Pinksoup met sliertjes

dinsdag 30 september, 2008

Herfst

Afgelopen met het fraaie wandelweer. Voorlopig is het lekker binnenblijven en kijken of het al droog wordt...

maandag 29 september, 2008

Vergeefse jacht

Het zou de voorlopig laatste droge dag worden. Hoog tijd dus voor een speurtocht door de bossen waar volgens kenners de lelietjes van dalen in groten getale groeien.
De wandeling startte op het kerkhof

en begon met een stevige klim, van 200 naar 365 meter. Maar dan héb je ook wat: een fraai uitzicht op je eigen woonplaats, bijvoorbeeld.

Behalve een enkele wandelaar kwam ik vooral heel veel paddenstoelen tegen. Klassieke exemplaren...

van diverse leeftijden...

en heel moderne paddenstoelen - met een identiteitscrisis: ben ik paddenstoel of ben ik schelp?

Er groeide van alles.

En in de zijpaadjes groeide nog véél meer...

Halverwege de tocht kwam de zon door, wat tot wonderschone effecten leidde.

Vijftien kilometer later had ik heel veel gezien. Maar géén lelietjes van dalen. Niet één.
Toch kwam ik niet met lege handen thuis:

Van Naast de vrachtwagen gevallen bij het oogsten.
Eens kijken wat ik daarmee zal doen...

zondag 28 september, 2008

Diekirch-Ingeldorf

De grote hobby- en rommelmarkt in Diekirch was gezellig.

Wat zeg ik? Hij was beregezellig!

En omdat het al net zo'n zonovergoten dag was als gisteren en ik slechts bescheiden had ingekocht, besloot ik weer een stuk langs de Sure te lopen. Dus stak ik, gesterkt door een broodje grillwurscht, via de voetgangersbrug in het park de rivier over.

Daar passeerde ik onder meer een kruisweg voor de jonge Luxemburgers die in de Tweede Wereldoorlog onder dwang werden ingelijfd door de Wehrmacht.

De bedoeling van het monument werd in verschillende talen uitgelegd, zij het niet altijd even vloeiend.

De gebeurtenissen waren afgebeeld op bronzen reliëfs.

Daarnaast leverde de wandeling natuurlijk weer beelden van schitterende waterpartijen op.

Maar ook weidse vergezichten.

Ik hield koe 619 een tijdje gezelschap tijdens haar middagmaal.

Bij de rustieke brug waar gisteren de tocht begon, stak ik de rivier weer over, nu in tegengestelde richting.

Waarbij bleek dat de Sure ook naar de andere kant buitengewoon fotogeniek is. De komende herfst wordt al zichtbaar in de bomen.

O, en Marion: ik heb inderdaad in de zaaddoos van een balsemien geknepen. Sterker nog...

Het lijkt me een welkome gast in mijn tuintje. Dus morgen ga ik de andere vruchtjes laten springen. En dan maar kijken of de zaadjes in mijn tuin willen ontkiemen...

zaterdag 27 september, 2008

Ingeldorf-Ettelbruck

Een stralende zon, aangename temperaturen - dat vraagt om een wandeling. Maar tussen droom en daad staan vaak praktische bezwaren in de weg.
Toch... een slimme meid weet dat één plus één soms best één als uitkomst kan hebben...
Dus liet ik mij per bus naar het verste eind van het winkelcentrum rijden, waarna ik, via de winkels waar ik moest zijn, heerlijk in de zon naar het beginpunt wandelde. Na het bezoek aan de laatste supermarkt, begaf ik me niet naar de bushalte, maar sloeg ik een zijpad in dat me naar een toeristische wandeling richting huis voerde.

Via een rustieke brug stak ik de rivier over.

Waarna ik rechtsaf sloeg om langs de linkeroever naar huis te wandelen.

Er groeiden - en bloeiden! - prachtige dingen langs het water.

En van dichtbij bleken ze nóg prachtiger.

Toch was ook duidelijk te zien dat de herfst in aantocht is.

Nadat een tweede brug me weer naar de andere oever had gebracht, vond ik een plekje om even uit te rusten vlak bij het water. En dat was... eh... heerlijk helder.

Nadat ik een parkje had doorkruist, bleek ik al vlak bij huis te zijn. Na een niet zo lange, maar wel heel aangename tocht. Dus wat wás ik blij dat ik het strenge bord aan het begin van de route genegeerd had!

Lekker puh!

Blijven jullie maar lekker doormodderen, hoor... ik héb'm al.
Tadáááááá:

De OV-chipcard!

vrijdag 26 september, 2008

Project

Hoewel inrichting en aankleding van het huis nog niet helemaal voltooid zijn, begin ik steeds meer aandacht te besteden aan de tuin.
Maar daar zal ik waarschijnlijk langer voor nodig hebben dan de twee maanden die de nasleep van de verhuizing tot nu toe hebben gevergd.
Waar het voortuintje met wat snoei- en plantwerk redelijk gefatsoeneerd en opgeleukt kon worden, is het achter het huis... Tja, hoe zal ik het omschrijven?
Een pleurisbende.

Waar bovendien de bodemkwaliteit ernstig te wensen overlaat.

Maar leuke verrassingen zijn er ook. Hoera, ik heb m'n eigen walnoten! Die boom mag uiteraard blijven.

Om te beginnen ga ik eerst die grote kiezels maar eens te lijf. Die moeten - ooit - plaats maken voor rulle aarde en fleurige planten.
Maar wegdoen is zonde. Ik ga ze hergebruiken.
Voor een heerlijk zitje onder de notenboom. Aan het water, in het groen en onder de ruisende bladeren.
Ik zie me al helemaal zitten hier...

donderdag 25 september, 2008

Eén vogel per uur

In Nederland lag hij, met lege batterijen, al maanden doelloos in de werkkamer. Maar hier vind ik 'm wel toepasselijk, dus is ie in ere hersteld. Twaalf vogels in de kamer is nét zo leuk als één in de lucht, nietwaar? En de katten vinden het héél interessant.

Geen zorgen: dankzij de slimme lichtsensor houdt zélfs de oehoe 's nachts zijn mond, dus ik kan rustig doorslapen...

woensdag 24 september, 2008

Zelfredzaamheid

Zelfs Vitesse - altijd al een makkelijk huisgenootje - lijkt in L. op te bloeien. Ze is socialer en aanhankelijker. En speelser.
Waar ze vroeger tamelijk afstandelijk was en feitelijk een gedoogbeleid jegens mij voerde, zoekt ze nu steeds meer mijn gezelschap. En een paar keer per dag lokt ze me mauwend naar de gang in de hoop dat ik daar weer even heen en weer wil rennen met haar favoriete speeltje. Als ik inderdaad ga kijken, zie ik haar verwachtingsvol klaar zitten voor een kwartiertje hollen en dollen.

En als ik een keer geen zin heb... nou, dan doet ze het toch gewoon zelf?

Vroeg dag

Als uitgesproken avondsmens valt het me niet licht om al vóór zes uur in de ochtend mijn bed uit te komen. Maar soms roept de plicht - zelfs in mijn vrije tijd.
Het levert een geheel andere, verfrissende kijk op het leven op.
Luisterend naar de radio bedenk ik hoe razend ik zou worden als ik in zo'n irritante file stond en een opgewekte jongeman hoorde melden dat "de ochtenspits wel meevalt". Als ik, na een tijdverdrijvend behendigheidsspelletje, mijn score zie, verbaas ik me erover dat ik op dit tijdstip zoveel scherper blijk te zijn dan ik altijd had gedacht. Ik constateer dat het effect van een flinke mok koffie in alle vroege veel groter is dan later op de dag. Ik betrap mezelf op een vleugje ochtendhumeur als ik me druk maak over het kleine geneuzel waar Nederlanders steeds weer zo goed in blijken. Ik verdiep me in de vraag waarom ik het wél licht zie worden, maar nergens een zonsopgang kan waarnemen.
Vroeg opstaan zal nooit een hobby van me worden. Maar wat is het móói om heel langzaam de heuvels in de verte uit te nevel tevoorschijn te zien komen...

dinsdag 23 september, 2008

Snel en goed geregeld

Omdat ik deze week een brief kreeg van het arbeidsbureau over de mogelijkheden voor verlenging van de ww, klopte ik na het afscheid van mijn "eigen" ambtenaar ook nog op de deur van een andere kamer om daar nadere informatie te vragen. Over welke van de twee regelingen op mijn situatie van toepassing was en over de formulieren die ik moest invullen.
Hoewel het bijna sluitingstijd was, mocht ik best nog even binnenkomen. Ik haalde de brief tevoorschijn en de mevrouw achter het bureau ging direct enthousiast aan de slag. Ze opende mijn digitale dossier, pakte een paar papieren uit de kast en maakte een fotokopie van mijn bankpasje.
Vijf minuten later was alles geregeld. Na afloop van de reguliere ww krijg ik, wegens "moeilijk bemiddelbaar wánt 55+" nog zes maanden een uitkering (voor zover nodig, natuurlijk: als het goed is hoor ik deze week de beslissing over mijn solliciatie). Alleen is die dan niet meer gebaseerd op het laatst verdiende salaris, maar ontvang ik maandelijks 1,5 maal het minimumloon. Wat in mijn geval betekent dat ik er een kleine € 50,- op vooruit ga. :-)
Over de sociale voorzieningen hier hoor je mij niet klagen!

Maar er is natuurlijk over heel L. niets te klagen...

maandag 22 september, 2008

Overenthousiast

Tsssss... was ik na de aanschaf van wat elementair tuingereedschap toch zó ijverig aan de gang gegaan met het inventariseren wat er gedaan moet worden en het uitdenken van een plan van aanpak, dat ik bijna vergat te eten...
Het moet niet gekker worden!

zondag 21 september, 2008

Stolzembourg

Het aanbod op de plantenbeurs was indrukwekkend.

Ik liet me dan ook verleiden tot verschillende aankopen. Een pioenroos Alba Plena. Met witte, dubbele bloemen, sterk geurend en een variant die niet ál te hoog wordt, zo'n 50 cm. Natuurlijk voorjaarsbollen: dertig witte druifjes en tien sneeuwklokjes. Die plant ik deze week langs het terrasje. En driemaal een stekelnootje Kupferteppich als bodembedekker. Want lelietjes van dalen heb ik niet gezien. Althans, niet op de plantenbeurs.

Toen ik uitgekeken was, besloot ik één bus over te blijven om nog een eind langs de Our te wandelen. Het was tenslotte mooi weer en de rivier lag er schitterend bij.

Ik zag eendjes...

én ik zag lelietjes van dalen! Ze groeiden in een tuin die ik passeerde.

De eigenaar was aan het schoffelen, dus ik kon hem vragen waar ik die muguets zou kunnen krijgen. "Gewoon uitgraven in het bos," adviseerde hij. "Dat heb ik ook gedaan. Ze zijn hier overal te vinden en meenemen is niet verboden."

De kasteelruïne haalde ik niet, anders zou er nóg een bus zonder mij vertrekken. Maar ik kwam hoog genoeg voor een fraai uitzicht.

En dan deze week maar eens een lekkere boswandeling maken. Met een schepje en een plastic tasje in mijn rugzak... ;-)

zaterdag 20 september, 2008

Wisselvallig

Het is nog even zoeken naar de juiste stand van de kamerthermostaat. Ik moet duidelijk wennen aan deze verwarming en ben er nog niet helemaal achter wat nu de doorslag geeft: de instelling van de thermostaat of de stand van de de knoppen aan de radiotoren. Dus ik wandel veelvuldig van hot naar haar om steeds weer iets anders te proberen, en de temperatuur varieert van 20 (net iets te fris) tot 24 (pfffffft!) graden. En dan zijn de toch al irritante opvliegers een complicerende factor die het nóg ingewikkelder maken.
Gelukkig heb ik nog een hele tijd om te oefenen voor het echt winter wordt... ;-)

vrijdag 19 september, 2008

Achterhaald

Merkwaardig: ik stuur iemand een mailtje en krijg een 'out of office reply' terug. Ik ben afwezig tot 16 september 2008...

donderdag 18 september, 2008

Overvaltechniek

Je staat toch even raar te kijken als je wordt opgebeld en de tweede vraag (de eerste was of we het gesprek in het Engels konden voeren) is: "hoeveel wil je netto verdienen?" Schud dan in een paar seconden maar eens een goed antwoord uit je mouw...

Nee, het is nog niet 'in the pocket'. Nog wat informatie toesturen en dan wachten op de definitieve beslissing...

woensdag 17 september, 2008

Uitdagingen

Zo'n dag was het dus. Netjes volgepland, helemaal overzichtelijk, een fraaie mix van noodzakelijke en aangename bezigheden. Waarbij alles steeds nét even anders liep, zodat ik keer op keer planning en programma moest aanpassen om de zaak weer onder controle te krijgen.
Enfin, het houdt je flexibel. En het geeft extra veel voldoening als je je 's avonds dan toch met een tevreden gevoel in de luie stoel kunt laten zakken. Zo'n dag dus...

dinsdag 16 september, 2008

Terug naar school

In het kader van de verdergaande integratie, heb ik me vandaag opgegeven voor een cursus Lëtzebuergisch für Deutschsprachiger. Niveau 1 - dat is voor totale nitwits zonder enige voorkennis. Dan begin ik met een voorsprong, want mijn moien en äddi komen er inmiddels al vlot uit.
Als het goed is, kruip ik vanaf 17 oktober elke vrijdagochtend twee uur lang weer in de schoolbanken. En met een beetje geluk kan ik dan vanaf mei volgend jaar de praatjes met de overbuurvrouw eindelijk in haar eigen moerstaal voeren. :-)

maandag 15 september, 2008

Ongewenste moderniteiten

Vroeger gingen banken gewoon failliet, tegenwoordig "vallen ze om"...

Wat bij mij dan meteen weer associaties oproept met de verzakte huizen aan de Vijzelgracht...

zondag 14 september, 2008

't Is weer weekend

Het zondagse ritueel - een half kuipje per persoon kat - wordt elke week met groot enthousiasme uitgevoerd...

Wie niet waagt

Het freelancen bevalt me prima. Maar da's makkelijk gezegd als je altijd nog een uitkering hebt om op terug te vallen. Soms bekruipt me wel eens de onzekerheid of ik het na afloop van de ww wel allemaal ga redden met de opdrachten. Ze blijven gestaag binnenkomen, maar ervan leven zou ik nu nog niet kunnen.
En dus ging er vandaag toch maar een sollicitatie de deur uit. Op een functie die precies bij me past en die je hier in L. bepaald niet elke dag tegenkomt. Werken in mijn eigen moerstaal en communiceren met de collega's in het Engels. Dat zou helemaal perfect zijn.
Dusse... duimen maar weer!

zaterdag 13 september, 2008

Mitglied

De Oekofoire was best interessant. Al waren er niet zo heel veel stands waar ik iets te zoeken had; de meeste - met allerhande energiezuinige bouwmaterialen, zonnepanelen en warmtepompsystemen - leken me meer iets voor de huisbaas.
Toch was er genoeg te zien. En te proeven. Biologisch en/of glutenvrij brood, verantwoord geproduceerde honing en jam, eco-worstjes en diervriendelijke geitenkaas. Je kon er een complete lunch bij elkaar scharrelen.
En bij één van de stands kon ik een plechtige belofte inlossen. Ik heb me aangemeld als Mitglied van de Lëtzebuerger Natur- a Vulleschutzliga, het equivalent van de Vereniging tot Natuurbehoud, zeg maar. Als dank kreeg ik een koffiemok met een pimpelmees (wat me een contradictio in terminis lijkt, maar een kniesoor die daarop let...) en een vogelgidsje. Plus nog een fraaie vogelposter, die ik naast het keukenraam zal hangen zodat ik tijdens het afwassen in één blik kan nagaan welk gevederd vriendje ik door de struiken zie scharrelen.

Voor zover ik kon nagaan, heeft de Liga ook werkgroepen en activiteiten. Dus met een beetje geluk kan ik binnenkort ook praktisch iets betekenen op natuurgebied. :-)

vrijdag 12 september, 2008

Vliegensvlug

Hoe vaker ik vanuit het keukenraam naar buiten kijk, en hoe langer ik vanaf mijn terrasje in de bomen tuur, hoe meer bewondering ik krijg voor echte vogelaars. Die feilloos de groenling van de tuinfluiter kunnen onderscheiden en al vanaf grote afstand een winterkoninkje herkennen.
Het enige wat ik zie is druk gefladder tussen de takken, schimmen die voorbij schieten, zwarte silhouetten in verschillende maten in de wolkenlucht. Vogels te over, maar (her)kennen doe ik er nog niet één.
Hoewel... hoe vaker ik uit het keukenraam kijk, hoe meer verschillen ik begin te zien. Dus wie weet...

donderdag 11 september, 2008

Uitgenodigd

Hoera! Samschdes mag ik Mam Bus op d'Oekofoire am Kierchbierg. Helemaal gratis, dankzij d'Nordstad Ëmweltskommissiounen. En nadat ik daar drie uur heb rondgekeken, pikt dezelfde bus me weer op: do wou de Bus op der Hinfahrt stoe bliwen ass.

En met een beetje geluk hebben ze op die 'groene beurs' ook nog lelietjes van dalen - je weet maar nooit...

Hansje | 21:08 | Comments (3)

woensdag 10 september, 2008

Katten(eigen)wijsheid

Meisje geniet elke dag zó van het zonnetje in de vensterbank, dat ik haar van de week trakteerde op een lekker kussentje.
Daar zit ze nu dagelijks consequent pál naast...

Tenzij het haar lukt om het op de grond te knikkeren...

Hansje | 21:02 | Comments (5)

dinsdag 9 september, 2008

Aantrekkingskracht

Ik had een probleem. (Okee, ik heb altijd wel een probleem en als ik er geen heb máák ik er wel een; maar het gaat nu even om dít probleem.)
De inbouwkoelkast is afgewerkt met een plaat hout, geheel in stijl met de rest van de keuken. Prachtig, zo wordt het een mooi geheel.
Alleen... waar moest ik nu m'n koelkastmagneetjes laten? Die plakken niet op hout, tenzij ik ze zou vastlijmen - wat de huisbaas waarschijnlijk geen goed idee zou vinden.
Wegdoen was geen optie. Er zitten unieke, onvervangbare exemplaren bij en bovendien ben ik er nogal aan gehecht. Daar zat ik dan: enerzijds een fraaie keuken, anderzijds een zak vol onbruikbare koelkastmagneetjes.

Maar gelukkig is er voor elk probleem wel een oplossing. En in dit geval heet die: magneetverf. Stugge materie om te verwerken, maar wat een uitkomst! Nu heeft een van de kasten in de werkkamer drie magnetische vlakken waarop straks de magneten een kleurig nieuw plekje krijgen. Handig toch?

Hansje | 15:48 | Comments (11)

maandag 8 september, 2008

Tempo

't Is helemaal niet lastig om een neiging tot perfectionisme te hebben; er gaat alleen zoveel tijd in zitten....

Hansje | 22:11 | Comments (2)

zondag 7 september, 2008

Hoezo dom?

Zouden de katten nu echt denken dat de kattenbakken zo schoon blijven dankzij het nonchalante krabben (meestal langs de muur in plaats van door het grit) dat ze na het deponeren van hun behoefte zonder enige overtuiging doen?

Hansje | 18:19 | Comments (7)

zaterdag 6 september, 2008

Hélas, pas de muguets

De mensen in L. houden graag hun eigen straatje schoon. En dus zie je ze - vooral op zaterdag - druk doende met het maaien van hun keurige gazons, het snoeien van al te uitbundige struiken en het wegkrabben van ongewenst onkruid tussen de tegels.
Onze straat is dan ook een lange rij van onberispelijke voortuintjes. Met één uitzondering. Ons appartementencomplex.

De postbode moest dagelijks gymnastische toeren uithalen om de brieven in de bus te krijgen. En bezoekers moesten zich een weg banen door een haag van gemene brandnetels en liepen het risico te struikelen over woekerende klimop en dwergmispel.
Maar nu niet meer. Twee dagen zwoegen en de boel is weer netjes binnen de perken.

Alleen wilde ik de kale plekken tussen het kreupelhout bedekken en het woud aan brandnetels volgend jaar voorkomen met mijn favoriete bodembedekker. Muguets, om precies te zijn. Fraai, geurig en buitengewoon makkelijk. Zet vijf plantjes in de grond en twee jaar later heb je een tuin vol.
Maar helaas. Ze zijn hier nergens te vinden. Geen tuincentrum heeft ze in het assortiment. Misschien moet ik een dezer dagen maar eens een flinke boswandeling maken en stiekem een paar exemplaren uitgraven.
Of zouden er in heel L. echt geen lelietjes van dalen te vinden zijn?

Hansje | 18:55 | Comments (7)

vrijdag 5 september, 2008

Oefening baart kunst

Ai! Heb ik me vandaag toch lelijk in m'n vingers gesneden.

Ik geloof dat ik nog heel veel moet trainen in het aardappels schillen...

Hansje | 20:03 | Comments (3)

donderdag 4 september, 2008

Domdomdom

Keer op keer is het me ingeprent tijdens de vele schildercursussen: je kunt wel met olieverf over acryl schilderen, maar niet met acryl over olieverf.
Ontzéttend stom dus dat ik niet had bedacht dat dat ook wel eens voor stoelen zou kunnen gelden.
Morgen dan maar een nieuwe poging - en dan wél met de goede grondverf...

Hansje | 20:47 | Comments (3)

woensdag 3 september, 2008

Lang leve google

Wow! De allereerste opdracht waar ik niet actief voor heb geworven is binnen. Van een schrijver die via google op mijn website terecht kwam, een prijsopgave vroeg en daar tevreden over was. Nu mag ik zijn manuscript redigeren.
Da's kicken, hoor!

Hansje | 15:27 | Comments (10)

dinsdag 2 september, 2008

Rustplaats

Hmmm... misschien moet ik toch niet álle dozen uitpakken...

Hansje | 19:04 | Comments (7)

maandag 1 september, 2008

Kleurrijk Nederland L.

Waar de huiskamer vooral rust moest uitstralen - gebroken wit, naturel hout en hier en daar een toetsje blauw - mocht het atelier een stimulerend en inspirerend feest van kleur worden.
En volgens mij gaat dat helemaal lukken... :-)

Hansje | 17:02 | Comments (5)