Pinksoup met sliertjes

woensdag 30 september, 2009

Vakantie

Ziezo. De - voorlopig - laatste opdracht is ingeleverd.
Morgen nog een dag vol voorbereidingen. Dieetvoer voor het kwartet halen, het appartement opruimen en poetsen, het staartje van de strijk wegwerken en de koffer inpakken. Dan ben ik helemaal klaar voor tien dagen Nederland. Het weekend is al volgepland - zaterdag ga ik winkelen (waarbij onder meer een mobiele internetstick voor de laptop op het lijstje staat, zodat ik gewoon kan doorloggen, wat vooral voor project 15.03 wel handig is) en zondag ga ik uitgebreid bijkletsen met een vriendin, al wandelend langs de IJssel.
Maar eerst is het nog vanavond. En vanavond hoef ik even he-le-maal niks. Kan ik vast een beetje wennen... ;-)

15:03

15.03-300909: Grand Rue, Ettelbruck, bij 'Le Bazar'

De Bazar is zo'n heerlijke winkel waar ze vrijwel alles hebben. Van strandballen tot paraplu's, van kinderspeelgoed tot horloges. Maar het muismatje waarnaar ik zocht, hadden ze niet. Dat zal dan waarschijnlijk uit Nederland moeten komen. Natuurlijk kon ik het niet nalaten ook even bij de breigarens te kijken. Niks gekocht, want het waren niet helemaal mijn kleuren - en bovendien heb ik nog meer dan genoeg voorraad.

dinsdag 29 september, 2009

Ik ben geméén

Terwijl ik druk aan het werk was, kwam Födsel naast me zitten mauwen. Hij wilde een aaitje en een knuffel, dacht ik - en dat kon best even tussendoor. Hij liet zich spinnend op mijn voeten zakken en ik ging weer aan het werk.
Vijf minuten later hing ie weer mauwend aan m'n knie. Ik keek hem aan en hij liep al pratend de gang in. Natuurlijk volgde ik hem, want ik ben welopgevoed kattenpersoneel.
We renden even lekker de gang op en neer. Vijf minuten later werd het mauwen hervat.
Ik vulde de etensbakjes. Födsel bleef zeuren.
Ik zette een grote bak versgetapt water voor hem neer. Födsel dreinde.
Ik gaf hem een uitgebreide borstelbeurt waarvan hij bijna in slaap viel. Maar hij schrok al mauwend weer wakker.

Pas een uur later drong het tot me door. Ik deed een handwasje. Te klein voor de machine, dus omdat het vrijdag mee moet naar Nederland had ik het in een sopje gezet. In het kleine teiltje uit de badkamer.
Födsels teiltje.
Een van zijn achtendertig favoriete slaapplaatsjes. En het allerfavorietste als ik het héél even zelf wil gebruiken.

Ik ben een ontaard mens...

15:03

15.03-290909: Place de l'Eglise, Ettelbruck

Midden in het centrum van Ettelbruck drijft een grote wereldbol in een heel klein vijvertje. De bol draait langzaam rond, en omdat ie nat is, worden de huizen en de wolken er prachtig in weerspiegeld. Het is een grote trekpleister, vooral toeristen en kinderen zijn er dol op. En nee, ik heb het jongetje niet ingehuurd, hij kwam spontaan de wereld een extra duwtje geven.

maandag 28 september, 2009

Oudbouw

Er lagen heel wat huizen langs de route van gisteren. En dat terwijl ik buiten Colmar-Berg toch alleen maar drie heel minieme dorpjes passeerde. Veel van de huizen waren dan ook oud en verlaten. Dat ziet er op het eerste gezicht triest uit, maar als je wat beter kijkt, hebben ze heel veel moois te bieden.

Zo blijkt een oude muur een schat aan kleur te herbergen.

En heeft een kapot raam een geheel eigen schoonheid.

Waar de mens verdwijnt, neemt de natuur het weer over.

Huizen worden in de loop der tijd soms aangepast aan nieuwe woonwensen.

Als er niet meer wordt schoongemaakt, is dat al snel duidelijk zichtbaar.

Ook na zijn vertrek blijft de mens vaak ruimte innemen.

Zouden hier mensen geleefd hebben, of koeien?

'Vastgeroest' kan ook een letterlijke betekenis hebben.

Oud, verweerd, vervallen... maar absoluut niet lelijk. Integendeel!

15:03

15.03-280909: Rue Pierre Wiser, Ettelbruck

Petflessendag. Iedere inwoner van Ettelbruck (en verreweg de meeste andere gemeenten in Luxemburg) krijgt eens per jaar 52 'sacs bleus' thuisbezorgd. Daarin wordt, volgens strenge instructies, divers recyclebaar materiaal verzameld: blikjes, shampoo- en wasmiddelflessen, melkpakken en vooral heel veel petflessen. Eens in de twee weken worden de zakken opgehaald. Of het verboden is ze bij een brandkraan te parkeren? Geen idee...

Zon

Het eerste thema van de wandeling lag voor de hand. Bijna oktober, en dan loop je in je t-shirt onder een stralend blauwe hemel. Zon moest het verbindende element in de foto's worden.

Op zo'n zonnige dag lijken kleuren nog kleuriger.

Elke wandeling voert wel ergens langs een watertje. En dan lijkt het alsof de zon je ook vanonder je voeten toelacht.

De kleine reflectoren die automobilisten waarschuwen voor gevaarlijke bochten, stralen je al van verre tegemoet.

Waar zon is, is ook schaduw. En daar kun je leuke spelletjes mee spelen.

De vlinders hebben volgens mij de zomer van hun leven. Slechts zelden heb ik er van april tot september zóveel gezien (gele luzernevlinder).

De zon weet elk spleetje en kiertje te vinden om zich toch te manifesteren.

En ook door de bomen kun je altijd de zon blijven zien.

Niet alleen mensen houden van de zon - ook de grootste levensgenieters ter wereld zijn er dol op.

Het eindigt net zoals het begon. Nou ja, bijna dan. Andere bloem, zelfde zon... De cirkel is rond.

zondag 27 september, 2009

Colmar-Berg - Ettelbruck

De wandeling van vandaag voerde onder meer langs het paleis van de groothertog van L. Daar was ik best nieuwsgierig naar, dus ik ging gretig van start.
"Bij het wachthuisje rechtsaf", zei de routebeschrijving. En in tegenstelling tot de strenge naam bleek dat wachthuisje een allervriendelijkst gebouwtje.

Het paleis zelf wordt geheel omgeven door een héél lange muur.

Maar gelukkig kon ik af en toe wel een glimp van de gebouwen opvangen.

En daaruit bleek dat de groothertog een niet onaardig optrekje bewoont.

Hoewel ik minstens net zo gecharmeerd was van de oude, verlaten boerderij die ik in Welsdorf passeerde (en die helaas gesloopt gaat worden).

Een eindje verderop passeerde ik het château de Birtrange, dat dateert uit 1775.

Hoewel ik stiekem het daarnaast gelegen landhuis veel mooier vond.

Denk overigens niet dat ik alleen maar gebouwen heb gezien, vandaag. Er was ook heel veel natuur. En die maakte duidelijk dat het, ondanks de hoge temperaturen en de stralende zon, wel degelijk herfst is.

En eerlijk gezegd vind ik dat helemaal niet erg - herfst is mooi!

(Morgen de themafoto's. Twee series maar liefst!)

Life is good

Sommige dagen verdienen een sterretje. Vandaag bijvoorbeeld.
Perfect wandelweer. Ik liep - voor zover ik er aan dacht - bewust: de kruin omhoog naar het licht, de voeten stevig in contact met de aarde. Daar worden openstaande declaraties ineens een stuk minder belangrijk van.
Terwijl ik foto's stond te maken van een oude boerderij, passeerde een medewandelaar. Of ik ook natuurliefhebber was, vroeg hij, terwijl hij me een pakje Ducal voorhield. Bij een sigaretje praatten we over koetjes en kalfjes. Tot mijn vreugde verstond ik zijn Luxemburgs prima, al kwamen mijn antwoorden noodgedwongen nog steeds in het Frans. Hij klaagde erover dat het land zo werd volgebouwd, maar toen ik uitlegde dat ik (onder meer) uit Nederland was verhuisd omdat het hier nog zo ruim en groen is, beaamde hij dat het daar nog veel erger is.
Even over vieren bereikte ik de stadsgrens van Ettelbruck. Ik knoopte nog een stevige klim aan de wandeling, naar het fotopunt van project 16.29. Onderweg begon ik steeds sterker te betwijfelen of ik wel op tijd boven zou zijn. Maar ik was er om 16.23, zodat ik nog even op een bankje kon uitpuffen voor ik de laatste twintig meter aflegde. Daar heb ik vijf minuten reuze trots op mezelf zitten zijn.
Het leven is goed. En op sommige dagen is het leven prachtig.

15:03

15.03-270909: Aan het wandelen, bij Junkerbësch

Vandaag wandelde ik van Colmar-Berg naar Ettelbruck. Elf kilometer door een zonovergoten Luxemburg. Het is bijna oktober, maar nog steeds zo'n 24 graden. De grootste grap van de wandeling was dan ook het vestje dat ik in m'n rugzak had gestopt voor je-weet-maar-nooit. En nóg een grapje: voor één keer sta ik ook zelf eens op de foto. ;-)

zaterdag 26 september, 2009

Spuien

Vertalen is leuk. Ik ben dol op het zoeken naar de woorden die niet alleen de inhoud, maar ook de sfeer van het oorspronkelijke verhaal weergeven. En ik heb plezier in het speuren naar de juiste benamingen van allerlei exotische steden, tradities en gerechten.
Corrigeren is leuk. Zowel als het gaat om auteurs die heel goed weten waarover ze schrijven maar niet zo handig met de taal uit de voeten kunnen, als wanneer de schrijver prachtige volzinnen opschrijft en je voortdurend alert moet blijven op kleine, nauwelijks opvallende 'slips of the pen'.
Spoedopdrachten zijn leuk. Het is een uitdaging om een tekst die met bloedspoed naar de drukker moet toch op tijd helemaal foutloos te krijgen, ook al moet je daarvoor soms extra uren draaien.

Maar al die leuke dingen blijven wel werk, natuurlijk. En mijn opdrachtgevers weten inmiddels dat ze mét de voltooide tekst ook een declaratie krijgen toegestuurd. En dan snap ik niet dat juist de opdrachtgever die het reguliere werk nog wel eens pleegt te doorkruisen met spoedopdrachten vervolgens vrolijk zes weken de tijd neemt om die declaratie uit te betalen.

Freelancen is leuk. Maar vier nog openstaande declaraties van in totaal een slordige € 700,- zijn niet leuk!

En zéker niet een week voordat de huur moet worden overgemaakt...

15:03

15.03-260909: Ettelbruck, bij Delhaize

Keus genoeg op de biologische groenteafdeling. Maar de spruitjes waren helaas niet biologisch. Zou dat eigenlijk erg zijn voor spruitjes? Uiteindelijk werd het toch broccoli Dat gaat straks volgens de Karel-Appelmethode in een ovenschotel met gehakt, uien, aardappelen, knoflook en kaas. En voor morgen nam ik een vegetarische pizza: mozzarella-pesto. Ook lekker.

vrijdag 25 september, 2009

Tegendraads

Ik kan maar niet doorgronden wat de diepere gedachte is achter het feit dat de temperatuurknop van de oven precies de andere kant op draait dan de knoppen van de pitten van het fornuis...

15:03

15.03-250909: Thuis de was ophangen

Twee schone, heerlijk ruikende wassen leverde de ochtend me op. Het weer maakt buiten drogen volop mogelijk - de temperatuur ligt nog steeds boven de twintig graden en de zon schijnt. Alleen het ondergoed hang ik binnen op, daar hebben de buren tenslotte niks mee te maken. Het spannends bij het ophangen is altijd of ik van de wasmachine een even aantal paarsgewijs bij elkaar passende sokken terugkrijg. Nee dus...

donderdag 24 september, 2009

Dat is snel!

Met zulke zomerse temperaturen word je voortdurend op het verkeerde been gezet. Maar het is toch écht herfst - en de natuur lijkt dat maar al te goed te beseffen...

15:03

15.03-240909: Thuis aan het rommelen

De 'vrije' uurtjes werden vandaag gevuld met allerlei kleine klusjes. Was uitzoeken en de machine vullen, een nieuw stekkertje aan een lamp zetten, de katten borstelen... van die dingen. Ook heb ik een cadeautje klaargemaakt voor verzending. Fraai papiertje erom, kaartje erbij, stickertjes geplakt ter versiering. Nu nog op zoek naar een stevige doos of een stuk karton, want ik stuur ook een fles wijn mee, en die moet natuurlijk heel overkomen.

woensdag 23 september, 2009

Gentleman

Ik mopper wel eens regelmatig op de grote rooie pasja, maar ik moet eerlijk toegeven dat hij altijd heel sullig netjes naast de etensbakjes zit te wachten tot alle dames zijn uitgegeten...

15:03

15.03-230909: Ettelbruck, Place Marie-Adélaïde

Al sinds ik hier woon, passeer ik dit beeld een of twee keer per week. Toch duurde het een poos voor ik ontdekte dat het is gemaakt door een Nederlander. "Les autres frères de Maurice" heet het, en het is van Willem J.A. Bouter, geboren op 13.9.1936 in Amsterdam, overleden op 11.4.2000 in Vianden, Luxemburg. Die gegevens heb ik van het naamplaatje bij het beeld - googlen op zijn naam leverde verder niets op, dus ik vrees dat Bouter nooit wereldberoemd is geworden.

dinsdag 22 september, 2009

Voorbarig

Toegegeven, vandaag is de herfst officieel begonnen. Maar dat de gemeente E dan meteen de eerste dag al een ploegje mannen met van die stoere bladblazers het winkelgebied instuurt, lijkt me toch enigszins overdreven. Géén gezicht, zo'n man die met zo'n enorme slurf wrrrrrmmm-wrrrrrmmm loopt te doen tegen vier of vijf sneue afgevallen blaadjes. En een stóf dat zo'n loeier na vier maanden droogte doet opwaaien - dat wil je niet weten.
Hopelijk bedenkt de gemeente gauw een zinniger dagbesteding voor het buitenpersoneel. Want anders zie ik er nog van komen dat ze volgende week al zout gaan strooien...

15:03

15.03-220909: Thuis aan het werk

Omdat ik vanochtend naar het Arbeidsbureau moest - een uitkering heb ik allang niet meer, maar ik word nog steeds elke drie weken verwacht voor een nieuw stempeltje - en op de terugweg boodschappen heb gedaan, werd het werken naar vanmiddag verschoven. De reflectie in het beeldscherm zegt genoeg over de omgeving waarin ik dat mag doen, denk ik. Maar wees gerust: als ik recht voor de laptop zit, zie ik wel degelijk de tekst die ik onderhanden heb. Vandaag maak ik weer een hoofdstuk af; daarna zijn er nog twee te gaan.

maandag 21 september, 2009

Blauwe maandag

Toch zijn er nog altijd van die - zeldzame - dagen dat ik oneindig diep in de put lijk te zinken...

Enfin, even diep ademhalen, schouders eronder en húp aan het werk!

15:03

15.03-210909: Ettelbruck, Place de l'Eglise, bij Editus on Tour

Nee, 'Editus on Tour' is geen rockconcert van een hippe band. De nieuwe telefoongidsen zijn verschenen en deze week worden ze in verschillende plaatsen in Luxemburg uitgedeeld. Natuurlijk kun je ze ook gewoon in het postkantoor afhalen, maar tijdens de speciale tournee kun je meedoen aan een loterij waarmee je prachtige prijzen kunt winnen. Een Iphone 3GS bijvoorbeeld. Niet dat ik daar behoefte aan heb, maar een prijsje is nooit weg. (En ja, ik heb vandaag een beetje gesmokkeld; ik was al om drie uur ter plekke, maar heb drie minuten getreuzeld vanwege de foto. Die kun je tenslotte maar één keer per jaar maken...)

zondag 20 september, 2009

Achter de wolken...

Een béétje project vraagt van tijd tot tijd enig afzien. Dus dwong ik rond vier uur toch de onwillige knieën de berg op.
"Het zal wel weer zo'n saaie regenlucht worden," mopperde ik op twitter toen ik me klaarmaakte voor de klim.
Een regenlucht wérd het, maar sáái? Allesbehalve!

15:03

15.03-200909: Thuis bij de tv

Eigenlijk wilde ik vandaag gaan wandelen, maar mijn knieën wilden niet mee. Te lang geslenterd op verkeerde schoenen, gisteren. Daarom werd het een luie middag thuis. Beetje tv kijken, beetje breien, beetje lezen. Meisje speelt 'de trouwe kat zat aan haar voeten', maar in werkelijkheid wil ze alleen maar slapen op mijn stoel - die beschouwt ze 's middags als haar domein.

zaterdag 19 september, 2009

Ook toevallig!

"Ha Hansje!"
Dat is wel het láátste wat je verwacht als je ronddwaalt op een eco-beurs in Luxemburg. Maar het gebeurde echt.
Het duurde even voor ik besefte wie me riep. Gelukkig maar dat hij mij herkende, want ik moest diep nadenken bij wie dat vaag bekende gezicht van de jongeman in de stand van een revolutionair soort lamp ook alweer hoorde. De zoon van een Nederlandse vriendin, die ik toevallig een paar weken geleden had ontmoet op de familie-barbecue bij de gastvrije Limburgers die mij tijdens de vierdaagse onderdak hadden geboden.
Enthousiast over onze toevallige ontmoeting belde hij zijn moeder en gaf vervolgens zijn mobiel aan mij, zodat ze kon raden wie ze aan de lijn had. Ook bij haar duurde het even voor het kwartje viel, maar zodra ze besefte wáár haar zoon dit weekend werkte, werd alles duidelijk.
En nóg toevalliger: vijf minuten voor ik langs de stand wandelde, had ik een cadeautje gekocht voor diezelfde vriendin. Dat neemt haar zoon nu maandag mee naar Nederland.
Het moest natuurlijk een keer gebeuren dat ik hier onverwacht een bekende uit Nederland tegen het lijf loop. Nu nog wachten op de dag dat ik in Amsterdam een Luxemburger tegenkom...

15:03

15.03-190909: Luxemburg-stad, op de Eco-beurs

Ik mocht weer 'gratis mam Bus op d'Oekofoire' en dus dwaalde ik vanmiddag rond tussen een bonte verzameling groene zaken. Van biologisch brood en fruit tot verantwoord bouwen en renoveren. De gratis bussen vanuit d'Nordstad - waar ook Ettelbruck onder valt - lijken aan te slaan. Vorig jaar zaten er zes mensen in de bus, nu waren het er minstens twintig. Straks eet ik lekker biologisch brood met biologische frambozenjam en daarna ga ik héél veel folders lezen...

vrijdag 18 september, 2009

Frustratie

En Födsel mocht niet mee naar buiten...

15:03

15.03-180909: Thuis, koffie op het terras

Geen boodschappen nodig vandaag. Dus een lekker werkdagje thuis, onderbroken door de nodige koffiepauzes. Heerlijk als je dat half september nog steeds op het terrasje kunt doen! Met uitzicht op de keukenkruiden, die zich boven verwachting ontwikkelen. Ze ruiken heerlijk, wat het vertoeven hier extra aantrekkelijk maakt.

donderdag 17 september, 2009

De andere kant

Nu het allemaal zo onduidelijk is wáár je in de toekomst allemaal een vergunning voor moet aanvragen, heb ik vandaag voor de zekerheid in plaats van een regenhoedje maar een paar pantoffels gekocht...

En dan maar hopen dat er niet ook een voetvoddentax komt...

15:03

15.03-170909: Rue Prince Jean, Ettelbruck, op weg naar huis

Op de hoek van de Rue Prince Jean en de Rue Pierre Wiser worden appartementen gebouwd. Op één na zijn ze al verkocht, dus kennelijk gaat het in Luxemburg nog heel redelijk met de huizenmarkt. Het blijft een fascinerend gezicht, zo'n bouwproces. Het vroegere parkeerterrein veranderde in een immens gat, waaruit laag voor laag de nieuwe huizen tevoorschijn komen. Er staan dan ook regelmatig mensen te kijken. En sommigen maken er zelfs foto's van... ;-)

woensdag 16 september, 2009

't Waait wel over

Het begon al helemaal verkeerd toen ik verstoord een klap gaf op de wekker die me uit m'n slaap haalde. Waarna ik direct weer verder sliep en vervolgens veel te laat en met een stevige hoofdpijn wakker werd. Dit werd een blèh-dag, wist ik meteen.
Blèh-boodschappen waarvoor ik met tegenzin op weg ging. Maar ik was sneller thuis dan verwacht, met alles wat ik nodig had en zonder onnodige impulsaankopen.
Pffffft-vertalen... Gisteren blijven steken in een saaie passage waarin de schrijver omstandig vertelt waaróm hij schrijft wat hij schrijft. Maar die is nu achter de rug, zodat ik morgen weer lekker het verhaal zélf kan oppikken.
Jakkie-klikodag... Maar alle afval staat weer klaar om opgehaald te worden.
Hè-bah-solofanlogdienst... Geen medelogger om gezellig mee te mailen en meningen over de uitzending mee uit te wisselen. Gelukkig dwarrelde er toch een paar berichtjes van een solidaire meeluisteraar mijn inbox binnen en leverde het luisteren een paar aardige stukjes op.
Hè-nee-niet-wéér-afwassen... Maar het aanrecht is weer leeg en de laden en kasten staan weer vol met glimmende keukenspullen.

Alles wat ik deed, deed ik vandaag met frisse tegenzin. Gek eigenlijk dat het resultaat precies hetzelfde is als op dagen dat ik fit en energiek m'n bed uitspring. Toch maar eens onthouden: een slecht humeur voegt niks toe en is alleen maar onnodige ballast...

15:03

15.03-160909: Rue Tony Schmit, Ettelbruck, op weg naar de supermarkt

Halverwege mijn straat is een mini-speeltuintje voor mini-kids. Heerlijk in het groen. Heel veel kinderen zie je er nooit, maar van tijd tot tijd spelen er toch wel kleintjes, meestal onder het toeziend oog van een of meer moeders. Maar nu gisteren de scholen weer begonnen zijn, is het er stiller dan ooit.
Overigens lijkt mijn leven vooral uit 'boodschappen doen' te bestaan. En dat terwijl de reden om per dag in te kopen (elke dag even naar buiten en een eindje lopen) eigenlijk verdwenen is nu ik vrijwel dagelijks de berg op wandel. Maar de routine zit er nog steeds in.

dinsdag 15 september, 2009

Water naar de zee

Ik geef het op. De conclusie dringt zich genadeloos aan me op - het heeft allemaal geen enkel nut.
In huize Pinksoup is opruimen een zinloze bezigheid. Na noeste arbeid kijk je zelfvoldaan en trots naar de lege plek die je hebt gecreëerd, dan ga je een welverdiende kop koffie halen in de keuken, en als je terugkomt ligt de hele lege plek weer vol met kat...

15:03

15.03-150909: Thuis bij de radio

Prinsjesdag. En dus een extra lange uitzending van het Radio 1 Journaal. De hele middag luister ik via de computer naar de radio, om straks een paar stukjes te schrijven voor het Fanlog. Veel koffie erbij, de nodige suiker om de energie op peil te houden, en dan maar zoveel mogelijk aantekeningen maken in het speciale Fanlog-kladschrift.

maandag 14 september, 2009

Zacht

Het zou een koude zondag worden - hooguit een graad of veertien. Maar onderweg merkte ik dat het reuze meeviel. De fleece trui - voor het eerst dit seizoen uit de kast getrokken - kon al gauw uit. Onverwacht zacht was het. En dus werd dát het thema voor de wandeling. Zacht.

Zacht was ook het grastapijt waarover het eerste deel van de tocht voerde.

Een zachtgele bloem op mijn pad.

Een fluweelzachte pruim die van de boom gevallen was.

Een dotje overtollig haar. Nee, niet van spannend wild - ordinair hondenhaar, achtergebleven na een lekkere borstelbeurt.

Een vederlicht en pluizig veertje.

Een veilig holletje in het zachte mos (met een heerlijk zacht hangmatje van spinrag).

Zachte zuivere scheerwol in wording...

Zachtgroen tussen de donkere en scherpe takken.

En toen kwam er een koe met een zachte snuit, en die blies het thema uit...

15:03

15.03-140909: Thuis aan het opruimen

Er lag een plastic zak in mijn brievenbus - het Luxemburgse equivalent van 'de zak van Max'. Zaterdag komen ze mijn overtollige kleren ophalen voor het goede doel. Een mooie aanleiding om de garderobekast eens uit te spitten, zeker nu het langemouwenweer begint te worden. Wat weg kan, gaat in de zak, de winterkleren gaan alvast in de was, de rest wordt netjes opgevouwen en teruggelegd. Dat alles uiteraard onder toezicht van de katten.

zondag 13 september, 2009

Langs de Wark naar Lopert

Hoewel het eerste deel van de route langs de Wark liep, was er door de lage waterstand maar bijzonder weinig Wark te zien.

Behalve dan op de plek waar ik, met enig sluip- en klimwerk, tot vlakbij het water kon komen.

Daar was het aangenaam toeven. Ook al omdat een schaatsenrijder, geholpen door de reflectie, een fantastisch abstract schilderij aan het maken was.

Gelukkig herinnerde ik me van een vorige wandeling dat ik de klaphekjes door moest, zodat ik deze keer niet op dood spoor terecht kwam...

Overigens was het ook zonder de Wark puur genieten. Lopert biedt tenslotte schitterende vergezichten.

Maar ook iets dichterbij was er heel veel moois te zien.

En nóg dichterbij was het al eveneens bijzonder fraai.

Hoe dichterbij je keek, hoe mooier het eigenlijk werd.

Zo zie je maar: Luxemburg heeft méér te bieden dan "alleen maar" oneindige landschappen.

En het thema van de wandeling? Dat komt later. Maar ik kan nu alvast verklappen dat dat álles te maken had met het weer van vandaag...

15:03

15.03-130909: Aan het wandelen, vlakbij Warken

Eigenlijk had ik een andere (langere) wandeling gepland. Maar een mug hield me tot half zes uit de slaap. Dus besloot ik iets langer te blijven liggen en iets korter te wandelen. Het werd een eindje langs de Wark en dan via Lopert (en de fotoplek voor project 16:29) weer terug. Om 15.03 had ik net de Wark achter me gelaten en begon ik aan de klim naar Lopert.

zaterdag 12 september, 2009

Een kindermaaghand is gauw gevuld...

Al die spirituele boeken die ik de laatste maanden corrigeer, leren me dat ik goed moet luisteren naar mijn lichaam. En dat doe ik dan ook - zelfs als mijn lichaam me heel foute dingen influistert.
Gelukkig heeft de Delhaize hagelslag (de Luxemburgse supermarkten hebben daar nog nooit van gehoord, geloof ik) in het assortiment. Zodat ik vandaag kon toegeven aan mijn lekkere trek. Zes bio-boterhammen met licht gezouten roomboter en een dikke laag hagelslag... Jammie!

15:03

15.03-120909: Thuis aan de poets

Zaterdag is dé dag voor het grote werk. Swifferen, stoffen, stofzuigen, dweilen. En ook de dag dat ik alle balletjes, muisjes en visjes van de katten weer tevoorschijn tover vanonder de boekenkasten en het tv-meubel. Dan hebben ze weer een week lang keus te over - hoewel: op zondag zijn de meeste alweer uit het zicht verdwenen...

vrijdag 11 september, 2009

Bonussen

Er is vandaag de dag veel kritiek op bonussen, maar ik ben er maar wat blij mee. Regelmatig krijg ik onverwachte cadeautjes tijdens de beklimming van de berg, op weg naar het dagelijkse fotomoment.
Zo zag - en hoorde - ik van de week halverwege de klim de reddingshelikopter vertrekken van het platform naast het ziekenhuis,

en koers zetten naar het noorden.

En alsof het zo was afgesproken, zag ik 'm halverwege de afdaling weer terugkomen.

Vandaag alweer onverwachte verrassingen. Met als thema 'geel', zou ik bijna zeggen. Een stralende bloem...

en een fraaie rups.

Zo blijft die dagelijkse wandeling extra leuk, natuurlijk. :-)

15:03

15.03-110909: Rue de Warken, Ettelbruck, op weg naar huis

Een doorkijkje bij de Rue de la Synagogue. Eigenlijk niet echt een straat, meer een steegje rondom de synagoge. Die werd in 1870 ingewijd door de destijds 102 leden tellende joodse gemeenschap in Ettelbruk. De Rue de Warken heette toen nog "Im Eker". Op de achtergrond uiteraard een heuvel - je ziet nu eenmaal niet anders als je in een dal woont.

donderdag 10 september, 2009

Dubbelzijdig mes

Project 16:29 begint al vruchten af te werpen. Niet alleen levert het fraaie foto's op - verbazingwekkend hoe veel 'zonnige dagen' nog van elkaar kunnen verschillen - maar bovendien gaat mijn conditie met sprongen vooruit.
Soms denk ik dat het makkelijker was geweest als ik een wat meer laag-bij-de-grondse plek had gevonden die uitzicht bood naar alle windstreken. Maar daarbij staan té veel heuvels in de weg, heb ik gemerkt. Dus klim ik elke dag een fiks eindje om mijn foto's te maken.
Waarna ik vanuit een verre hoogte neerkijk op mijn huis. Bij de pijl is nog nét het puntje van het dak te zien.

De eerste dag kostte de klim me 25 minuten en vier rustpauzes. Nu wandel ik fluitend zonder stops in een kwartiertje naar boven. Al net zo snel als de afdaling. Ha, volgend jaar wordt die hele Limburgse vierdaagse een eitje!

Overigens trekt 'project 16:29' inmiddels al veel een beetje bekijks...

15:03

15.03-100909: Thuis
Net terug van de supermarkt. Kattenbakgrit, water, koffie, Luikse wafels - wat heeft een mens nog meer nodig? Wat het water betreft: Volvic is om te drinken (lekker!), het goedkope Winny gebruik ik voor de koffie en de cupasoup.

woensdag 9 september, 2009

Onbedoeld schuldig

O jee... Dan koop je op het station van Maastricht, waar de trein naar Luik twee uur lang niet blijkt te rijden vanwege een verdacht pakketje dat daar is aangetroffen, in al je onschuld een boek om de tijd te doden, en dan blijk je een maand later ineens in het bezit van verboden artikelen...

15:03

15.03-090909: De Cactus in Ingeldorf

Een heel ongebruikelijke sectie van de supermarkt. Voor een niet-drinker is het allesbehalve eenvoudig om een goede cadeauwijn uit te kiezen. Van Luxemburgse bodem, uiteraard. Het werd een Elbling 2006. "De droogste wijn die in Luxemburg wordt geproduceerd" belooft het etiket. Alle wijndrinkers in mijn omgeving geven de voorkeur aan droge wijnen, en hopelijk geldt dat ook voor de ontvangers van de fles.

dinsdag 8 september, 2009

Blik vooruit

De berichten over jongste zus blijven bemoedigend. Elke dag een beetje beter. Toen ik haar belde, keek ze naar een tenniswedstrijd die haar nog grotendeels ontging. "Maar ik zie alweer dat het een tennisbaan is, blauw met witte lijnen. En er loopt iemand in het rood heen en weer." Ook kan ze alweer loslopen. Zelfstandig boodschappen doen is nog een brug te ver: te veel risico dat de suiker die ze in haar tas stopte na thuiskomst toch zout blijkt te zijn.
Natuurlijk gaat het haar niet snel genoeg. Maar ze heeft me bezworen dat ze geduldig zal zijn en niks zal forceren. Al gaat ze morgen weer aan het werk - iets waarover oudste zus zich plaatsvervangend druk maakt. Maar ach, da's niet meer dan gewoon binnen de familie. ;-)
En ondertussen blijft het maar zomeren. Het enige waaraan je kunt zien dat het toch echt september is, is de vergane glorie in de violenbakken. Hoewel ze hard hun best blijven doen om de felle zon en de droogte te trotseren. Met een beetje hulp van de gieter. Het mooiste is eraf, de tand des tijds knaagt zichtbaar aan de blaadjes.
Morgen 9 september en 28 graden. Het moet niet gekker worden!

15:03

15.03-080909: Thuis aan het werk

Bezig met een vertaling. Een vertaling via een omweg: ik kreeg de Engelse vertaling van een roman in het Azerbeidzjaans en vertaal die weer in het Nederlands. Niet ideaal, maar gezien mijn kennis van het Azerbeidzjaans de enige manier.

maandag 7 september, 2009

Project 15:03

Project 15:03 is een afgeleide van project 16:29. Maar het zal, zo verwacht ik, tot een héél ander resultaat leiden. Want het is wel tijdgebonden, maar niet plaatsgebonden.
Elke dag om 15.03 maak ik een foto van de plek waar ik op dat moment ben. Een minuut vóór het zover is, waarschuwt het alarm op m'n mobiel me dat ik nog 60 seconden tijd voor een snelle blik om me heen en het kiezen van het mooiste beeld. En dan maak ik welgeteld één foto.
Die foto's komen wél hier te staan (met uitzondering van de dagen dat ik niet de beschikking heb over een computer). Met een korte beschrijving en náást (of liever gezegd: onder of boven) het gebruikelijke dagelijkse logje.
De komende weken beschouw ik als aanloopperiode. Ik moet tenslotte nog de routine ontwikkelen om mobiel én camera altijd bij me te steken als ik de deur uitga. Het echte project gaat dan 1 oktober van start en loopt minimaal tot 30 september 2010.
Of het wat wordt? Geen idéé. De tijd zal het leren. Maar het begin ís er alvast...

15.03-070909: Rue Pierre Wiser, Ettelbruck; op weg naar de supermarkt.

De bewoonster van dit huis heeft duidelijk plezier in tuinieren. Regelmatig is ze aan het werk: snoeien, wiedelen, schoffelen. Het resultaat mag er dan ook zijn. Elke keer als ik hier langskom, bedenk ik dat ik hoognodig zelf ook eens aan de slag moet. Alleen zal mijn tuintje er uiteindelijk wel heel anders uitzien, denk ik.

zondag 6 september, 2009

Project 16:29

Er borrelden ineens ideeën op voor twee nieuwe fotoprojecten. Over het tweede - dat project 15:03 gaat heten - morgen meer, maar met project 16:29 ben ik vandaag meteen voortvarend van start gegaan.
Voor dit project beklim ik een jaar lang enkele keren per week (dagelijks gaat niet lukken, omdat het anders het fanloggen doorkruist en ik bovendien af en toe elders vertoef) de heuvel naar Lopert. Daar heb ik een plekje ontdekt waar ik naar alle windstreken kan uitkijken. En elke keer dat ik daar ben, maak ik om precies 16.29 vier foto's. Dat tijdstip is niet willekeurig gekozen: de vroegste zonsondergang komende winter is om 16.28 - zodat ik nog nét de eerste avondlucht kan vangen.
De camera richt ik daarbij niet zozeer op het landschap, maar voornamelijk op de lucht. Zodat ik na dat jaar héél veel impressies heb van de Luxemburgse luchten zoals die zich in de loop van een jaar voordoen.
Jammer voor jullie, maar die foto's zullen maar af en toe hier verschijnen. Die bewaar ik voor publicaties elders - ooit, ergens...
Maar een eerste indruk heb ik natuurlijk wel. Luxemburg naar alle kanten, om 16.29 op deze zondagmiddag.

noord

oost

zuid

west

zaterdag 5 september, 2009

Dat komt nooit meer goed

Ooit kocht ik een potje pillen voor een goed doel. Ik zal er niet over uitwijden, maar ze moesten ervoor zorgen dat alles wat ik tot mij nam binnen een redelijke termijn geheel verwerkt mijn lichaam weer verliet. Elke avond twee pillen, dan begon de volgende dag met een vlotte sessie 'schoon schip maken'. Er zitten 100 pillen in zo'n potje, dus dat is goed geregeld. Na precies 50 dagen is het leeg, en als je bijtijds zorgt voor nieuwe voorraad blijft de continuïteit er goed in.
Tot zover de theorie. In de praktijk slaagde ik erin om uit dat allereerste potje één pil in de kattenbak te laten vallen. Daarna achtte ik hem niet meer geschikt voor consumptie. Geen probleem: je vist gewoon een nieuw exemplaar uit het potje en gaat over tot de orde van de dag nacht.
Toch levert die ene bezoedelde pil mij nog steeds elke avond een moment van irritatie op. Want er blijft sindsdien altijd één pil over, zodat direct bij het aanbreken van een nieuw potje het systeem al ontregeld is. Daar haal ik immers niet twéé pillen uit, maar slechts eentje. En vanaf dat moment zit er continu een oneven aantal pillen in het potje, en besef ik steeds als ik ze inneem dat ik er aan het eind van de rit eentje overhoud.
Toegegeven, het is geen wereldprobleem. Ook dát besef ik elke avond. Maar toch. Het zijn kennelijk inderdaad vaak de kleine dingen die het doen...

vrijdag 4 september, 2009

Dinner is served

Zeven minuten nadat ik de schoongemaakte en versgevulde voedersilo's heb opgehangen, zijn de eerste koolmezen en tuinfluiters ter plekke...

Ik geef toe dat het aan de vroege kant is, maar het weer is er herfstachtig genoeg voor!

donderdag 3 september, 2009

Constateringen

- De meest zinloze activiteit tijdens een fikse verkoudheid is eten; het verdwijnt weer net zo snel uit je lijf als je het erin stopt.
- Aan de hand van de slaapplaats van Meisje kan ik redelijk exact vaststellen hoe laat het is (9-10:30 vensterbank; 10.30-12.00 mijn luie stoel; 12.00-14.00 bankje onder het zijraam; 14.00-18.00 bed; 18.00-18.30 bij de schuifdeur; 18.30-0.00 haar eigen rieten stoeltje).
- De Wark staat inmiddels alweer op 23 cm. En er komen nog twee regendagen.
- Hoe vervelender ik me voel, hoe meer zin ik heb om leuke dingen te kopen.
- Het corrigeren tijdens een fikse verkoudheid vergt een tijdrovende tweede correctieronde om alle correcties alsnog op de juiste plaats te zetten.
- Misschien is het verstandig als ik vanavond maar eens vroeg naar bed ga...

woensdag 2 september, 2009

Deal

Nou vooruit: als we kunnen afspreken dat dit de enige keer is dit jaar, dat de komende maanden duidelijk wordt dat ik niet voor niks door weer en wind ben gaan wandelen, vanuit een zweterige dertig graden in een ernstig onderkoelde trein ben gestapt (en omgekeerd), dagelijks vitaminepillen, porties kwark met fruit en vruchtendrankjes naar binnen heb gewerkt en dat ik tot najaar 2010 nergens last meer van heb, dan wil ik deze onverwachte verkoudheid wel accepteren...

Maar maximaal twee dagen hoor, dan is het wel weer mooi geweest!

dinsdag 1 september, 2009

Boerenbedrog

Elke keer (niet dat dat váák is, maar af en toe komt het voor) dat ik elders dan in mijn eigen paradijsje verblijf, bedenk ik dat ik echt eens een nieuwe douche moet aanschaffen. De kleine grijze beschikt al over een veel aangenamer exemplaar, maar vooral tijdens mijn logeerpartij in Limburg besefte ik hoe armetierig het is om te douchen in een miezerig straaltje, dat bovendien steeds van richting verandert omdat de douchekop tijdens het gebruik onder invloed van de zwaartekracht steeds meer het hoofd laat hangen.
Vandaag neusde ik daadwerkelijk rond in een goed uitgeruste badkamerzaak. Ze hadden er prachtige exemplaren - maar met dusdanige prijskaartjes dat ik zo'n aankoop nog even moet uitstellen.
Dus werd het een vrij simpel exemplaar, dat in elk geval al een stuk luxueuzer is dan waar ik het nu mee moet stellen. Met een stevige houder en een sjieke massagedouchekop.
"Met drie standen!" vermeldde de verpakking. Die verschillende mogelijkheden heb ik inmiddels bestudeerd. Stand 1 is een brede, bruisende maar zachte waterstraal. Stand 2 is een krachtige, smalle straal die recht naar beneden valt.
En stand 3? Stand 3 is uit.
Dan voel je je als klant toch een héél klein beetje bekocht...

Hoera

Jongste zus is weer thuis, na een voorspoedig verlopen operatie. De artsen zijn tevreden, en pas volgende week donderdag hoeft ze terug voor de eerste controle. Voorlopig moet ze nog wel een beschermbril dragen, maar het verband mocht vanochtend van haar oog.
"En?" vroeg ik.
"Ik kan eindelijk de kat weer zien," genoot ze.
Alles is nog wat vaag en schimmig, maar als alles goed blijft gaan, wordt dat de komende dagen vanzelf beter.
Het licht is terug in haar leven! :-)