woensdag 24 september, 2008
Zelfredzaamheid
Zelfs Vitesse - altijd al een makkelijk huisgenootje - lijkt in L. op te bloeien. Ze is socialer en aanhankelijker. En speelser.
Waar ze vroeger tamelijk afstandelijk was en feitelijk een gedoogbeleid jegens mij voerde, zoekt ze nu steeds meer mijn gezelschap. En een paar keer per dag lokt ze me mauwend naar de gang in de hoop dat ik daar weer even heen en weer wil rennen met haar favoriete speeltje. Als ik inderdaad ga kijken, zie ik haar verwachtingsvol klaar zitten voor een kwartiertje hollen en dollen.
En als ik een keer geen zin heb... nou, dan doet ze het toch gewoon zelf?
Hansje | 18 :47
En dan gaat ze ook zelf die grote lucifer afstrijken, of wat zie ik daar liggen? Als het geen lucifer is moet ik toch snel naar de opticien.
swink439 | 24 september 2008 19:19@Swink: Dat is het stokje waaraan het speeltje vast zit. Het is de bedoeling dat ik het stokje vasthoud en het speeltje door de gang heen en weer sleep, zodat Vitesse het kan vangen.
Dusse... óp naar de opticien! ;-)
Waarom voel ik me nu ineens een beetje oud?
swink439 | 24 september 2008 19:38Hoe ouder hoe milder he, hoor je vaak.
En bij stokoud worden ze dan weer minder verdraagzaam.
Soms.
Een heel gezin leeft op!
Aukje | 24 september 2008 19:57Het zal de kleur van de tegeltjes zijn ;-)
Grappig trouwens, Vitesse is precies Hans, maar dan met de neus van Griet.
Heerlijk om naar te kijken he, dat spelen van die katten!
Masha | 24 september 2008 21:28
