maandag 8 februari, 2010
Eenrichtingverkeer
Nadat ze me had verzekerd dat alles in Amsterdam naar wens was, vroeg de kleine grijze hoe het met mij ging. "Goed," zei ik. Maar omdat dat antwoord wel erg summier was, vertelde ik wat ik de afgelopen weken zoal had beleefd en ondernomen. Af en toe vroeg ze "wie?" of "waar?" - meestal op momenten dat het nergens op sloeg. En toen ik, aan het eind van mijn verhaal vroeg of ze nog leuke uitjes of feestjes in het vooruitzicht had, zei ze: "ooooo!"
"Je hebt geen woord verstaan, hè?" ar-ti-cu-leer-de ik luid en duidelijk.
"Eh... nee," bekende ze. Om vervolgens in giechelen uit te barsten.
Mal mens! Komend weekend moet ik maar een nieuwe poging wagen...
15:03
15:03-080210: Ettelbruck, Rue Dicks
Geen schaduw zonder zon. Voor het eerst sinds weken was die vandaag weer eens zichtbaar. Dan ziet de wereld er meteen een stuk vriendelijker uit. Niet dat de winter nu voorbij is: vannacht heeft het weer een paar graden gevroren en vanaf morgen blijft de temperatuur ook overdag onder het vriespunt. Maar sneeuw wordt er niet meer verwacht; het zou koud maar zonnig worden. Prima weer voor schaatsijs, alleen heb je daar niet zo veel aan in Luxemburg.
zondag 7 februari, 2010
Doodzonde
O jee... ik heb het allerergste gedaan wat een mens kan doen. Ik heb het kwartet een vies zondagshapje voorgezet. Met als resultaat: dodelijke blikken, beledigde ruggen en klierende katten.
Iemand een idee hoe ik dat weer kan goedmaken?
15:03
15:03-070210: Thuis aan het schaven
Zodra de eerste tekenen van het voorjaar merkbaar worden, gaat het beeldhouwhart een beetje sneller kloppen. Het is een hobby die ik vooral buiten uitoefen, omdat het met veel stof gepaard gaat. Je mag me dus een echte 'mooiweerbeeldhouwer' noemen. Maar er is natuurlijk niets op tegen om op een druilerige en grauwe zondagmiddag binnenshuis alvast een beetje warm te draaien.
zaterdag 6 februari, 2010
Horrorscenario
Vanmiddag wandelde ik even door de tuin om te kijken of er al iets lenteachtigs te zien was. En ja hoor: op diverse plekken zag ik minieme sprietjes hun kop boven het maaiveld uitsteken. Nog geen idee was het was. Het zouden sneeuwklokjes kunnen zijn, maar net zo goed verguisde vogelzaadjes die toevallig in vruchtbare bodem waren gevallen.
Ik maakte wat foto's, in de hoop dat die iets meer herkenning zouden opleveren. Maar bij het uitvergroten sloeg de schrik me om het hart.
Ik heb in mijn leven aardig was fantasy and horror gelezen. Dus ik ken alle theorieën over buitenaardse wezens die heel creatieve manieren kennen om zichzelf te reproduceren, zodat ze ooit de wereld kunnen veroveren. Ik ben op de hoogte van de complotten van gemuteerde planten die tot onvoorstelbare afmetingen uitgroeien en alles in hun omgeving vermorzelen. Ik weet dat er mysterieuze ondergrondse levensvormen bestaan die opduiken als hun tijd gekomen is.
O help, er groeien griezelige wezens in mijn tuintje!
15:03
15:03-060210: Thuis aan het relaxen
Na de wekelijkse poetsbeurt maak ik er een luie middag van. Lezen, tv kijken en koffiedrinken. Uitgebreid bankhangen is er niet bij - daar steekt steeds een of andere huisgenoot een stokje voor. Zelfs met zijn favoriete speeltje lukt het me niet Födsel van 'mijn' plekje te krijgen. Hij wil er best even beleefd tegen tikken, maar is niet bereid om de comfortabele bank te verlaten voor een partijtje hollen door de gang. Straks nog maar eens proberen...
