Pinksoup met sliertjes

maandag 31 augustus, 2009

Stelling

Hoe beter de auteur, hoe meer kleine foutjes er in een manuscript sluipen...

En kan nu eindelijk het misverstand dat er vóór 'en' nooit een komma komt eens uit de wereld worden geholpen?

zondag 30 augustus, 2009

Toi-toi-toi

"Ben je zenuwachtig?" vroeg ik aan jongste zus.
Maar nee, dat was ze niet, zei ze. Ze was het deze week wél regelmatig geweest: bij elk telefoontje. "En het lijkt wel alsof ik nog nooit zo vaak gebeld ben als de laatste dagen." Steeds als de telefoon rinkelde, vreesde ze een mededeling van het ziekenhuis dat de operatie werd uitgesteld.
Gelukkig blijft het bij de oorspronkelijke planning. Morgenochtend mag ze zich melden, en ergens in de loop van de dag wordt de hoornvliestransplantatie uitgevoerd. Of die succes heeft, weet ze op z'n vroegst dinsdagochtend, als het verband even verwijderd wordt voor de eerste controle. En als die tot tevredenheid leidt, mag ze diezelfde dag al naar huis.
Vanuit de verte zal ik met haar meeleven. Duimend en hopend dat ze, na ruim een jaar duisternis, eindelijk weer kan zien...

Zomerse schaatsers

Toen ik gisteren langs de Wark liep om foto's te maken van het bijna-dieptepunt (vanochtend stond hij op nog maar 14 cm...), zag ik iets dat in deze tijd van het jaar eigenlijk onvoorstelbaar is. En tóch waren ze er: schaatsenrijders op de Wark!

zaterdag 29 augustus, 2009

Dieptepunt

De Wark van hoog tot laag...

23 januari 2009 - 139 cm

25 maart 2008 - 40 cm

29 augustus 2009 - 15 cm

Lager kan een mens rivier toch niet zinken?

vrijdag 28 augustus, 2009

Oneigenlijk

Hij loopt voortdurend achter me aan, waar ik ook ga. Als ik 's avonds in de luie stoel zit, ligt hij graag op mijn voeten. Hij komt luid roepend op me toerennen als ik thuiskom met de boodschappen. Als hij maar even de kans krijgt, likt hij mijn handen of - liever nog - mijn neus. En in onbewaakte momenten ziet hij steeds weer kans mijn veters, stokken, kussens, balpennen en pantoffels aan flarden te kauwen.
Ik denk dat ik Födsel voortaan maar ga beschouwen als hond...

donderdag 27 augustus, 2009

Hoe warm het was en hoe lang

Als ik in de toekomst ook maar één mens hoor klagen over "die slechte zomer van 2009", dan... danne...
Nou, dan heeft ie gewoon hártstikke ongelijk (of een héél slecht geheugen)!

woensdag 26 augustus, 2009

Vooruitgang

Dagelijks zie ik haar verschillende keren door de straat schuifelen. Met voorzichtige stappen en haar ogen neergeslagen. In zichzelf gekeerd en passanten angstvallig negerend. Aan de lange riem loopt het minieme terriërachtige hondje steevast een paar meter voor haar uit.
Vandaag kwam ze me tegemoet toen ik met de volle boodschappenkar terugkwam van de supermarkt. Het hondje snuffelde nieuwsgierig aan de tas. Ongetwijfeld vanwege het gehakt dat ik voor vanavond had uitgekozen.
Ik glimlachte vriendelijk tegen het slimme beestje. Kennelijk was dat de geheime code om ook zijn bazinnetje te ontdooien. In het voorbijgaan keek ze me heel even aan en fluisterde bijna onhoorbaar "moien".
Zo klein als ie is - die mini-terriër is een heuse ijsbreker...

dinsdag 25 augustus, 2009

Roept u maar

Welja... of ik maar even wil opgeven hoeveel exemplaren van de bundel met weblogverhalen ik straks aan de man denk te kunnen brengen. Zodat de eindredacteur kan bepalen hoe groot de oplage moet worden.
Jemig. Ik heb geen idéé! Natuurlijk zal ik er zelf een paar afnemen, dan heb ik vast wat leuke sinterklaascadeautjes voor de familie. Maar vérder? Tien? Twintig? Vijftig?
Laat ik hier maar eens beginnen - dan héb ik nog eens iets aan mijn weblog. ;-)
Iemand belangstelling voor een bundel verhalen van webloggers?

maandag 24 augustus, 2009

Fladderwatcher

Sinds afgelopen weekend is er een nieuw ritueel ingevoerd in huize Pinksoup. Rond kwart voor negen installeer ik me met een flinke mok koffie voor het grote raam bij het terras. En dan is het wachten en hopen of hij weer komt. En áls hij komt is het genieten tot het zo donker is dat ik 'm niet meer kan zien. Mijn eigen vleermuis!

Nu alleen nog zien te ontdekken waar hij precies woont...

zondag 23 augustus, 2009

In één woord

Het is een nieuw spelletje op Hyves. Berichtjes met het verzoek de afzender in één woord te omschrijven, en dan zelf zo'n verzoek door te sturen naar al je hyves-vrienden.
't Is nog knap lastig om mensen in één woord te karakteriseren. Maar na lang piekeren is het me al twee keer redelijk gelukt, geloof ik.
Het verzoek doorsturen? Kán ik doen. Maar ik vind het véél leuker om het hier te plaatsen. Dus: hoe zouden jullie me in één woord omschrijven?

zaterdag 22 augustus, 2009

Waar zijn ze gebleven?

Elke keer als ik thuiskom na een bezoekje aan Amsterdam, overvalt me de enorme rust rondom het appartement. Ook nu weer.
Maar deze keer is de stilte wel heel extreem. De watervalletje naast het huis, die me 's nachts altijd in slaap klateren, ruisen nauwelijks hoorbaar nu het waterpeil in de Wark is gezakt tot een miezerige 16 centimeter. (Ter vergelijking: toen we afgelopen winter dreigden onder te lopen, stond ie op 1 meter 39. De normale stand is zo'n 40 à 50 centimeter.) En de stilte is nog oorverdovender door de mysterieuze verdwijning van alle tuinvogels. Ze zijn wég. Foetsjie. Spoorloos. De zon gaat 's ochtends zonder begeleiding op en 's avonds zonder merelgroet weer onder. Niet alleen bij mij in de tuin: de heg die ik dagelijks passeer als ik boodschappen doe en die normaal gesproken tjilpt van de tientalen mussen, zwijgt in alle talen.
Het leidde bij mij tot angstige visioenen over een massale slachting als gevolg van 'het geel'. Maar uitvoerig googlen in diverse talen leverde geen waarschuwingen voor deze contreien op. En evenmin kon ik ergens dode of - nog erger - zieltogende vogels vinden.
Maar waar zijn ze dan? Hebben ze vanwege de hitte de verkoeling van het bos opgezocht? Zijn ze massaal met vakantie? Zitten ze ergens op een schaduwrijk plekje te wachten tot het een beetje afkoelt?
Gisteren zag ik tot mijn vreugde heel even drie meesjes en twee musjes door de bomen hippen. Maar vandaag is alles weer leeg en stil.
Ik snap er niks van...

vrijdag 21 augustus, 2009

...tot teen

De pink hat hadden jullie al gezien. Het hoedje heeft goede diensten bewezen tijdens de vierdaagse. Beschermde mijn bril op de regenmiddag en hield het hoofd - min of meer - koel toen de temperatuur opliep tot een graad of dertig.
De pink socks with little owls maakten hun debuut op de 22-persoons barbecue waar ik afgelopen zaterdag te gast was. Ze oogsten veel bewondering (en hier en daar misschien een lichte jaloezie).
Helemaal terecht, natuurlijk...

donderdag 20 augustus, 2009

Vier dagen (2)

Als je een beetje oog hebt voor detail, valt je al snel op dat het zuiden van Limburg nog altijd behoorlijk katholiek is.

En daar wordt soms op heel creactieve wijze uiting aan gegeven.

Maar datzelfde oog voor detail kan ook vallen op - bijvoorbeeld - een paddenstoel in juni...

of op de vele fraaie kleuren die de natuur in dit seizoen te bieden heeft.

En wandelen door het mergellandschap blijft een heerlijke ervaring, waarbij je voortdurend je ogen uitkijkt.

Het enige wat ik, ondanks al mijn spiedende blikken en luisterende oren, niet heb kunnen ontdekken, waren de twee landgenoten die zich in het deelnemersveld moesten bevinden.

Maar ja, het was ook al moeilijk om überhaupt het deelnemersveld te ontdekken...

O ja, water was er natuurlijk ook - wat wil je, als je vier dagen door het Geuldal wandelt?

Maar aan alle goede dingen komt een eind. En dan is het driehonderdeenenzestig nachtjes slapen tot de volgende editie...

woensdag 19 augustus, 2009

Vier dagen (1)

Als je speciaal een vierdaagse uitzoekt die een beetje heuvelachtig is, is dit niet bepaald het uitzicht dat je verwacht...

Het bleek dan ook een zeldzaamheid. Want hoogteverschillen waren er meer dan genoeg.

Over een gebrek aan klimmen en dalen hadden we dan ook niet te klagen.

Onderweg kon ik uitvoerig genieten van het prachtige Limburgse mergellandschap...

en van de vele schitterende kastelen en buitenhuizen.

Maar uiteraard had ik ook oog voor de bloemetjes...

de beestjes...

en de bijzondere kleuren die ik tegenkwam.

Want dat was één van de eerste dingen die ik tijdens die vier dagen heb geleerd: Limburg is véél meer dan bronsgroen eikenhout!

dinsdag 18 augustus, 2009

De statistieken

Dagen: 4
Regendagen: 0,5
Boterhammen: 24
Kopjes koffie: een stuk of tig
Blaren: 0
Schrammen/blauwe plekken: 5
Insectenbeten: 2
Kilometers: 84
Medailles: 1
Genietgehalte: 100%

maandag 10 augustus, 2009

Even weg

Pinksoup goes walkabout...

Tot volgende week!

zondag 9 augustus, 2009

De show stelen

Er waren weer Nederlanders op de koffie - en het was gezellig. Na de uitgebreide uitwisseling over de geneugten van L (en na de koffie, natuurlijk) besloten we tot een middagje middeleeuwen. Dat kón, omdat in het kasteel van Vianden de historische week vandaag werd afgesloten.
Het was prachtig. Zowel het weer als het slenteren door de straten van Vianden, langs de kraampjes en de mensen-in-kostuum. En vooral ook in het kasteel. Een betere ambiance voor een historische week kun je niet bedenken.
Toch waren de roofvogels voor mij het absolute hoogtepunt. De show van de valkeniers hebben we gemist, maar de vogels zelf hadden we pontificaal in beeld. Schitterend toch?

Buizerd

Zeearend

zaterdag 8 augustus, 2009

Logistiek probleempje

Dan denk je dat je eindelijk alle inkopen gedaan hebt voor een weekje Nederland - en dan kom je tot de ontdekking dat je echt een grotere koffer nodig hebt...

vrijdag 7 augustus, 2009

De eeuwige student

Zo kan het soms gaan: je begint als eenvoudig vertaler, en voor je het weet ben je munitie-expert... ;-)

donderdag 6 augustus, 2009

Dertig-plus

Het enige wat me bij deze temperaturen goed afgaat, is het bedenken van redenen waarom ik vandaag niet in actie hoef te komen... ;-)

woensdag 5 augustus, 2009

Hoe ik aan een blauwe hand kom

Eigenlijk deed ik helemaal niks bijzonders. Ik had net knoflook kleingehakt en wilde alleen maar even mijn handen wassen. Dat doe ik tig keer per dag (ook zónder Mexicaanse griep), dus dat gaat puur op routine.
Tot vandaag. Midden in de halve draai die nodig was om de handdoek te grijpen, zag ik vanuit mijn ooghoek dat Födsel net op weg was naar de waterbak. Zijn staart bevond zich precies op de plek waar mijn voet een nanoseconde later zou landen.
Ik stokte in mijn beweging, op zoek naar een Födselloze plek voor mijn voet, verloor mijn evenwicht en kon nog net mijn arm naar het aanrecht bewegen voor steun. Alleen kwam die ietwat te hard neer... Kláp, zei mijn hand op het aanrecht.
Zodoende dus. Leuk hoor, katten...

dinsdag 4 augustus, 2009

Uitgepraat

Goh, da's nou ook wat... Na een hele dag typen, bellen, mailen, nog meer typen, nog meer mailen, msn-en, twitteren en overleggen, ben ik volkomen door m'n woordenvoorraad heen...

maandag 3 augustus, 2009

Professionele bijval

Lopen is niet alleen maar léuk, het is ook bijzonder heilzaam. Dat vindt ook de auteur van het boek dat ik aan het corrigeren ben. Toch grappig als je eens bij een ánder leest wat je zelf elke week aan den lijve ondervindt...

Iedere wandelaar en hardloper weet dat wandelen en hardlopen zeer heilzaam zijn; niet alleen voor het lichaam, maar ook voor de geest. Bewegen is überhaupt goed voor het lichaam, omdat het alle gewrichten en spieren soepel houdt en goed is voor de doorbloeding en daarmee voor de vitale organen van je lichaam. Neuropsychologen kunnen je vertellen dat je lichaam tijdens de fysieke inspanning van het wandelen en vooral het hardlopen een chemische stofje aanmaakt, de neurotransmitter dopamine, waarvan je happy wordt. Je kunt er zelfs euforisch van worden. Maar ook energetisch gebeurt er door te wandelen of hardlopen iets waar je van opknapt. Bij elke voetstap kan je energiesysteem namelijk automatisch oude energie loslaten en teruggeven aan de aarde. En doordat je beweegt in een verticale houding kan je energiesysteem meteen worden aangevuld met kosmische energie. Dit zorgt ervoor dat je na een flinke wandeling of een stukje hardlopen weliswaar fysiek moet uitrusten, maar dat je je geestelijk juist opgeladen kunt voelen (en daardoor zelfs fysieke pijn of ongemakken kunt overstijgen). Kosmisch opgeladen worden betekent praktisch dat je frisse inzichten en ideeën ontvangt. Alleen al daardoor kunnen gesprekken tijdens strandwandelingen of boswandelingen zo verhelderend zijn.

zondag 2 augustus, 2009

Doordeweekse zondag

Tja. Wie op zaterdag uitgebreid gaat shoppen, moet natuurlijk op zondag het achterstallige werk afmaken. Nog een geluk dat het vandaag regende.
Dus helaas heb ik geen tijd gehad om mezelf in roze outfit te fotograferen. 't Is trouwens nog maar de vraag of ik dat überhaupt ga proberen. Want ik weet al bij voorbaat dat het niks wordt - 'k heb véél te korte armen om zo'n zelfportret te maken! ;-)

zaterdag 1 augustus, 2009

Is dat niet...?

Tja. Als je in je Zeeuwse Hollandse zuinigheid een goedkoop horlogebandje kiest en je blijkt daar allergisch voor te zijn, dan moet je de lange reis naar Knauff nóg een keer maken. Wat overigens geen straf is.
Dus wandelde ik vanmiddag voor de tweede keer in korte tijd door de Hema. Deze keer belandde er een echt leren bandje in mijn mandje. Plus nog wat luxe lekkernijen en een paar kaarsen - daar kun je er immers nooit te veel van in huis hebben. En een roze t-shirt, omdat de outfit voor de komende vierdaagse in toenemende mate pink is uitgevallen.
Omdat ik er toch was, nam ik ook nog even de roltrap naar de sportwinkel. Op zoek naar van die regenhoesjes voor over je wandelschoenen, want een vierdaagse in Nederland kan, weertechnisch gesproken, best eens voor natte verrassingen zorgen. Maar € 38,- om mijn schoenen droog te houden, vond ik toch echt te gortig. Dus volstond ik met twee miniflesjes desinfecterende handgel. Dan hoef ik me in elk geval over de Mexicaanse griep geen zorgen te maken.

Of nee... ik kocht er nóg iets. Een schattig klein rugzakje voor een tientje. Groot genoeg voor de leeftocht en de eerstehulpmiddelen tijdens het wandelen. En onweerstaanbaar roze.
Dus mócht je straks ergens langs de route staan in Valkenburg en omstreken: je haalt me er zó uit. Helemaal Pink! ;-)