Pinksoup met sliertjes

zondag 30 november, 2008

Biazarre zondag

Het beste besluit van vandaag was om een uur later te vertrekken. Zondag en haasten vormen geen harmonieuze combinatie.
Daardoor kon ik de teruggekeerde mezen enthousiast begroeten en verwelkomen met vers strooivoer. En ik was tóch nog op tijd om een broodje paling te scoren. Daar had ik niet op gerekend, want meestal zijn die binnen een uur uitverkocht.
De rest van de middag slenterde ik de hele wereld over. Van Ierland naar Israël, van Griekenland naar Skandinavië, van Luxemburg naar IJsland. Met tussendoor steeds een rondje Nederland, om te kijken of daar nieuwe bekenden waren gearriveerd.
In de tombola won ik geen wii, geen minilaptop en geen mountainbike, maar wel een grote blauwglazen vaas die perfect in de verzameling past. Ik kocht een grote adventkaars, die ik morgen meteen in brand ga steken. Dronk een kopje Irish Coffee zónder whisky. En kreeg een forse hengst tegen mijn ribbenkast van een jochie dat stoer wilde doen zonder uit te kijken.
Voor mijn vertrek zwaaide ik nog even naar Nederland. "Tot volgend jaar maar weer!" riep ik.
Altijd een succes, zo'n bezoek aan de de internationale bazar.

zaterdag 29 november, 2008

Ontbreidelen

Van jongsafaan gewend aan maanden die iets ruimer bemeten zijn dan de inkomsten, kan ik uiterst gedisciplineerd leven en inkopen. Behalve op de dag nadat er vers geld is gestort. Dan probéér ik wel mezelf in de hand te houden, maar het besef dat het bedrag op mijn rekening meer dan genoeg is om de periode tot de volgende betaaldag te overbruggen, haalt het hebberigste in mij naar boven.
Vandaag had ik een boodschappenlijstje gemaakt, met de bedoeling niet minder maar zéker ook niet meer aan te schaffen dan wat daarop geschreven stond. Maar ook dat hielp niet. Volgens mij ligt het aan de supermarkten, die opzettelijk direct na betaaldag de meest begerenswaardige dingen voor mijn neus zetten.
Hé, geurkaarsjes in de smaak gardenia! Die héb ik nog niet. En laat ik dan meteen een voorraadje chalet des alpes meenemen, want die ruiken echt naar de frisse, knisperige dagen waarin we nu leven. En kijk dáár: een bakje oude Goudse kaasblokjes! Onweerstaanbaar. En wow, wat een grappige warme huissokken! O jammie, baconchips! Engelse drop! Een lekker vogelhapje dat nog niet in het assortiment van restaurant Chez Pinksoup zat! En wat een grappige mini-kersttulband ('t is tenslotte bijna zondag)!
Aan het eind van de wandeling langs de schappen, ligt mijn karretje overvol. En pas bij de kassa besef ik dat ik me wéér niet aan mijn goede voornemen heb gehouden.
Maar ach, 't is maar één keer per maand. De rest van de tijd ben ik weer ouderwets Hollands gierig zuinig...

Vissen zonder hengel

De mezen en vinken laten nog steeds mijn tuin links liggen. Gelukkig komt de ekster elke dag wél even langs, zodat ik in elk geval het gevoel houd dat ik de lekkernijen niet voor niets buiten heb gelegd.
En ook deze gast komt vrijwel dagelijks op bezoek. Niet om zich te goed te doen aan mijn hapjes, maar om zijn eigen kostje bij elkaar te scharrelen. Wat een geluk dat een van zijn favoriete visstekjes pál naast mijn huis ligt!

vrijdag 28 november, 2008

Uitblazen

Het nadeel van geen vaste baan hebben, is dat de weekends weinig verschillen van werkdagen. Hoewel je dat ook als voordeel kunt zien: het lijkt wel elke dag weekend.
Maar sinds de cursus begonnen is, ligt dat anders. Elke vrijdag sta ik al vóór zeven uur naast m'n bed, omdat de bus naar W. om acht uur vertrekt en niet wacht op langslapers. En vandaag kon ik na thuiskomst niet op m'n lauweren rusten. Er moest gekookt worden. Inderdaad op een wat merkwaardige tijd, maar deze keer kon dat niet anders, omdat het recept dat ik had uitgezocht gepubliceerd moest worden. Om kwart over vier was het klaar. Net op tijd voor de uitzending, want er stond ook nog een fanlogdienst op het programma. Dan voel je om half zeven bést dat je al een lange "werk"dag achter de rug hebt. Maar dés te lekker zal het zaterdagse uitslapen zijn. Eindelijk weekend!

donderdag 27 november, 2008

Ssssst

Er heerste vandaag doodse stilte in de tuin. Eén vink heb ik gezien. En vanmiddag kwam de ekster even langs. Maar voor de rest was het stil. De lekkere hapjes bleven onaangeroerd.
En dat niet alleen. Ook onderweg naar de supermarkt viel me de rust op. Eén of twee auto's, een enkele passant, maar verder lege straten en stoepen. Alsof het zondag was in plaats van donderdag. Al waren de winkels gewoon open. Vrijwel verlaten, maar open.
Weer thuis sloeg ik er mijn agenda op na, maar nergens in Europa bleek 27 november een bijzondere dag.
Misschien was het gewoon het grijze, kille weer. Zo'n sombere, koude dag waar niemand zin in had. Geen mens, geen vogel.
Als het maar niet het begin van de winterslaap is. Want dan wordt het hier maandenlang een wel heel stille bedoening...

Uilenboom

Heerlijk vind ik het, al die vogels in de tuin. Het eerste meesje, het eerste vinkje - elke bezoeker werd enthousiast begroet. En helemaal opgetogen was ik toen ik voor het eerst de ijsvogel signaleerde.
Maar een mens wil altijd iets te wensen overhouden, en niets menselijk is mij vreemd. Dus droom ik door...
Ooit hoop ik in mijn tuin een uil aan te treffen. En hier verwacht ik hem:

Al vanaf het begin vind ik die grillige, aftandse walnoot een echte uilenboom. Verweerd, vol handige nissen en hoeken die als perfecte schuilplaats kunnen dienen. De ruige schors is een uitstekende camouflage en de knoestige, stevige takken lijken de uilen naar zich toe te wenken.
Een echte uilenboom. Maar pas vandaag ontdekte ik waardoor die associatie zich al bij de eerste blik aan me opdrong.
Er zit al een uiltje in! :-)

woensdag 26 november, 2008

Verlaat cadeautje

In Luxemburg-stad was het aanzienlijk grauwer en mistiger dan in E. Maar alle banken stonden er nog. Niks omgevallen. Mocht ooit het Luxemburgse bankwezen instorten, dan zal het een flinke dreun geven in de hoofdstad. Het halve centrum (en 80% van de nieuwbouw op Kirchberg) bestaat uit financiële instellingen en verzekeraars. Maar misschien is dat het geheim: je bouwt de banken zó dicht op elkaar dat ze van z'n lange lieve leven niet kúnnen omvallen.
Vandaag lunchte ik met oud-collega's, die sinds mijn vertrek tot een duizelingwekkend niveau zijn gestegen. Bij helder weer kijken ze uit over de hele stad. Nu bleef het bij een grijze oneindigheid.
Na het eten - nog van dezelfde kwaliteit als ik me herinner - mocht ik mijn favoriete truc uithalen. Je gaat met een lege portemonnee de winkel in en komt er met dik honderd euro aan hobby-artikelen weer uit. Zelfs als ik in E. raak ingesneeuwd, hoef ik me de hele winter niet te vervelen.
Altijd weer een groot succes: de truc met de cadeaubon. Bijna een jaar voorpret en nu maandenlang fröbelen!

dinsdag 25 november, 2008

Pet en aanverwant

't Was weer blauwe-zakkendag.
Alles wat recyclebaar is mocht vanochtend langs de stoeprand worden gezet. En als je op zo'n dag al vroeg door de stad wandelt, zie je het consumptiepatroon van je buren door het halfdoorzichtbare plastic schemeren.
Veel waterflessen. Mijn merk is niet populair, want aan de dure kant. Maar ik hou van het ietwat metalige smaakje; alleen voor de koffiezetter heb ik kleine flesjes water-zonder-smaak, zodat de bonen volledig tot hun recht komen. Evian - zo te zien erg geliefd in mijn buurt - heeft een zoetige bijsmaak die me niet erg bevalt.
Op de hoek woont een ware zuivelfan. De lege melk- en yoghurtpakken voeren de boventoon in de sac bleu. De bewoner van het pand daarnaast leeft hoofdzakelijk op blikgroente. Naast mijn overburen gaan er in de twee weken tussen de ophaaldagen aardig wat bierblikjes doorheen, met Diekirch als favoriete merk. Lege aluminium kuipjes verraden de kattenbezitters. En bij het bescheiden industrieterreintje om de hoek staan elke veertien dagen minstens negen zakken vol frisdrankblikjes. Vooraan in de straat woont iemand die ik ernstig verdenk van smetvrees, gelet op het aantal verpakkingen van schoonmaakmiddelen en bleekwater.
Mijn eigen zak toont mij - ten onrechte - als een sober mens. Vier kattenvoerkuipjes, een enkel tomatenpuree- of champignonblikje, maar vooral heel veel waterflessen. Gelukkig maar dat snoep- en snackverpakkingen niet in de blauwe zakken mogen, anders zouden de buren een heel ander beeld van me krijgen...

maandag 24 november, 2008

Trieste restanten

't Was wel een verrassing, maar anders dan ik me had voorgesteld.
Toen ik vanochtend de rolluiken ophees, bleek de sneeuw grotendeels verdwenen. Wat restte waren een paar sneue bergjes langs de trottoirs. Plus het futuristisch aandoende restje van de sneeuwpop die de bovenburen gisteren enthousiast op hun balkon hadden gemaakt...

De aanhouder wint

Ooit moet het me lukken om een pizza te eten zonder m'n handen te branden aan de oven. Vanavond maar weer eens oefenen, dus.

zondag 23 november, 2008

Lazy sunday

Het was een zondag van "had willen".
Ik had willen wandelen. De route lag al klaar: veertien kilometer door het bos en langs het dal. Een prima tocht voor veel sneeuwfoto's. Maar de sneeuw was alweer verdwenen, en toen vanmiddag de nieuwe lading kwam, was het te laat om nog te vertrekken.
Ik had mijn haar willen verven. Maar ik vond het te koud in de badkamer. Een luxeprobleem - of een eufemisme voor "geen zin in het gedoe".
Ik had willen lezen. Maar het boek dat ik "moest" doorworstelen voor een recensie had mij de zin daarin tijdelijk ontnomen.

Of ik spijt heb van mijn verlummelde dag?
Nee hoor! Uiteindelijk waren de katten nóg luier dan ik...

En doordat ik thuisbleef, zag ik toevallig wél hoe fraai de grote bonte specht vandaag voor me wilde poseren...

En als het meezit, levert het fröbelen waar ik voor koos een leuk sinterklaascadeautje op...

Bovendien ligt er nog een lange avond voor me. Uren waarin ik kan willen wat ik wíl - en misschien zelfs kan besluiten om het ook maar te dóen.
En die wandeling kan vast en zeker morgen in de herkansing. Want buiten groeit een sprookjeswereld die een prachtige verrassing belooft als morgen de rolluiken opengaan...

Tadáá!

De sneeuw is grotendeels weg, dus kerstkaarten kan ik er niet van maken. Maar eindelijk is het gelukt om hem voor de camera te krijgen! :-)

zaterdag 22 november, 2008

Zaterdag in de tuin

Yes! De sneeuw is gearriveerd!

En dat betekent drukke nering in restaurant Pinksoup...

Terwijl de boomklever zich te goed doet aan het vetblok

scharrelt in de achtertuin de grote bonte specht zijn kostje bij elkaar

waarbij hij voortdurend waakzaam blijft.

En ook de 'grote jongens' beginnen nu trek te krijgen...

Het blééf maar sneeuwen, deze zaterdag. De mezen vonden het niks, maar het leverde prachtige plaatjes op.

Zó fraai dat we heel voorzichtig al aan de kerstkaarten gaan denken...

vrijdag 21 november, 2008

Schijn bedriegt

Ik hoor de specht! denk ik halverwege de middag, terwijl ik bezig ben in de werkkamer. Ik gris mijn fototoestel van het bureau en sluip voorzichtig de slaapkamer in, hopend dat ik 'm nu eindelijk eens herkenbaar in beeld kan brengen.
Geen specht te zien...
Soms laat ik me zélf nog in de luren leggen door die malle vogelklok!

Dilemma's

Jarenlang heb ik dit weblog gevuld zonder erover na te denken. Maar nu sta ik dagelijks voor keuzes. Het wordt steeds meer een tuinvogelfotoweblog (Mooi scrabblewoord, trouwens!) terwijl dat nooit de bedoeling is geweest. Zo legde ik vandaag weer een kuifmees en een boomklever vast, die ik hier zonder nader commentaar zou kunnen neerzetten. Hoewel ik het soeplog eigenlijk had bedoeld voor schrijven... Maar ja, dan zou ik moeten vertellen hoe stupide ik m'n hand heb verbrand aan de elektrische oven waar ik regelmatig ruzie mee heb. Zodat ik een reputatie ga opbouwen als onhandige brekebeen die zo langzamerhand maar onder curatele moet. En daar zit ik dan ook weer niet op te wachten.
Leuk hoor, dat webloggen. Maar het valt láng niet altijd mee... ;-)

donderdag 20 november, 2008

Heerlijke herfst

Als ik van de supermarkt naar huis loop, ruik ik overal de houtachtige rook van de open haarden. De eerste mutsen zijn weer zichtbaar, en zelf heb ik alvast een paar fleece handschoenen aangeschaft. Vandaag trakteerde ik mezelf op een zak originele nicnac, de kleine biskwietjes die hier als Sinterklaasstrooigoed in de schappen liggen. En op een bakje kruiden waarmee ik warme appelsap kan omtoveren in een smakelijke kaneelcider-zonder-alcohol. Jammie!

En morgen? Morgen gaat het sneeuwen! :-)

woensdag 19 november, 2008

Yes!!

Schitterend, al die vogels in m'n tuin. Maar al vanaf het moment dat ik dit appartement voor het eerst zag, hoopte ik op de aanwezigheid van die éne... De omgeving leek helemaal perfect: bomen, stromend, helder water met hoge oevers, rust en stilte. Het zóu kunnen. Alleen had ik 'm nog nooit gehoord of gezien.
Tot vandaag. Hij is er! Jippie, ik heb een ijsvogel in de buurt!

dinsdag 18 november, 2008

Speciaal voor Truus

Truus wil graag vogeltjes. En vogeltjes héb ik. Nu het wat kouder begint te worden meer dan ooit. (En wie genoeg heeft van de vogeltjes - dan maar even wegkijken of verder omlaag scrollen, er komt ook een foto zónder die krengen...)

Vandaag voor het eerst ook gesignaleerd in de tuin: de mussen. Niks bijzonders, gewone huismussen. Maar tot nu toe had ik ze nog niet gezien. Ze komen in paartjes. Meneer mus...

en mevrouw mus.

Met een beetje geluk zijn het er morgen nog meer, want vanwege de kou en de nachtvorst heb ik extra veel lekkers neergelegd en opgehangen.

Overigens is het ook zónder vogels bijzonder mooi in deze tijd van het jaar. Soms zie ik ineens weer waarom ik zo van de herfst hou. Vanwege het schitterende licht...

maandag 17 november, 2008

Daar gaan ze...

De winter komt eraan. Nét voor de eerste nachtvorst gaan ze op weg naar het zuiden. Morgen zal ik proberen ze te filmen, want het geluid van overtrekkende kraanvogels in november is bijna*) het mooiste dat ik ken...

*) Het is nóg mooier als ze in het voorjaar weer terugkomen...

zondag 16 november, 2008

Woeah!

We wisten wel dat ze ons lazen... maar dat ze er zo ronduit voor uitkomen en ons ook blijken te waarderen, is een lekkere opsteker!

Foutje

"O, maar dát ziet er een stuk beter uit!" zei de oogarts toen jongste zus weer eens op controle kwam.
"Dat mag ik hopen," zei zus, "want u bekijkt nu het gezónde oog..."

Overigens gaat het voetje vooruit met de ontsteking, maar het gaat volgens de artsen nog láng duren voor ze weer een beetje kan zien.

zaterdag 15 november, 2008

Kabbelen

Tja, wat valt er te vertellen over een dag als vandaag? Zo'n dag waarop je eigenlijk niks doet. Beetje lezen, beetje computeren, beetje klungelen in huis, beetje klooien in de keuken. En, als je ontdekt dat je vergeten bent het zondagse kattenhapje in huis te halen, even dreutelen naar de supermarkt. Het weer is al net zo onopvallend als de dag: niet te koud, niet te nat, maar grijs en gelijkmatig.
Best lekker, zo'n dagje dat het leven niet bruist maar kabbelt...

vrijdag 14 november, 2008

Zwaar maar mooi

Hèhè, de klus is geklaard.
Dagelijks - met uitzondering van mijn week in Nederland - waren zij en ik de afgelopen bezig om alle foto's waar misschien een copyright op rustte van het Fanlog te verwijderen. Want nóg een claim van een boze rechthebbende zou iets te veel van het goede zijn voor een paar goedbedoelende hobbyisten.
Zwaar werk. Maar tegelijkertijd ook heel boeiend. Want wat wás het leuk om drie jaar radionieuws door te spitten en al die berichten nog eens voorbij te zien komen. Ik moet bekennen dat ik zelfs nog even bleef doorlezen toen we helemaal rond waren, om die hele onverkwikkelijke strijd om het leiderschap bij de VVD nog eens tot me te nemen. En dat ik wéér bijna tot tranen toe geroerd was bij het filmpje over de redding van de paarden van Marrum.
Ik mopper wel eens in mezelf om de vele tijd die in het fanloggen gaat zitten. Maar als je terugblikt in die drie jaar berichtjes, zie je dat we met al dat werk een uniek document aan hedendaagse geschiedenis hebben samengesteld. Eigenlijk zouden we al die berichtjes moeten bundelen en uitgeven. Prachtig materiaal - zelfs zónder foto's!

donderdag 13 november, 2008

Ik kan het niet laten...

Nog ééntje dan... om te laten zien dat er niet alleen vogeltjes in de tuin zitten. :-)

woensdag 12 november, 2008

Meisje

Soms is het (ook) op woensdag wasdag...

dinsdag 11 november, 2008

Kieken

Of ik nog steeds plezier heb van de nieuwe camera? Nou en of! Nu sta ik niet meer 'zomaar' voor het keukenraam, maar leg ik dagelijks de tuinbezoekers vast. Alleen val ik jullie daar niet steeds mee lastig. Want jullie zitten vast niet te wachten op dagelijkse plaatjes van alwéér zo'n leuk koolmeesje.
Vandaag dan ook iets héél anders...

Een leuk vinkje! :-)

maandag 10 november, 2008

Warm onthaal

Alsof heel L. had gewacht op mijn terugkeer...
Drie keer ging vandaag de deurbel. Volgens mij is dat evenveel als in de periode tussen mijn verhuizing en de vakantieweek in Nederland.
De eerste keer was het de postbode. Met een aangetekende brief - niet voor mij, maar voor de voormalige bewoonster van de tweede etage. Ik maakte hem duidelijk dat zij met voor mij onbekende bestemming vertrokken was. Dus postbode ging weer. Mét de brief.
Daarna belde er een meneer die ik aanvankelijk niet zo goed begreep, omdat hij drie talen door elkaar sprak. Maar uiteindelijk werd uit zijn Babylonische verhaal toch duidelijk dat ik uit de catalogus die hij me overhandigde overheerlijke diepvriesgerechten kon bestellen. Voor kerstmis. Hij zou over een week of twee telefonisch informeren welk lekkers ik had uitgezocht. Naast het nummer van mijn mobiel noteerde hij English, zodat ik erop reken dat het telefoontje iets soepeler zal verlopen dan het gesprek aan de voordeur.
De derde keer dat ik opendeed, stond de voormalige overbuurvrouw op de stoep. Zij kwam de post ophalen die de afgelopen weken nog voor haar was binnengekomen en die de huidige bewoners bereidwillig voor haar op de verwarming hadden bewaard. Naar de aangetekende brief zou ze op het postkantoor informeren, beloofde ze. Dat kwam vast wel in orde.
Drie bezoekjes op één dag - daar moeten de mensen in L. maar geen gewoonte van maken... ;-)

zondag 9 november, 2008

Time flies...

't Is alwéér zondagmiddag...

vrijdag 7 november, 2008

Thuis

Ziezo, we zijn er weer.
De waterval ruist als vanouds en de katten vonden het hoog tijd dat ik weer terugkwam. Nog vóór ik mijn schoenen had uitgetrokken, stonden ze al verwachtingsvol klaar. Twee bij de etensbakjes - die weliswaar goed gevuld waren, maar eten-van-je-eigen-mens smaakt natuurlijk honderd keer beter dan van een goedbedoelende overbuurvrouw. En twee bij het speeltje-aan-een-touwtje waarmee ik dagelijks een paar sprintjes door de gang trek, zodat de katten het kunnen vangen. Voor het feit dat ik eerst de koffer wilde uitpakken en een hapje eten konden ze nauwelijks begrip opbrengen.
De reis verliep naar wens. Wat de aansluitingen betreft althans. Want achteraf gezien is het misschien niet zo slim om op vrijdagmiddag om kwart over vijf uit Luik te vertrekken. Volgens mij ging de voltallige Belgische jeugd een weekendje kamperen in de Ardennen. Ze zaten dicht op elkaar gedrukt en luidruchtig (de wijnflessen gingen vrolijk rond) in de coupés, zodat ik en nog zo'n veertig reizigers dik vijf kwartier in het gangpad moesten staan tot de tieners, vlak voor de grens met L., waren uitgestapt.
Enfin, dat overleven we wel. De maag is weer gevuld, de schoot ligt klaar voor Födsel, de kamer is weer op temperatuur en de waterval ruist.
Ik ben weer helemaal thuis!

donderdag 6 november, 2008

Hieperdepiep

Beginnen jullie maar vast, ik kom later wel binnenvallen...

dinsdag 4 november, 2008

Een dagje Amsterdam

Het was wel even omschakelen. Op weg naar de tram, bedacht ik dat ik moest vragen combien de zones... Maar nee, alle dagelijkse contacten kunnen nu weer gewoon in het Nederlands. Dat maakt het leven een paar dagen lang heel eenvoudig.
De drukte van de Kalverstraat was ik duidelijk ontwend. En ik nam me voor er ook niet meer aan te wennen - af en toe een dagje is precies genoeg.
Logeren bij jongste zus is gezellig en moeilijk tegelijk.
Gezellig om weer eens lange avonden door te kletsen over van alles en nog wat. En vooral over die ene factor die ons tot in lenge van dage zal binden: de kleine grijze. Dat bijzondere mens die op haar 93e eigenlijk nog precies dezelfde is als ze in onze jeugd was.
Moeilijk omdat haar dagelijks bestaan zo'n worsteling is geworden met alle dagelijkse handelingen die zo vanzelfsprekend lijken, maar dat niet blijken te zijn als je ogen het niet doen. Bewonderenswaardig zoals ze zichzelf toch staande weet te houden en op de tast voor zichzelf kan zorgen. Hoe vermoeiend dat moet zijn is te zien aan de vele korte hazenslaapjes die ze doet. Maar ze redt het toch maar - echt een kind van haar moeder.
Vannacht mogen we opblijven, hebben we besloten. Kijken hoe Amerika kiest en pas gaan slapen als we zeker weten wie gewonnen heeft. Met zoutjes, kaas en koffie als pepmiddelen. Een soort van oudejaar, maar dan anders. En aan het eind natuurlijk proosten op de goede afloop. Vooropgesteld dat de Amerikanen verstandig zijn, natuurlijk...

maandag 3 november, 2008

Op de koop toe

Best prijzig, zo'n retourtje naar Amsterdam.
Maar de schitterende zonsondergang kreeg ik er helemaal gratig bij!

Onderschatting

Naar bed gaan met het zorgelijke idee dat het allemaal heel krap gaat worden en dan een half uur te vroeg klaar zitten voor vertrek... :-)

zondag 2 november, 2008

Extra gevuld

Geen sprake van zondagsrust vandaag.
Er moesten kleren worden uitgezocht en koffers worden gepakt. De kattenbakken kregen een extra schoonmaakbeurt en voor de mezen heb ik een goed gevulde halve kokosnoot opgehangen om de komende dagen te overbrugen. Ik heb gespit door foto's van vroeger, voor het bezoek aan de vriendin van de lagere school die mij dankzij het internet terugvond en met wie ik de kennismaking ga vernieuwen. En tussendoor waren zij en ik druk met het verwijderen van Fanlogfoto's waar misschien óók copyright aan kleefde, om nieuwe claims van boze fotografen te voorkomen.
Maar nu ben ik er helemaal klaar voor: morgen reis ik af voor een paar dagen Nederland. :-)

zaterdag 1 november, 2008

De eerste portretten

De vogels vinden het prima dat ik foto's van ze maak. Zo lang ik er geen bezwaar tegen heb dat ze rustig dooreten tijdens de sessie. En met deze camera kun je niet alleen zien dat er inderdaad vógels in de tuin zitten, maar is zelfs het verschil tussen koolmezen en pimpelmezen duidelijk te zien.

Overigens zijn het niet alleen vogels die hier komen snoepen. Gelukkig beperken de eekhoorns zich voorlopig nog tot de rondzwervende walnoten.

Dus Swink, als je laptop het weer doet: nog hartstikke bedankt!

En nog een waarschuwing voor je definitief de knoop doorhakt - er is geen smeriger karweitje dan het opruimen van kattenkots...