kwartiertje later." Van mij mag het.
"Je zult wel merken dat ze oud geworden is," waarschuwde oudste zus voor mijn vertrek naar Nederland. En ja, ze is oud - mag het, voor iemand van 94? Alles gaat langzaam, we moeten steeds harder tegen haar schreeuwen en regelmatig is ze halverwege haar tocht naar de keuken alweer vergeten wat ze wilde gaan doen. Maar ach, van dat laatste verschijnsel had ze ook al last toen ze veertig was... En de meeste mededelingen moeten we drie keer herhalen willen ze eindelijk opgeslagen worden op de harde schijf. Of vijf keer.
Maar oud? "Ik moet kijken of ik morgen geprikt moet worden," zei ze gisterenavond. Dan beseft ze dus heel goed dat het zondag is en dat ze eens in de twee weken op maandag naar de trombosedienst moet. Zoals ze ook prima weet dat ze over twee weken haar tweede prik tegen de Mexicaanse griep krijgt. Vanochtend kwam ze me wakker maken met "ik heb een paar boterhammen voor je klaargemaakt, dan kun je ontbijten terwijl je de koffer inpakt." En toen we gisteren samen naar 'De Oorlog' keken, zei ze ineens dat "ze die Wilders héél eng vond, want die klinkt soms net zoals toen".
Natuurlijk vergeet ze wel eens iets. Maar eigenlijk mag dat geen naam hebben. En ze doet op haar 94e méér dan menige tachtiger die ik tegenkom.
De duvel is oud. Maar de kleine grijze nog lang niet!

zondag 22 november, 2009

Het is er!

Vanmiddag heb ik heel veel leuke schrijvers (m/v) ontmoet. En een gedreven initiator en organisator. Ik heb mensen horen zingen en voorlezen. En vooral: ik heb mijn vijftien exemplaren in ontvangst genomen. Ze waren echt. Tastbaar, zichtbaar aanwezig. Heuse boeken. En ik sta erin! (Neenee, geen foto's - ik heb gisteren het geleende camerasnoertje moeten teruggeven aan de rechtmatige eigenaar, dus nog even geduld tot morgenavond, als ik weer de beschikking heb over de volledige apparatuur.)
Verder zeg ik niks over vanmiddag. Behalve dan dat ik er in de pauze stiekem tussenuit gepiept ben. Met de vijftien exemplaren in m'n schoudertasje. Met de tram naar Scheveningen om daar lekker een uurtje uit te waaien stormen. Heerlijk in de regen. En zelfs nog even in donder en bliksem - maar op dat moment besloot ik toch maar weer de veilige boulevard op te zoeken.
Een prachtig dagje uit. Een zalig dagje naar het strand. En een heuse verhalenbundel op de koop toe. Zulke zondagen beleef je maar zelden!

15:03

15.03-211109: Amsterdam, in de tram

In het middaguur vertrok ik naar het centrum van de stad voor een snelle inkoopronde. Een van de belangrijkste zaken op het boodschappenlijstje was het gebak voor het verlate verjaardagsfeestje in familiekring dat we later op de middag vierden. De tram terug naar huis liet nogal op zich wachten, zodat ik niet, zoals de bedoeling was, al vóór drie uur thuis was. Maar ook de zussen bleken verlaat, en uiteindelijk arriveerde ik toch nog als eerste.

zaterdag 21 november, 2009

15:03

15.03-201109: Amsterdam, de 'grote zaal' van het Flevohuis
Op vrijdagmiddag speelt de kleine grijze koersbal. Een variant op het aloude jeu de boules, aangepast aan de beperkte mobiliteit van ouderen. Voor haar een goede manier om de spieren en gewrichten een beetje soepel te houden en bovendien een gezellig samenzijn met de medebewoners. De scores worden elke week zorgvuldig bijgehouden, en halverwege de wedstrijd is er een korte pauze voor een kopje thee en iets lekkers. Deze week was het een slagroomsoes. En voor de gelukkigen aan onze tafel werden dat er zelfs twee. :-)

Zaterdagse scènes

Zodra ik in het centrum van Amsterdam uit de tram stapte, besefte ik dat ik nooit meer zou kunnen aarden in zo'n grote, drukke stad. Wat een gekrioel - en vooral: wat een irritant geslenter! Maar ja, dan moet je ook maar niet op zaterdag door de drukste winkelstraat van Nederland lopen.
Enfin, de gebakjes waren snel gevonden en uitgezocht, de rest van de boodschappen leverden ook geen grote problemen op en na twee uur was ik alweer thuis. Daar bleek het laatste nieuws dat de eigenwijze tante inmiddels een plaat in haar been heeft en de operatie goed heeft doorstaan. We konden dus onbezorgd van het lekkers genieten. En de cadeaus die ik van alle kanten kreeg toegestoken waren allemaal in de roos.
Morgen blijft het programma zoals het was: naar de boekpresentatie in Den Haag. En dan maar zien hoe ik die vijftien exemplaren zonder rugproblemen weer in Amsterdam krijg.
Maar nu eerst maar even de inhaalslag van 'project 15.03' voltooien. One down, two to go... ;-)

15:03

15.03-191109: In de trein in België, tussen Coo en Aywaille

De reis van Ettelbruck naar Luik voert dwars door de Luxemburgse en Belgische Ardennen. Op dit deel van het traject kom ik dan ook nooit toe aan lezen. Er is buiten veel te veel moois te zien. Meestal lukt het me wel om een plaatsje bij het raam te bemachtigen; over het algemeen zit ik zelfs doorgaans alleen in een achtpersoons coupé. En daar kan ik dan uitvoerig genieten van de fraaie uitzichten. Wel een geluk dat de trein om 15.03 niet toevallig een van de vele tunnels passeerde.

vrijdag 20 november, 2009

Update

Het blijkt geen gebroken heup, maar een breuk heel hoog in het dijbeen van tante. De operatie die vandaag zou plaatsvinden is eerst twee keer uitgesteld en vervolgens naar morgen verschoven. Het resultaat is een héél boze tante (wat ik me kan voorstellen) die heeft aangekondigd dat ze morgen naar huis vertrekt als er dan wéér niet wordt gesneden. Grootspraak, vrees ik, zeker als je bedenkt dat ze driehoog in een flat zonder lift woont.
Nu is tante toch al geen gemakkelijke tante. Het voorstel om haar zes weken revalidatie in een zorghotel door te brengen, heeft ze rigoureus van tafel geveegd. Ze wil zo snel mogelijk naar huis. Die drie trappen ziet ze zelf kennelijk niet als hindernis. Deze keer gaan we als familie niet roepen dat ze zo flink is. Dit is geen flinkheid meer, maar regelrechte eigenwijsheid. Een familietrekje, helaas.
Enfin. Tot zover dag één. En morgen zien we wel weer verder.

Overhoopheup

Het weekend was van te voren overzichtelijk ingepland. Vandaag was voor de inkopen, morgen stond er een bescheiden want behoorlijk verlaat verjaardagsfeestje op het programma en zondag zou ik - dat was tenslotte het hooffdoel van deze reis - de presentatie van de webloggersverhalenbundel bijwonen.
Maar ik was nog geen uur in huis, of een telefoontje gooide het hele programma op zijn kop. Jongste zus van de kleine grijze is gisteren ongelukkig ten val gekomen en heeft daarbij haar heup gebroken.
Dus nu besteden we de meeste tijd aan het informeren naar de actuele toestand van de patiënt en het overleggen over de mogelijkheden voor een bezoek aan het Gooise ziekenhuis waar ze verblijft.
Gelukkig kon ik tussen de bedrijven door wel de nodige aankopen doen om de voorraden in E aan te vullen, maar hoe de komende twee dagen zullen verlopen, hangt voorlopig nog van allerlei onzekere factoren af.
We zien het wel. We maken er maar gewoon een verrassingsweekend van. Maar dan hopelijk wel met wat aangenamere verrassingen dan die van gisteren.

donderdag 19 november, 2009

Historische reis

Pas na aankomst in A werd mij duidelijk dat ik vandaag van het land van de kanshebber die het niet werd, ben gereisd naar het land van de kanshebber die het ook niet werd, via het land van de kanshebber die het wel werd.
Doe me dat maar eens na! ;-)

Heel slim (maar niet heus)

Voor ik de deur uitging, had ik wel zes keer gecontroleerd of ik inderdaad m'n mobiel bij me had. Dat hád ik, en keurig om 15.02 waarschuwde ie me dat ik me klaar moest maken voor de dagelijkse foto.
Gelukkig werd het zicht op het moment suprême niet belemmerd door een tunnel, maar bood het raampje van de trein een schitterende blik op de zonovergoten Ardennen. Ook vandaag mag ik 'project 15.03' als geslaagd beschouwen.
Alleen bleek ik na aankomst in A toch weer chaotisch genoeg om het plaatsen van de foto in de war te schoppen. Het USB-snoertje van de Canon ligt namelijk nog in E...

Zucht.
Morgen maar kijken naar een nieuw exemplaar. En dat laat ik dan lekker in A liggen, zodat ik tijdens m'n volgende bezoek aan Nederland niet wéér voor onaangename verrassingen kom te staan.*

Althans niet wat het USB-snoertje betreft...

Onnodige paniek

Tja. Dat was natuurlijk te verwachten.
Koffer gepakt, kattenbakken een extra beurt gegeven en alles klaargezet voor de verzorgers. Asbakken en prullenmand geleegd, vuilniszak in de kliko. Aanrecht en fornuis leeg en schoon. Bankje, stoelen en bed veilig verborgen onder lekker zachte poezenplaids. Tasje voor onderweg gevuld met lees- en ander voer. Agenda, adressenboekje en Belangrijke Notities in het zijvakje van de koffer. Gedoucht, reiskleren aangetrokken. Mobieltje in de kontzak zodat ik dát in elk geval niet kan vergeten.
En nu moet ik nog anderhalf uur wachten tot de trein vertrekt...

woensdag 18 november, 2009

Last minute

Gek: ik heb nog helemaal niet het gevoel dat ik morgen naar Nederland afreis voor een lang weekend.
Nu is dat op zichzelf niet zo erg. Ik zie het morgen vanzelf als ik in Amsterdam uit de trein stap. Maar vervelend is wel dat ik nog steeds niet begonnen ben met de voorbereidingen. Er zal toch iets aan kleren en toiletgerei in de koffer moeten. Maar ja, druk-druk-druk met geheel ándere dingen. En zoveel heb ik voor die paar dagen nu ook weer niet in te pakken. Bovendien heb ik nog zeeën van tijd, omdat ik pas rond het middaguur hoef te vertrekken.

Zucht. Hoezo, uitstelgedrag?

15:03

15.03-181109: Ingeldorf, tussen de Cactus en de Fressnaps

Ingeldorf lijkt een beetje op die merkwaardige nederzettingen die je wel langs Amerikaanse snelwegen ziet. Een lange rij grote winkels - warenhuizen, doe-het-zelfzaken, tuincentra - direct aan de "grote" weg tussen Ettelbruck en Diekirch. Daarachter ligt het dorpje Ingeldorf. Fraaie buitenhuizen en bungalows met een prachtig uitzicht op de Sûre en de heuvels. Ik ben onderweg van de Cactus (doucheschuim en chocola) via de Fressnaps (dieetvoer voor de katten) naar de Cactus-hobby boekhandel (tv-gids). Geen vervelende wandeling - er zijn lelijker plaatsen om boodschappen te doen.

dinsdag 17 november, 2009

Buit

Omdat ik toch in het winkelcentrum was om nieuwe voorraden in te slaan, besloot ik vandaag eindelijk ook eens de bovenverdieping te bekijken. Het eerste waar ik tegenaan liep, was een dichtgeplakte winkel die, volgens het bordje op de deur, binnenkort geopend zou worden. Daar viel vooralsnog dus weinig te halen.
Daarnaast was een zaak waar de nogal onlogische combinatie van kleding en kleine elektronica werd aangeboden. Voor die elektrische zaken had ik geen belangstelling, maar de kleren wilde ik wel even bekijken.
Al snel ontdekte ik een heuse Wrangler-jeans. Precies mijn maat en beschaafd grijs, dus makkelijk met van alles te combineren. Strak model, rechte pijpen en niet zo'n rare lage taille. Echt een mooie, goeie broek.
Voor het afwegen of bruin het wel kon trekken, had ik niet meer dan anderhalve minuut nodig. En binnen vijf minuten na binnenkomst stond ik met broek en al weer buiten.
Een heuse Wrangler - en dat 'end of serie' vind ik geen enkel bezwaar. Voor negen hele euro's!
Ik denk dat ik maar wat vaker die trap beklim... ;-)

15:03

15.03-171109: Thuis bezig met van alles en nog wat

Ook vandaag kwam het weer niet van de geplande luierdag, want er was nog van alles te doen. Tussen de bedrijven door werp ik af en toe een blik op de wassende Wark. Dramatisch is het nog lang niet; daar moet het veel harder en langer voor regenen. Hier is het trouwens hooguit wat miezerig, maar kennelijk valt er elders veel meer. En al het regenwater dat in noordelijker regionen naar beneden is gekomen, stroomt nu langs mijn huis en maakt de Wark nóg mooier dan ie al was.

maandag 16 november, 2009

Patroon

't Is elke keer hetzelfde.
Steeds als ik een opdracht heb ingeleverd, neem ik mezelf voor een of twee dagen schandalig te luieren. Maar op de een of andere manier lijkt dat me nooit te lukken.
Ik ga opruimen. Poetsen. De keukenkastje nalopen op langlopende etenswaren die binnenkort óp moeten. Wassen en strijken. De administratie ordenen. Schilderijen uitzoeken en uploaden. Me inschrijven bij sites waar ik wellicht ook nog eens opdrachten kan binnenhalen. Proefvertalingen maken.
En elke avond denk ik dan: nu ben ik helemaal bij, dus morgen ga ik luieren. Om de volgende dag tot de ontdekking te komen dat er best nog een heleboel te doen is - als ik maar wil... ;-)

Maar morgen... morgen ga ik luieren!

15:03

15.03-161109: Rue Prince Jean, Ettelbruck

De appartementen op de hoek van de Rue Prince Jean en de Rue Pierre Wiser zijn inmiddels al drie etages hoog. Mijn inschatting is dat het daarbij blijft, dan zijn ze net zo hoog als de belendende percelen. Maar zeker weten zal ik dat pas over een paar weken. Voorlopig wordt er nog elke dag hard gewerkt. Grotendeels aan het oog van de nieuwsgierige passant onttrokken, omdat de steigers het uitzicht belemmeren. Hoe het er uiteindelijk uit gaat zien, blijft dan ook nog een poosje afwachten.

zondag 15 november, 2009

Knap meisje

Dat Meisje ruikt wat ik eet, snap ik nog wel. Dus als ik haar een lodderig oogje zie opendoen op dagen dat ik heb gekozen voor een avondmaaltijd die zij ook graag blieft, wekt geen verbazing.
Maar dat ze, hoe diep in slaap ze ook is lijkt, precies schijnt te weten wanneer er nog drie hapjes op mijn bord liggen, zodat ze geheel wakker en alert naast me zit zodra de laatste hap verslonden is en zij het bord mag aflikken, blijf ik een ongelooflijke prestatie vinden.

15:03

15.03-151109: Thuis bezig met een fotosessie

Vriendin T adviseerde me mijn schilderijen via internet te koop aan te bieden. Geen slecht idee, want hier staan ze alleen maar stof te verzamelen. Inmiddels heb ik een virtuele galerij gevonden waar ik gratis tien schilderijen mag laten zien. Dat lijkt me een mooi begin. Mocht het iets opleveren, dan kan ik met een betaald account wel honderd schilderijen plaatsen - meer dan ik er (nog) in m'n bezit heb. Of misschien zelfs besluiten tot een aparte website. Enfin, eerst maar eens afwachten wat dit oplevert. Dus het wordt een dagje selecteren en fotograferen. Het kan slechter op een zondagmiddag.

zaterdag 14 november, 2009

Verzamelwoede

Toch lijkt het me niet helemaal normaal dat ik zes nietmachines en minstens achttien hobbymesjes heb...

Dat krijg je er nu van als je je spullen opbergt op plekken waar je ze nooit meer kunt terugvinden...

15:03

15.03-141109: Ettelbruck, Grand Rue

Het is nog volop herfst, maar overal worden de kerstetalages al ingericht. Voorlopig doe ik maar even net of ik het niet zie. Eerst maar eens sinterklaas afwerken, nietwaar? De torentjes op het dak zijn typisch Luxemburgs; niet aleen in vroeger eeuwen waren ze bijzonder populair, ook op nieuwbouwhuizen kom je ze veelvuldig tegen. Ik kan het me wel voorstellen, want ze zijn best charmant. Of ze ook praktisch zijn is natuurlijk een tweede...

vrijdag 13 november, 2009

Unicum

Nog nooit eerder meegemaakt, maar wel heel leuk: het boek dat ik heb vertaald, heeft een eigen website! :-)

15:03

15.03-131109: Thuis aan het rommelen

Nu ik net weer een opdracht heb afgerond, had ik vandaag wel recht op een dagje op m'n lauweren rusten. In plaats daarvan besloot ik de badkamer maar eens een grote beurt te geven. Dat scheelt morgen weer tijd, die ik dan aan het winkelen kan besteden. Om bad en wastafels echt blinkend te houden, zou ik ze eigenlijk om de dag met een anti-kalkmiddel moeten behandelen, want het water hier heeft een verwoestende uitwerking op alles wat hoort te glanzen. Dat gaat me net even te ver, maar vandaag en morgen ligt de badkamer er in elk geval weer keurig bij.

donderdag 12 november, 2009

Dialoog

Pinksoup: Mag ik misschien heel even een hoekje van de bank?
Födsel: Waarom?
P: Ik wil graag naar het nieuws kijken.
F: Dat kan toch ook staande? Zó schokkend dat je erbij moet gaan zitten is het nieuws nu ook weer niet.
P: Ik heb net een half uur uien en tomaten staan snijden, dus even de voeten van de vloer zou wel lekker zijn...
F: Maar er is toch nog een hoekje van de bank vrij? Kijk, daar! Als je maar niet op m'n oren gaat zitten.
P: Da's hooguit twintig centimeter. Ik ben echt niet breed, maar een half metertje heb ik toch wel nodig.
F: Neem een stoel. Desnoods gooi je Meisje er even uit. Hoewel, die andere is leeg... en daar heb je ruimte zat.
P: Maar ik heb het bankje juist híer neergezet zodat ik lekker tv kon kijken.
F: Ja, je wilt natuurlijk gewoon met je voeten op de bank. Geef het maar toe.
P: Daar is toch niks mis mee? Het is tenslotte mijn bank.
F: En waar moet ik dan liggen? In dat kleine mandje van Dinky? Ik wil ook wel eens lekker languit, en ik ben nu eenmaal een grote kat. Als je verstandig was geweest, had je daar rekening mee gehouden en een driezits bank gekocht.
P: Schuif nu maar een eind op, eigenwijs portret!
F: Huh? Zei daar iemand iets? Ik zie niks, ik zie niemand, ik slaap!

P: Zucht... Laat maar, het nieuws is alweer afgelopen...

15:03

15.03-121109: Ettelbruck, Rue St. Nicolas

Sinterklaas bestaat - ook in Luxemburg! Dat moet haast wel, anders was er nooit een straat in Ettelbruck naar hem genoemd. De Rue St. Nicolas is een klein steegje, dat hoofdzakelijk uit een grote trap bestaat. Niet zo verwonderlijk, want voor zover ik weet is er in heel Luxemburg geen enkele straat die echt horizontaal loopt. Klimmen en dalen hoort hier tot de dagelijkse routine. Het miezert, dus het straatje is volkomen leeg. Maar erg druk is het er sowieso al nooit - misschien juist vanwege die trap?

woensdag 11 november, 2009

Persoonsverwisseling

Rond half zeven werd er aangebeld.
Het bracht me even in verwarring. Werd Sint Maarten dan tóch ook in L gevierd? Het zijn van die kleinigheden die ik kennelijk niet een heel jaar lang kan onthouden.
Maar ik herstelde me snel. Tenslotte had ik ter gelegenheid van Halloween twee zakken lolly's in huis gehaald die onaangebroken in het snoepkastje waren blijven liggen, bij gebrek aan buurtkinderen die er op 31 oktober om kwamen vragen.
Ik griste een zakje uit de kast en haastte me naar de voordeur.
Het was een meneer in een fluorescerend geel vestje van de gemeente. De meteropnemer. Gelukkig kwam hij hier elk jaar en wist hij de weg, want ik had geen flauw benul waar ik de meter had moeten zoeken.

Een lolly heb ik hem maar niet aangeboden. Die bewaar ik wel voor later. Want ooit zullen er wel eens kinderen aan de deur komen. Waarschijnlijk op een datum dat ik daar helemaal niet op voorbereid ben...

15:03

15.03-111109: Ettelbruck, Rue Dicks

Mocht ik ooit nog eens een geschikte kandidaat tegen het lijf lopen, dan kan ik in elk geval in stijl trouwen. En als het snel gebeurt, kan ik zelfs nog gebruik maken van de uitverkoop. Er zijn maar liefst twee bruidswinkels in Ettelbruck - en op een steenworp afstand van elkaar. Dit is de meer klassieke zaak; hoofdzakelijk (gebroken) wit, met zilveren en gouden accessoirers. De concurrent om de hoek is wat moderner en heeft bruidsjurken in de fraaiste kleuren: dieprood, intens paars en stralend geel. Toch heb ik het vage vermoeden dat ik bij geen van beide winkels ooit naar binnen zal stappen. ;-)

dinsdag 10 november, 2009

Behaaglijk

Het prettige van schootkatten in deze tijd van het jaar is dat ze zulke heerlijk warme lijfjes hebben... :-)

15:03

15.03-101109: Thuis aan het werk

Werken is in eerste instantie bedoeld om brood op de plank te krijgen. Maar als dat brood er dan eenmaal is, kan ik het natuurlijk best ruimhartig delen met de vogels in de tuin. Alle mussen, mezen, vinken en roodborstjes uit de buurt komen hier graag mee-eten. En zelfs het waterhoentje komt dagelijks wat lekkers halen. Net als de ongenode gasten overigens die ook langs de Wark wonen, de muizen en de ratjes. De vogels hebben geen last van de knagers, en zolang ze netjes buiten blijven voer ik een gedoogbeleid.

maandag 9 november, 2009

Voldoening

De mooiste avonden zijn die waarop ik na het eten tot de conclusie kom dat ik alle vervelende klussen heb gedaan waar ik die ochtend nog zo tegen opzag...

15:03

15.03-091109: Ettelbruck, Grand Rue

Lycée Privée Sainte-Anne is een particuliere christelijke school voor meisjes. Oorspronkelijk opgezet als internaat, maar nu een moderne school voor beroepsonderwijs met als doelstelling "het aanleren van werkmethoden waarmee de leerling zelfstandig kan werken in een professionele omgeving".
Overigens heeft het begrip 'modern' ook hier een laagje Luxemburgse ouderwetsheid. Op de website van de school staat een speciale pagina over 'politesse, des bonnes manières, respect et tolerance en entretien d'embauche' - een uitvoerig lesje in etiquette, goede manieren en verdraagzaamheid. Heel schattig!

zondag 8 november, 2009

Nog twee weken

Op 22 november a.s. wordt de verzamelbundel Verhalen van de straat met 25 verhalen van 24 auteurs* officieel gepresenteerd.
Het eerste exemplaar wordt die dag overhandigd aan Elke Swart, hoofdredacteur van het Haags Straatnieuws.

De presentatie is in het Paardcafé, Prinsengracht 12 in Den Haag en begint om 14.00 uur. Het programma - waarbij ook diverse auteurs voorlezen uit eigen werk - wordt muzikaal opgeluisterd door Alexander Franken, Michiel Mulder & Annick Huijbrechts en Ragmob.

Je kunt de bundel bestellen door het versturen van een mail naar verhalenvertellers[apenstaartje]live.nl
De prijs is € 10 (exclusief verzendkosten). De opbrengst van het boek gaat naar KIKA en het Straatnieuws.

* En een van die auteurs ben ik...

15:03

15.03-081109: Thuis aan het luieren

Als een zondag geen wandeldag is, maak ik er bij voorkeur een luierdag van. Dus lekker met een boek op de bank: Brieven aan Sartre van Simone de Beauvoir. Al leiden de katten - die binnen de kortste keren een sterke voorkeur voor het slaapbankje (what's in a name?) hebben ontwikkeld - me nogal af van het lezen. Maar ach, alleen maar 'lui op de bank' is ook al heel relaxt, tenslotte. ;-)

zaterdag 7 november, 2009

Met trots en blijdschap

Toen ik 'm ruim twee jaar geleden kreeg, was het maar een iel stekje.

En dankzij de vraatzucht van de katten is het nu nog steeds een wat armetierig plantje.

Maar desondanks... tadááá!

Schrikken

Weet je wát eng is?
Als je laptop tijdens het werken zomaar ineens zachtjes 'pfjiet' zegt en dan helemaal niks meer doet...

En eigenlijk is het net zo spookachtig als een half uur later zomaar ineens de lichtjes weer gaan branden en alles weer net zo functioneert als altijd. Zonder dat je zelf iets gedaan hebt.

Pfft, wat een angstig avontuur! Nu maar hopen dat het geen boze voortekenen zijn...

15:03

15/03-071109: Thuis aan het werk

Vanwege de feestdag gisteren, wordt het vandaag een inhaalwerkdag. Druk aan het vertalen, dus. En tussen de bedrijven door nog wat rommelen in de werkkamer. Nog heel even, dan is die helemaal klaar om in gebruik genomen te worden. Daar zal ik me dan vooral bezighouden met schilderen en andere hobby's. Dat gaat vast wel lukken met zo'n inspirerend uitzicht. En nu er weer redelijk wat water door de Wark stroomt, is ook het geluid heel aangenaam.

vrijdag 6 november, 2009

Verwend

Het was erg gezellig met de verjaardagsvisite.
Dat vonden de katten ook. Vooral Födsel genoot van de voortdurende aandacht; urenlang lag hij dicht tegen de helft van het bezoekende duo aan en liet zich knorrend aaien.

Het boeket dat de verjaardagsvierders mij bij de voordeur overhandigden, was schitterend.
Dat vonden de katten ook. Vitesse heeft het uitvoerig bestudeerd, besnuffeld en geproefd en kwam uiteindelijk tot de conclusie dat het goed was.

Het slaapbankje is helemaal perfect.
Dat vonden de katten ook. De kleur past prima bij de rest van het interieur, het zit heerlijk en volgens mij kun je er ook uitstekend op slapen. Maar dat kan ik pas beoordelen als Födsel eindelijk is uitgeslapen...

15:03

15.03-061109: Thuis aan het vieren

Vandaag ben ik jarig. En hoewel ik dinsdag nog het vooruitzicht had op een gewone werkdag, kreeg ik woensdag het bericht dat ik toch visite mocht verwachten. Dus heb ik vanochtend bij de bakker de lekkerste gebakjes uitgezocht. Ze smaakten prima, het werd een heel gezellige middag en op de koop toe kreeg ik een geweldige bureaustoel cadeau. Nu zit ik dan ook heel riant te typen en krijgen rug en knieën aan alle kanten optimale ondersteuning. Een echte feestdag!

Vreemde vraag

Zorgvuldig zocht ik drie lekkere gebakjes uit. De mevrouw van de bakkerij zette ze netjes op een rijtje naast de kassa, keek me vriendelijk aan en vroeg:
"Zijn ze om mee te nemen of eet u ze hier op?"

Rare jongens, die Luxemburgers...

donderdag 5 november, 2009

Misverstandje

Ik vrees dat Födsel het woord 'aanhankelijk' niet helemaal goed begrijpt...

Dat wordt weer even pleisters plakken...

15:03

15.03-051109: Ettelburck, Grand Rue

Ja hoor, hier zijn ze ook. Crocs in alle soorten, maten en kleuren. Er zijn zelfs pantoffelcrocs - of crocpantoffels, net wat je wilt. Eerlijk gezegd heb ik de indruk dat ik ze méér tegenkom in winkels dan aan de voeten van Luxemburgers. Maar mogelijk is dat schone schijn, of misschien zelfs verdringing. Ooit kreeg ik een paar aangeboden, maar na een half uurtje proberen heb ik ze toch maar afgeslagen. Waar ik ook keek, uit mijn ooghoeken zag ik steeds die grote, witte dingen aan m'n voeten. Ongetwijfeld zijn ze heel comfortabel, maar niet voor mij...

woensdag 4 november, 2009

Dáár is het licht!

Sjonge, wat een kaa-uu-tee-dag was het!
Financiële beslommeringen waardoor ik voortdurend aan het rekenen was. Het gewenste verlanglijstje waarvoor ik tot nu toe zegge en schrijve één boek had kunnen bedenken. De printer die, ondanks een hele middag zoeken, ploeteren en proberen, weigerde het formulier af te drukken waarmee ik het maandelijkse getob voorgoed zou kunnen beëindigen.
Zo'n dag waarop de hele dag die ene tekst door je hoofdt maalt:

Tot aan het begin van de avond. Toen druppelden ineens van alle kanten de oplossingen en lichtpuntjes binnen. Vrienden zijn goud waard op dagen waarop alles tegen lijkt te zitten.
Ik durf weer een maand verder te denken. En die verlanglijst? Dat probleem schuif ik gewoon door naar de familie - die kennen me langer dan vandaag en kunnen vast zélf wel iets verzinnen.
Bovendien krijg ik vrijdag onverwacht tóch verjaardagsbezoek. Die dankzij het slaapbankje dat ik op marktplaats vond eindelijk lekker kunnen zitten als ze hun gebakje eten. :-)
Nu heb ik voorlopig weer twee zekerheden.
1. Kaa-uut-tee-dagen duren nooit langer dan een dag.
2. Die tekst klopt voor geen meter. Het licht is er, ik moet alleen een beetje beter mijn best doen om het te zien...

15:03

15.03-041109: Thuis aan het werk

Woensdag is kliko-dag. Dan rijd ik het vuilnis naar het terreintje achter de garage, waar aan het eind van de middag een heel rijtje grijze bakken staat. Niet op de stoep, dus lekker uit het zicht. Op verzoek van de huisbaas controleer ik elke woensdag meteen of er nog voldoende stookolie in de CV-ketel zit. De meter hangt in de garage, dus dat gaat in één moeite door. Ik moet drie keer aan de zwarte knop trekken voor ik de meter aflees. Als het niveau onder de 20% komt, bel ik de huisbaas en zorgt hij dat de voorraad wordt aangevuld.

dinsdag 3 november, 2009

Groeibrood

Kan iemand misschien verklaren waarom één sneetje brood na het kleinsnijden voor de vogeltjes qua volume ineens meer dan verdrievoudigd is?

Grote grijze

Kijk nou eens wie we daar hebben!

Hij stond vanmiddag overdreven te kleumen aan de overkant van de Wark. Hopend dat ik erin zou trappen en stande pede een pondje vis ging halen, waarschijnlijk.
Maar daar komt niks van in. Voorlopig mag ie z'n eigen kostje nog bij elkaar scharrelen. Pas als alles is dichtgevroren, komen de sardines weer op tafel het ijs...

15:03

15.03-031109: Ettelbruck, op een naamloos voetpad

Als ik van het postkantoor naar huis wandel, neem ik graag dit voetpad dat geen naam mag hebben. Het voert onder meer langs een ruime kinderspeelplaats, omringd door veel groen. In de zomer is die erg populair, maar nu ligt hij er verlaten bij. En het pad loopt ook over de Wark. Nu daar weer een redelijke hoeveelheid water door stroomt en bovendien de herfstkleuren (waarvan het merendeel inmiddels op de grond ligt) nog zo fraai zijn, biedt het bruggetje een prachtig uitzicht. Zelfs in de regen.

maandag 2 november, 2009

Herfst

Lang leve de regen!
Daar zal vast niet iedereen het mee eens zijn, maar ik ben er blij mee. Vanochtend was de Wark ineens weer een echte rivier. De miezerige 16 cm van de afgelopen weken waren uitgegroeid tot wel 42 cm. Weliswaar is het peil inmiddels alweer gezakt tot 35 cm, maar da's nog altijd ruim twee keer zoveel als vorige week. En met dat extra water klinken de watervallen eindelijk weer als watervallen. Het klatert weer waar het de hele zomer alleen maar ruiste.
En boven de Wark laat het herfstlicht zich van zijn mooiste kanten zien, vooral aan het eind van de middag.

En als het dan, nadat het fraaie licht verdwenen is, ook nog eens volle maan blijkt te zijn, kan mijn dag helemaal niet meer stuk.

Herfst, ik ben er dol op!

15:03

15.03-021109: Ettelbruck, bij Delhaize

Soms heb ik de indruk dat onze huisdieren veel meer keus hebben in wat er dagelijks op hun bordje komt te liggen dan wij mensen. Hoewel dat voor mijn katten niet opgaat, want die eten allemaal solidair mee van Födsels dieetbrokjes tegen blaasgruis. Alleen op zondag krijgen ze een feestelijke portie natvoer. Die haal ik liefst op maandag al in huis, dan weet ik zeker dat ik het niet kan vergeten; dat zou een doodzonde zijn en me vier uiterst beledigde katten opleveren. Omdat het een echte traktatie is en moet blijven, zoek ik natuurlijk altijd het allerlekkerste smaakje voor ze uit.

zondag 1 november, 2009

Hebberig

Hm. Eigenlijk geloof ik toch dat dit niet helemaal de bedoeling is van de familie...

- Canon Powershot SX 20 IS
- horloge (niet met batterijen, dus kinetisch of met een zonnecel)
- terrashaard met barbecue
- elektrische scooter
- slaapbankje
- goeie bureaustoel

Morgen maar eens piekeren over een realistischer verlanglijstje...

15:03

15.03-011109: Thuis aan de scharrel

Veel kleine klusjes op het programma vandaag. Waaronder de afwas waar ik de laatste dagen niet aan toekwam geen zin in had. In een eenpersoons huishouden valt zelfs een afwas van drie of vier dagen nog best mee. Bovendien heb ik uitzicht op het af- en aanvliegen van de vogels, wat het werk stukken aangenamer maakt.

Nou ja!

Denk je dat je een goed horloge hebt, houdt het er al na twaalf jaar mee op...